zaman tüneli

gibi dizisinin 5. sezonunun “kahır” isimli 2. bölümünda yılmaz’ın ersoy’a kurduğu cümledir.
“bu gece tüm üzüntüleri s**yoruz ersoy’um. üzüntü, bizi üzdüğüne pişman olana kadar üzülüyoruz. otur!”
faydalar, faydasız..
imkanlar, imkansız..

şu ana kadar içtiğim, ve tadı zannımca en guzel olan alkollü içecektir.

alkol hayatım boyunca sadece bira ile özdeşleşmiş, ama ara ara viski ve rakı da deneyen, denediği her anda her ikisinden de tiksinen, ama ilk deneyişte şaraptan bir şekilde (sıfır beklentiyle), memnun kalmış bir insan olarak bunu rahatlıkla söylemeliyim.

ha hala daha tadını benimsemeye çalışıyorum. ama önemli olan ilk izlenimdi, ve şarap bunu geçmeyi başardı. alttan alttan gelen ekşimsi bir tat, ama içerdiği fermente üzüm ve diğer meyve aromalarıyla birleşince, ortaya bir alkollu içeceğe göre gerçekten lezzet cümbüşü yaşatıyor.

ha bira kadar pratik değil, o ayrı. hem kapağını açmak için ayrı bir ekipmana ihtiyaç duyuyor, hem de alkolü geç etki ediyor. ya da ben denemelik az içtim bilmiyorum.

ama her neyse, tavsiye ediyorum hiç denemeyenler için.

geçenlerde bir alien’la yakınlaşmamız oldu. yanlış, yanlış tabii, allah affetsin. yengeniz de derledi topladı çocukları, babasının altınoluk’taki yazlığına gitti..

tülaaaaaay..

ne bu, rulet masası mı bro? tipler biraz sakat, seni kafakola alıp söğüşlemesinler, dikkat et,

istikrarsız insanlar.

bacılar konseyine sızayım derken farklı bir mekana düştüm. pek konuşmuyorlar

zeki müren- mihrabım diyerek

futbolla zerre alakam yok ama amedspor'a ayrı bir sempatim var.

futbol kültürü türkiye'yi çürüten bir şey. sanırım bu leş kültürün antidotu da ana akımın karşısında duran takımları desteklemekten geçiyor. bu arada solun transların, kürtlerin ve ermenilerin haklarını savunması gayet tutarlı bir olay. bunda bir gariplik yok. savunuyoruz ve savunacağız. transların, kürtlerin, ermenilerin haklarını savunup sonra ölürüm türkiyem söylememiş olmam tutarsızlık değil. aksine, zaten devletin hâkim söyleminden yana dursaydım orada bir abukluk olurdu. bu kalkıp 1960'lı yıllardaki bir insan hakları savunucusuna "siz de hep siyahileri kolluyorsunuz" demeye benziyor. şu abuk geyiğin 2009 gibi bitmiş olması gerekiyordu.

türkiye'deki narkotik sektörünün karanlık tarafını aile dramasıyla, romantizmle ve intikam konseptiyle birleştirerek anlatan yapım.

ilk 2 bölümünü izledim. çok beğendim. karakterler akılda kalıcı, oyunculuklar bayağı iyi. dizinin en sevdiğim tarafı drama ve entrika kısmı oldu.

izlenir.

hiç tanımadığım birinin aşşırı direk samimi davranması. önce ben alacağım elektrik gerekirse veririm o elektriği.

amedspor'a bu kadar nefret kusmak mantıklı değil. tamam, nefret etmek için haklı sebeplerimiz var ama bir sakin olmak lazım. bir toplulukta herkesin nefret ettiği kişi ya da camia daima güçlenir. üzerlerindeki nefret onlara kazanma şevki veriyor. dışlanıyoruz ayağına hırs yapıyorlar. gerek yok. gaz vermeyin şerefsizlere.

türkiyede gönülleri bir eden sorunsaldır. fenerliler yapı mağduru oldukları için, galatasaraylılar ise okan buruk'tan nefret ettikleri için inanmıyor şu 102 puan mevzusuna.

anlam arayışının beyhudeliği. (bkz: normal sözlük)

tıptaki adı cipa (anhidrozlu doğuştan ağrı duyarsızlığı) olan ve son derece tehlikeli bir hastalıktır.

fb gibi her maç bi penaltı ve kırmızı kart jokeriyle değil.

yapı yapı diye ağlamayın. ıcardi, mertens, kerem, barış, ölü dediğimiz demirbay 13, bitik dediğimiz ziyech bile 12 gol katkısı vermişti. okan'lık tabi bir şey yok. taktik bilgisi olmadığı için sırtını dayadı yıldızlara 4 sezon boyunca bir şekilde gitti. transfer olmayınca ve adamlarda hem doygunluk hem de yaşlılık belirtileri görülünce de böyle oldu.

bende 0. ve öyle kalacak.

derin bir acı içerir.
hissedememek (sevincinde yokluğu), anlamamak (bedenin fısıltsını duyamamak empati yokluğu), kaybolmak (kendi sınırlarını bilememek) ve en nihayetinde ölümcül olmak.
acı bedenin bekçisidir. acı gidince hırsız içeri girer.

o toplamadı, yapı toplattırdı.

bi bekleyiş süreci başlayacak. ölen geçen süreyi bilmeyecek. simülasyonun dışındaki bekleme odasına alınacak...