zaman tüneli

süper mini şort, süper mini etek bana göre doğrudan eleştiri konusu değil... sadece yeri zamanı, iklimi, ortamı müsait olmamasına rağmen bu tarz giyinmekte ısrarcı olan bir kadın benim yaşantıma uygun olmayabilir...

yani insan şu manzarayı görünce dertleniyor,, tadı kaçıyor;
kız halk otobüsüne biniyor, yaşadığı semtin ahalisi hem hödük hem dedikoducu hem de abazan, bu kız mahallesinden çıkıp daha nezih semtlere gezmeye giderken gerek toplu taşımada gerek ahalisi mal olan semtinde rahatsız edici bakışlara maruz kalıyor...

benim burada kriterim, baktığım şey, süper mini giyen kızın bu tarz şeylere fırsat vermesi, ortam hazırlaması, bu yobaz abazanların ağzına laf verip vermediğidir...

hiç bunları önemsemeden, ne var canım ben istediğim yerde istediğim gibi giyinirim, herkes kendi işine bakacak! diye ahkam kesiyorsa elbette ben böyle bir kızla bir ilişki düşünemem, çünkü hem umursamaz ve kayıtsız bir tip olduğu bellidir hem de içinde bulunduğu çevrenin gerçeklerinden kopuk yaşıyordur.

maalesef bu toplumun gerçekleri bizleri de yaralıyor... biz de isteriz avrupa standartlarında olsun insanlarımızın zihniyeti, kimin ne giydiğiyle, giymediğiyle uğraşmasın hiç kimse, lakin böyle bir ortam yok işte... bunu bile bile olmayacak yerde olmayacak şekilde giyinmenin de alemi yok işte...
ben bu yüzden süper mini olayında doğrudan süper mininin kendisine değil, süper mininin giyildiği yerleri, ortamları göz önünde bulundurarak bir karar verirdim...

hassas bir erkek böyle yaklaşır meseleye.

benden önce ölmesi. bu dünyada sana çektireceğim azap bitmedi ki nereye kaçıyorsun?

oley be. açıldı sonunda. olan bana oluyor ama olsun. şu yaşımda ders çalışıyorum lanet girsin. asla bitmeyecek bir okul hayatına adım atıyon deselerdi kathiyen inanmazdım. bitmiyor anacım. ben neden ders çalışıyorum ya? okulda öğretin işiniz ne? neys’ biraz daha konuşursam ağlarım.

üstün prompt yazma yeteneğim ile yaptım.

tüm öğrencilerin yeni öğretim yılının kutlarım. dışarısı çok güzel hava miss gibi gidip eşek gibi ders çalışacaksınız. çünkü ben mi çalışayım. bununla beraber okulun tam kapısının önünde çocuğunu araçtan indirmeye çalışan ve trafiğin anasını s2ken veli sana enden gireyim kardeşim

yemek tariflerinde "soğanları pembeleşinceye kadar..." denir. o pembe değil penbe'dir. penbe farsça'da pamuk demektir. soğanları pamuk gibi yumuşayıncaya kadar kavur denmek istenir. soğan pembeleşir mi amk. hadi iyi haftalar

erkek birey olması yeterli

düş artık o sözlük erkeği düş bee hehe..

ayrı dünyalarda yaşayan insanlardır.

bu kadar farklı insanın bir arada yaşama fikri bana doğru gelmiyor... keşke yazcılar ve kışçılar olarak insanları farklı şehirlere yerleştirebilsek. yazcılar yazcılarla kışçılar da kışçılarla yaşasa.

bıktım artık benim gibi hissetmeyen insanlarla aynı yerde yaşamaktan.

itiraf ediyoruz. bir etkileşim bekliyoruz. birisi yazsın sorsun nasılsın iyi misin olay nedir vs. diye. o yüzden itiraf etsem mi etmesem mi kararsızlıktan saçmalıyorum.

gerçekten korkunç. yapılan bu şey belki sizin homofobinize iyi geliyordur ama çok tehlikeli bir gerçek var. şeriat bir günde gelmez. ailem güvende diyerek ailelerin, çocukların zaten gitmediği veya alınmadığı yerlerde çalışan bir zenne gözaltına alınıyor, tüm lgbt derneklerine kilit vuruluyor. yarın hoşlarına gitmeyen bir şeyi de "aile"kisvesi altında siz heteroseksüellere dayatacaklar. sahi ne oldu aileniz güvende mi şimdi? bitti mi tacizler tecavüzler? oh bir rahatlama geldi. yazıklar olsun. reziller.

mekan gurmeleri beni bulsun

zebahınan iyi gidiyor....

günlerdir ağlamamak için kendimi ikna ediyordum ama analık hormonlarına yenildim. sabah gördüğüm rüya, sonra kızımı sırada istiklal marşı okunurken izlemem, perişan oldum. pü.

neyse en azından dün gözüme kaçan sinek ağlarken çıkmıştır. iyi tarafından bakalım.

şimdi oturup bazı renklerin bazı insanlara çok yakıştığını uzun uzun anlatamayacağım.

"güzel" değil de "sana güzel" diyelim.

24 yaşından büyük olması.

o güne kadar kalbine giremediysen ondan sonra sadece orjinaliyle kıyaslanacak bir fason olacaksın.

ben olduğuna inanmıyorum.. ya da benim inanmamam gerektiği için inanmıyorum..

aşşşırı derecede üzerine kafa patlama isteği uyandıran bir kavram benim için..

kendi hayatımın şu ana kadar olan sürecini referans alarak kendim için çıkarımım maalesef olmadığı yönünde..

bazı kararları almak zorunda olduğumuz için alıyorsak.. yani o karar yolumuzun bir parçası ise.. ben yaptım oldu demek ne kadar mantıklı oluyor o noktada bilemiyorum.. bir his bir işaret bir susmayan ses size o mesajı attırıyorsa... yanlış olduğunu bile bile devam ediyorsanız.. bırakamamaktan korktuğunuz o şey ne ise zamanı gelince kendiliğinden ellerinizin arasından kayıp gidiyorsa.. ve öncesinde ya da sonrasında siz eski siz olmadığınızın farkına varıyorsanız..

o yolllar yürünmek zorunda olduğu için o yola girmiş olmuyor musunuz? benim hayatım kaderin ellerinde.. ne öğrendiysem iyisi kötüsü travması o'su bu'su.. ben yaptımdan ziyade öyle olması gerekiyordu yerinden değerlendiriyorum çünkü.. hayat çook garip.. kuşlar uçuyor..

işin bir de astroloji boyutu var.. kimseyle tartışamam.. herkes kendini yolunda yolcu..

ağaya kulp, şıha mürid, sisteme kurbanız ama sorarsan hepimiz kendi hayatımızın başrolüyüz!