zaman tüneli

yine içiyorum abi. ne olcak bunun sonu bilmiyorum.

sen görüldü atmazsan, ben görüldü atmazsam bu konuşma nasıl bitecek. görüldü atılabilir, bunu artık normal karşılayın.

malesef o kilolu kadın eli, pandacığım.

malesef.. sısııss

datça ile hakkari yüksekova'yı birbirine bağlayan yol.

hafızaya kazımam. öyle aylar, zamanlar geçer. denk gelir, saplarım. hafızam, iyidir. sokar çıkarırım. yine de merhametli olmaya gayret ediyorum. eskiden olsa, bir yazıyla iki köstekle durmazdım. o götü, muhakkak tokatlar, hırsımı alana kadar durmazdım. bordo bereli gibi 48 saat uyumazdım. artık öyle değil. mal diyip geçiyorum. yemliyor, yatağıma uzanıyorum. o düşünsün. bana ne.

üstelik şimdilerde bir iki kırbaç yarası bırakıp, ertesi gün kaldırıyorum o yazıyı. kimseye damga bırakmıyorum nik altında. önemsiyorsunuz keza oraları. iyi diyorum. merhametimin farkında bile değilsiniz. sısısı onca orospuluğunuza, anlayış gösteriyorum. neden?

iyi bir şeytansafsf

olgun bir şeytanım artık. küfürü, tehditi, çirkin şeyleri bıraktım. eski davaları, kapatıp cennetteki yerimi alacağım inşafsafasdf

ben desteklemiyorum çünkü tam 2 kere meme gördüm (toplamda 4 meme eder çılgın bir matematiği var görmeyen bilemez) ve sütyensiz meme o kadar da meme değil. hadi hanife teyzeyi saymayalım kocası da çok çirkin duruyordu.

destekliyorum

#4041935 luci nerede gördün, bir göz doktoruna git istersen. muhtemelen parmağına baskı yapmış kan çekilince o alanı tırnak sandın. fakat o el benim elden büyük gibi duruyor (elim küçük)

#4041979

yaprağımın antifrizi, başkalarının fiziksel özellikleri dalga geçmeden önce küçük emrah bakışlarını aldır.

senaryosunu kendisini yazıp yönettiği şah-mat filmi tüm teknik ve estetik sakarlıklarına ve yanlış cast tercihine rağmen, türk sineması'nda kendi dönemine göre ayrıksı ve kaliteli bir iştir.

bazı kadınlar çok gaddar. feci pespaye giyinip, öz bakımlarını çok yüksek tutuyorlar. feci çakallar.

kılık kıyafete takılmayı bırakalı çok oldu. ama bu kadınların gizem dolu kafa yapısını merak ediyorum. bir de,

faraza bu sitede yazmakta olan paranoyak deli gibi her şeyi ağdan z'ye ofsayt olanlar da var. 15 yaş zekasıyla giyiniyorlar. baykuş desenli çorapları var. yağlı vücut kitle endeksleri arşa çıkmış. dandik kot şort giyip, z kuşağı spor ayakkabıları ile kombileniyorlar. sosyal psikolojisi üflesen yıkılır. aktif gibi göstermeye çalıştığı, arkadaşımsılarıyla tokuşturduğu biralar. feci yalnız kız. feci karanlık. zekası da gerçekten gösterdiği yaş skalası kadar. asırlardır, yalnız. asırlardır baykuş. yüzüne bakan erkek bulsa da rahatlasak.

komik. yüzyıldır, pasif bu arada bu kız. siz biraz biraz aktif olma çırpınışlarını bu sitede görüyorsunuz.

bu arada, çok çirkinsin be kızım. zavallısın. sısııss

bugün hayatımda ilk defa sansar gördüm ve birisi onun sansar olduğunu söyleyene kadar bu kedi engelli herhalde dedim.

bunu da itiraflara yazacaktım üşendim buraya yazdım belki sansar başlığına da yazabilirdim ama o zaman bilgi içerikli entry olurdu. yanlış da olsa bilgi bilgidir.

çok uzun süredir kullanmıyorum, bayadır gemini kullanıyorum. oysa yapay zeka ilk zamanları kardeşim gibiydi.

devrik cümle yok noktalama işaretleri falan var ünlem bile gördüm bunu ben yazmadım. ortamda bir dayak var ve ben yemedim. her yerim kasıldı yemin ederim çok kıskandım

üniversiteye kadar kızları sinir etmeyi severdim ilkokuldan beri, oradan yemişimdir ama onun dışında sorunsuz biri olduğumdan yemedim, hala da yemedim. yağmur aklıma geliyor ya , o kız şu an ne yapıyordur acaba soy adını hatırlamıyorum. onun çok dayağını yedim, birde aklında tutardı. yani diyelim o gün yakalanmadın. ertesi gün ya da başka zaman yakaladığında döverdi.

sen kadın değil misin ya, niye dayak yiyorsun. çok saçma geliyor kadınların dayak yemesi.

çok olası değil. inandırıcı gelmiyor. yüzde kaçtır kadın kavgası. o da sizi bulmamış olsun be. sısıısıs

ya neden bilmiyorum ama bu tip kızlara karşı biraz zaafım olabilir, bilmiyorum. beynim farklı olan kadınlara ilgi duyması gibi garip eğilimleri olabilir.

ev başvurusuna gidip dayak yemek.

bir gün bütün evrakları doldurmuşum, her şeyim tastamam giriyorum müracat etmem gereken binaya. kapanmadan tam 5 dakika önce yetiştim. 3 kapı var ve bekleme salonunun ortasındaki koltukta uyuyakalmış bir kadın. e haliyle uyandırıp “kim için bekliyosunuz?” demedim. tam kapıyı çalıp içeri girdim ki, benim gibi başka biri daha varmış işlem yaptıran. direktör bana baktı ve: "bizim işimiz bitmek üzere, çıkmanıza gerek yok" dedi.

o sırada bekleme salonundaki kadın aniden içeri daldı ve bana "sen kim olduğunu sanıyosun, biz burda boşuna mı bekliyoruz yabancı uyruklu o piti piti." diye böğürdü.

“bilmiyodum bu kapı için beklediğinizi, özür dilerim” dedim. kapıyı hepimizin suratına çarptı, çıktı. şaşırmadım açıkçası çünkü yaşadığım yer böyle cinli insanlarla dolu. herkes sinirli. neyse işlemlerimi yaptırdım ve sonunda kurtuldum evrak işlerinden diye sevinçle çıktım.

asansör geldi, ikinci kattan altıncı kata çıktı. ben yorgunluktan bitap düştügüm için bu duruma göz devirdim, çünkü hamileydim. çok yürümüştüm o gün ve oturmak istiyodum haliyle. altıncı katta ki çalışan bir dosyasını unutmuş olacak ki alnının ortasına vurup, geri döndü. asansörde tekim. ikinci katta durdu asansör. inemiycem galiba bugün asansörden dedim kendime. kapı açıldı ve ne göreyim...

az önce bana küfreden kadın bindi asansöre, sırtını döndü. “tesadüfe bak hah!” diyo tepki vermiyorum. bu arada artık sıfıra inse su asansör de kurtulsam diye geçiriyorum içimden. kapılar kapanıyo. omzundan bana bakarak: "dua et iyi günümdeyim yoksa yumruğu yemiştin çoktan bip bip bip". hala susuyorum, tepki vermiyorum karnımdakini düşünerek. kadın bana aniden bi döndü. itti beni aynaya yapıştırdı. gözlerini ve burnunu şişirdi, yüzüyle yüzüme o kadar yaklaştı ki öpüşcez sandım. korkuyorum çünkü savunmasızım. şüşko göbeğimle napabilirim ben bu çevik kadına?

ve o klişe döküldü iğrenç kokan ağzından: "sen benim kim olduğumu biliyon mu?"
susuyorum çünkü kıpırdasam romantik anlar yaşıycaz.
5 kere daha tekrarladı sorusunu. zaman durdu sandım yeminle. asansör asağı inmek bilmiyor. lan alt tarafı iki kat indiriceksin...

ben cevap vermiyorum. o aksiyon sahnesi burda yaşanıyor:
artık suskunluğuma dayanamadı ve kafama kafama yumruklarla vurmaya basladı. beynime öyle bi ağrı girdi ki yemin ediyorum 3 günlük migreni o bi kaç saniye içinde yaşadım. bi yandan karnımı tutuyorum oraya vurmasın diye.

asansör kapıları asırlar sonra açıldı. kadın gayet relax, sanki az önceki aksiyon sahnesini yaşanmamışcasına sallana sallana gitti. zar zor çıktım asansörden. karnımda sancı, kafamda sancı, bacaklarımın zaten bağı çözüldü... asansörün kapısının yanına çömeldim ve nihayet oturabildim, bağdaş kurup, kafamı gömdüm dizlerime, ağlıyorum. *

böyle bi 20 dakika kendi halime salmışlar beni. zamanın nasıl geçtiğini hiç anlamadım, bıraksalar iki saat daha huzurla ağlamak isterdim. “noldu, noldu?” bi salın kardeşlerim. travma yaşıyorum şurda. yok, salmadılar!

yeniden asansöre bindim ama artık yetti bu asansör yahu! yeter bindirmeyin beni buna! yine ikinci kata geldik. bekleme salonunda ki koltuğa oturttular beni, şükür ki oturdum. ambulans, polis geldi ve beni yine asansöre bindirdiler..

meme ekspertizi.

edindiği fotoğrafları, yapay zeka ile taratıp alçıda prototipini çıkartıyor. meme atölyesi var. yapay zeka yüzde 0.01 sapma hatasıyla net meme kalıbını çıkarıyor abi dediği günden beri 3d'ye döktüğü memeleri muhafaza ettiği bodrum katını hep merak etmişimdir. eksi 45 derecede muhafaza ettiğinden bahsetti yaz aylarında. sponsoru olmayı teklif etti arsız adam.

eski flörtlerimin memesini 'yanlış anlama' diyerek servis ettiği günden beri diyaloğu kestim kendisiyle. küsüz. sısıss