zaman tüneli

buradan bakınca zaten pek parlak görünmüyor yaşıyorum zaten

ahır da lazım içine de eşek.

geleceği bilmek iyi midirden çok bilmek yaşamayı değiştirir mi sorusu düşündürüyor.
eğer geleceği kesin olarak bilseydim, yine yaşardım çünkü hayatıma son vermek daha korkutucu geliyor. ama muhtemelen aynı şekilde yaşamazdım. çünkü iki ihtimal var:
1. gelecek değiştirilebiliyorsa, onu bilmek bir sorumluluğa dönüşür.
2. gelecek değiştirilemiyorsa, onu bilmek bir mahkûmiyete dönüşebilir.
bir filmin sonunu bilmek filmi anlamsızlaştırmaz. bazen tam tersine, küçük sahnelerin değerini artırır.

artık tamam buraya kadar ne olacaksa olsun bitsin diyen insanin kendisir bu .hiç bir söz hiç bir durum hiç bir inanç teselli etmez kendisini .

heyecanla sözlük okuyorum .

kime göre neye göre

4 tane dersim var şimdi onlara gidiyorum.
biri zengin sitesi havuz başında oturup kahve içecem.
atarım bi tane foto.

bays.

kahvaltı.

ciddi bir devlet olsak asılmadan önce köpek kulübesinden fazlası reva görülmezdi.

şu haberleri gördüğümde duvarında sıvasız şehit evlerini hatırladıkça kahroluyorum.

ahır da gerekli .

terörist başı abdullah öcalan yeni yaptığı açılmada yapılan villa internet gibi hizmetlerin yetmediğini yakınlarının imralı adası çevresine yerleştirmesini istemiş.

bu tipsiz hangi kategoriye giriyor. sadece dost mu?

#4061651
çok yaşayınız…

asıl tehlike gerçekliği icat etmek değil, icat ettiğini gerçekliğin kendisi sanmak.
dünyayı anlamak için kavramlar yarattık ; para, başarı, ahlak, devlet, aşk, zaman vs. bunlar dünyayı düzenlememize yardım eden olgular. fakat zamanla bu tanımlar hayatın kendisiymiş gibi algılanabiliyor.
örneğin insan önce “başarılı olmak” diye bir kavram yaratıyor. sonra o kavram için yıllarca çalışıyor, kaygılanıyor, kendini başkalarıyla kıyaslıyor. bir noktada şunu unutabiliyor, bu kuralların içinde yaşıyorum ama bu kuralları da insanlar yarattı.
burada bir paradoks ortaya çıkıyor:insan gerçekliği yaratıyor, yarattığı gerçeklik insanın davranışlarını belirliyor, insan da kendi yarattığı sistemin içinde kendini özgür sanarak yaşamaya devam ediyor.
insan bilincinin kurduğu persona ile o kadar özdeşleşebilir ki, onun arkasındaki gerçek benliğini unutabilir.
ama tamamen kaybolmak zorunda değiliz.
belki özgürlük, yarattığımız gerçekliklerden kaçmak değil; onların icat edilmiş olduğunu zaman zaman hatırlayabilmek.

mutlaka yapılması gereken uygulamadır, ne bu canım böyle, ortalığı 56'ya çevirdiler, biz normal sözlük yazarları böyle insanlarla aynı çatı altında yazmayı bile hakaret olarak görüyoruz.

böyle güzel üzümleri olan dünya hiç sevilmez mi...

babam dün arkadaşlarına “bu da benim oğlan işte tuvalet eğitimi var” dedi.

kesinlikle yapılması gereken eylem. bok çukuruna çevirdiler burayı. milletin anasına sövmeler, hakaretler falan hiç yakışmıyor. burası naif, nezih ve huzurlu bir ortam olmalı. gerekeni bir an önce yapın da şu ortamın tadı tuzu iyice kaçmadan toparlayalım.

senin gibi adamlar kaldı mı, nasıl oldu da hala evlenmedin?

hehe hoşuma gitmişti tabii.

seni bu zekayla o birime yönetici yapanın aklını, zürriyetini seveyim. 30 keredir aynı şeyi anlatıyorum, dümdüz malsın.