zaman tüneli

doğum
​yağmur yağdı.
toprağın içindeki bütün böcekler dışarı çıktı. yağmurun ardından yükselen toprak kokusu bütün şehri sararken bir evin penceresi açıldı.
bir bebek ağlamaya başladı.
kocaman kara gözlü, köfte dudaklı, güzel mi güzel bir kız çocuğuydu.
anne, yorgun ama mutluydu. bebeğini kucağına aldı ve gülümsedi.
kapı açıldı. baba içeri girdi. özlemle bekledikleri kızının yanına eğildi, onu kokladı.
güneş açtı.
pencerenin pervazına iki kumru kondu. ıslanmışlardı.
baba kumruları fark etti ve pencereyi açtı. iki kumru önce odanın içinde uçtu. sonra özlemle beklenen bebeğin yanına, beşiğin kenarına kondular.
anne kumruları görünce dua etti:
“allah’ım, kızım mutlu olsun. onurlu ve insanca yaşasın. ne kimseyi ezsin ne de ezilsin.”
duası bitti.
önce dişi kumru pencereden uçtu. ardından erkek kumru.
geriye iki tüy kaldı.
​saatler geçti.
günler geçti.
yıllar geçti.
güzel kız çocuğu büyüdü.
ilk aşkını babasına anlattı.
babası güldü.
“bak,” dedi, “sevmek ne güzel.”
kız da güldü.
sonra zaman zamanı kovaladı.
işe girdi. çalıştı. emek verdi. emeğinin karşılığını aldı.
bir adam sevdi.
yakışıklı bir adamdı. onunla evlenmek istediğini söyledi.
annesi kızının gözlerine baktı.
“dikkat et,” dedi. “iyi tanı.”
çünkü anneler bilinmeyenin ardını sezerlerdi.
​yokluklar oldu.
sonra varlıklar.
yokluklarla varlıkların arasında bir kızı oldu.
kızı büyüdü.
​bir sürü dakika geçti. sayamadı.
günler yıllara, yıllar ömre dönüştü.
sonra önce babası öldü.
ardından annesi.
başı yere düşmedi belki ama kalbi kırıldı.
allah’a dua etti.
​bir gün yine yağmur yağdı.
sonra güneş çıktı.
pencerenin pervazına iki kumru kondu.
ıslanmışlardı.
kadın pencereyi açtı.
kumrular içeri girdi.
o gün doğum günüydü.
​iki kumru, odanın içinde biraz dolaştıktan sonra sobanın yanına kondu.
kadın onlara baktı.
annesinin duasını, babasının kahkahasını duydu.
bir dilek tuttu.
güneş açtı.
pencereden içeri sıcak bir ışık vurdu.
iki tüy havalandı.
​bir bebek ağladı.
kara gözlü, güzel mi güzel bir kız çocuğu doğdu.
özlemle bekleniyordu.
ve pencerenin pervazında, iki tüy yan yana duruyordu.

he yasayin da gotunuzu kesim sizin. şurdaki hareketin kıçta birini yapinca uc saniye sonra ışığa yürüyo reelde insanlar.

kendi ailesinin kültürünün üstüne bir tık kattığında kendini en bilge en görgülü sanar

mavi, nurdan bir ırmak değil. salıncakta yok gölgelenen.

arkadaslar kabul etmeyin sizi test etmek icin yapiyorlar. ıspiyonculari ortaya cikarip gunaydin veya iyi geceler sozluk basliklarinda ibreti alem diye ucuracaklar mahlasini. benim iki arkadasim onden basvurdu onlar surgune yollandi ben dedim siz gidin benim az isim var sonra da ben basvuracagim dedim simdi disardayim ama dedim (vantilatoru acip telde konustum disardayim sansinlar diye) yani tuzak bu basmayin.

cahil, bilmeyen insan değildir, bilmediğinin farkında olmayan insandır.

öznormal sözlük kardeşler san. tic. inş. ltd. şti

yolda yürürken sadece ben sigara içebilirim; başkası içerse kızarım, tü kaka cahil kara cahil kapkara cahil derim.

(bkz: ben tek siz hepiniz)

soyle

sizce biz ediyoz mu?

şu yazilarimiza bakin anasini satim su hale bak. ıng klavyeyle yazan mi dersin nokta birgul bilmeyen mi dersin yanlis yazip duzeltme yapmaya usenen mi dersin soyle hak ediyor muyuz?

şu sigara olayı hakikaten pis bir şey. ben bunu cehaletten de öte bencillik olarak tanımlıyorum.

ben de düne kadar sigara kullaniyordum ancak böyle yolda yürürken kimseyi zehirleme, midelerini bulandirma hakkına sahip olmadiğimi da biliyordum. saygısızlık bu yani pislik bir gareket ya.

nerede abartıldığını merak ettiğim yiyecek.

epsi benim bebeklerim. hayatimin en buyuk atraksiyonlarini bu mekanlarda yasiyom. ınanilmaz mekanlar buralar var yaa isiklandirma ve ortam havasi cok iyi cok nezik mekanlar tavsiye ederim.

gülşen - dillere düşeceğiz seninle

hande isminin anlamı.

açılın yeni keşfimle geldim.

şimdi biz düzenbaz yazarlar offline yapam da hayatım var sansınlar sinsiliğini yapıyoz ya hani,
işte şimdi bu kardeşiniz olarak sizlere yepyeni ve test edilmiş onaylanmış bir dur yazıyoz ne göndere basıyon.

evet, karşinızdayım ve şöyle,
vantilatörü aciyorsunuz ve telefonla konusuyorsunuz. arkadaşlariniz sizi dışarıda ve hayatlı saniyorlar. bu sözluk hilesi de degil ustelik, bu bir gercek hayat tecrubesidir. bunlar yasanmis seylerdir.

bu arada hayatsizliktan konusmayi unutmustum. simdi de yazmayi. boyle boyle ben yok oluyom arkadaslar kendiğize iyi bakin

hitler ' in lafı o. "mein führer, alman halkı ölüyor, insan kaynaklarımız azalıyor !!" dediklerinde

"tabii ki ölecekler, biz yapacaklarımızı hiç gizlemedik, bizi onlar seçti, bizi ölmek için seçtiler. her halk hakettiği gibi yönetilir !! "

dedi...

aklını kullanıp bilgi sahibi olacaksın, bilgi sahibi olup bilinçli kişileri başa getireceksin, yoksa işte böyle euro 54 lira oldu diye ağlarsın...

yürek değil çarıkmış...

özlemişim...

elinde tesbih sallaması...
toplu alanlarda yürürken sigara içmesi.