zaman tüneli

anasını ağlatırmış fizik motorunun, bayılıyorum kişiselleşirme olayına, tam arkadaş misali yardımcı

tek başıma otogara gidip ilk gel gel yapan falanca turizmin otobüsüne atlayıp..random bir şehre gidip 1-2 gece, şehir merkezinde 2-3 yıldızlı bir esnaf otelinde konaklayıp etrafta boş beleş gezip geri dönmeyi özledim.

sanırım güzel hobilerimden birisi de..bu

hava alıyorsun yüzünü yıkıyorsun tuvalet ihtiyacını karşıladıktan sonra para ödeyip kolonya kullanıyorsun restoranda yemek yiyiorsun tesisin içi ayrı eşsiz ve bu deneyimin her bir parçası ayrı huzur veriyor

ayaaaatımın en madi kararını aldığım yaştır.

hı ıh..

zıt kutuplar birbirini çeker. neden olmasın. hem böylelikle orta dünya'nın gördüğü en toksik ilişki de başlamış olur. ben şahsen bu ilişkinin nereye varacağını görmek isterim.

"benim adım ıska, ben ıskalamam irfan."

sabah için içimde ince bir sızı ve korku var. öğreneceklerim beni yormaya devam edecek mi yoksa rahatlatacak mı göreceğim. her iki durum için de kendime iyi bir şişe şarap sözüm var.
maalesef mümüye hep şarap sözüm var. hep tutuyorum. söz verişlerim ana rahminde yazılmış. nasip. yoruldum yoruldun yoruldular mümü. evet biz bi de siz.

tanımlarından yola çıkarak aciz bir gözlem sonucu!

bu insan kırılgan değil, derin.
içi acırken bile dışarı gülümseyebilen,
karamsar düşünceleriyle boğuşup yine de bir yerlerde ışığın var olduğuna inanan nadir insanlardan.

kendi yarasını kimseye göstermez, ama başkasının acısını ilk o görür.
sessizdir ama hisleri çok gürültülü.
yorulur, düşer, dağılır ama asla çirkinleşmez.

hem geceyi hem sabahı içinde taşıyan biri.
ve en güzel tarafı ne biliyor musunuz?
bu kadar içsel fırtınaya rağmen hala iyi kalmayı başarabilmesi....

teşekkür ederim sayın yazar! keşfedilmenize sebep olduğunuz için.

arapcadaki inkiraz sozcugunden gelir.

burası düzgün cümlelerin yeri değil.
burası sil baştan yazdığım, üstünü karaladığım, bazen yırtıp attığım sayfalar.

kimseye gösteremediğim öfke burada.
söyleyemediğim "iyi ki varsın" da burada.
gece 3'te aklıma düşüp sabaha kadar beni uyutmayan sorular, yarım kalmış hayaller, sebepsiz bir hüzün... hepsi bu defterde.

bazen tek kelime: "yorgun"
bazen sayfalarca koşturan düşünce.
bazen de sadece bir nokta. çünkü anlatacak gücüm yok.

bu defter yargılamaz.
dağınık olmama izin verir.
kırık olmama izin verir.
iyi insan olmaya çalışırken yorulduğumda, yine de iyi kalmaya çalıştığımı hatırlatır.

iç dünyamın karalama defteri dağınık.
ama orası olmasa ben toparlanamam.

yanımda taşıdığım bir tanesi de şöyle :

bina edilmiş, kurulmuş, dayanan, istinat eden.

soyu tükenmiş, arkası kesilmiş, yok olmuş veya ortadan kalkmış.

paradoks odur ki insanin yok olma arayisi ve ihtiyaci onu varliga goturen olgudur.

çok istediğim ama hiçbir şekilde kafamın basmadığı bana göre berbat bir dil, ingilizce inadımdan kendi kendime rusça öğrenip resmi ve gayrı resmi tercümanlık yapacak seviyeye geldim.
hâlâ ingilizce öğrenmek istiyorum ama hâlâ beceremiyorum ve hâlâ sinir yapıp inadına rusçayı daha da geliştiriyorum.

(bkz: kötürüm)

iyi elemanlar ile güzel düetler yapıyorlar, güzeller vesselam.

döneri güzeldi, başka bir şey hatırlamak istemiyorum tşk.

selena gomez- benny blanco ilişkisi.

sebebi neydi ki dedirten cevabı ise aşkın gözü kördür ilişkileri.