zaman tüneli

entry girmek için fazla kafa açıcı bir ortam.

balık, peynir, kuruyemiş, meyve, meze… canın ne isterse. ama en çok bence hafif bir esinti yakışıyor şaraba. rüzgar önemli yani, kafa esrikleşmeye başlayınca iklimin de biraz serinlemesi gerek. kadehteki şarabın tadı kadar, yüzüne vuran havanın da payı var gecenin güzelliğinde. hele bir de akşamüstü, hafifçe sallanan yapraklar ve acele etmeyen bir sohbet varsa… yanına başka ne koysan olur.

onlara istemediği şeyler verin. bunu mu yiycez deyip gidiyorlar…

hajsjsjsjsjhshshs.

yok ya aramam. şu an ki karakter ve bilincimle daha fazla insan kaldıramam . ben insan azaltıyorum yıllardır. o yüzden olabildiğince çekirdek turuyorum etrafımdaki insanları.

sürekli uykumun gelmesi ve çabuk yorulmam.

benim için kavga etmeyin qıslar.
inanın buna değmem. artık hak yoldayım.

teknoloji kullanamıyorum.

#4079426 ölmedik derdinden. etkiye tepki görünce drama bağlama.

param yanımda gerek. banka hesabı, fon, kripto, bilmem neyle işim olmaz.

ben niye buradaki hiçbir yoruma katılmadım. sonu başından belli değildi bence. evet bir ele geçirme durumu vardı ama funda karakterinin yani elçin sangunun o kızı evinde bile isteye tutması benim için çok mantıksızdı. tehlikeyi merkeze aldı. kocasına gelecek olursak asla bakıcı kızı seçmeyecekti hiçbir evrende. statüsel anlamda ona uygun değildi.
benim için izlenebilir kategorisindeydi o kadar.

1996 yılında yaptığımız bir gezide, boş boş tozlu yolların arasında giderken babam birden annemle bana döndü ve heyecanla sordu:
- eee, beğendiniz mi?
- neyi?
- gümüşhane’yi..
- nerde?
- arkada..

istemsiz olarak arkamıza döndük, baktık, yerden toz kalkıyor.

2017-18 gibi de bir geceliğine gitmiştim. gitmeyin. şehir olarak da boşa masraf, kapatılsın gitsin.

evlenmeden tercih etmiyorum.
eğer beni bildiğiniz erkeklerle karıştırıyorsanız yazıklar olsun.
eski ben öldü artık helal yaşıyorum.

şenlik dağıldı bir acı yel kaldı bahçede yalnız
o mahur beste çalar bud'imle ben ağlaşırız

sadrazam gelsin öpüşelim yeri
başkasını görmek istemiyom burda
mabedim ağlama duvarı oldu iyice

arkamda biri varken telefonda özel mesajlaşamam,
yakınımda aile üyelerinden biri varsa arkadaşımla dahi telefonda konuşamam.

garip. ama gerçek.

eline hapşırdığına dua edin bence.

senin gibi yazıp yazıp sildiği için.

80 sonrası nesillerin mottosu.. toplumsal dönüşümler, kazanılan özgürlükler ve bilimsel devrimler, genellikle kendi konforunu ve hatta hayatını gelecek adına feda eden öncü nesillerin omuzlarında yükselir. bu nesil artık yok malesef, o nedenle kurtuluşu değil ölümü gözler olmuşuz.

hiç sevmediğim o eylem. valla sürünüyor yerde süre süre götürüyorum öyle bir taşımaya mecalim yok. boyum kısa şemsiye baston gibi olunca sürünüyor işte yerde ucu.

yağmurluk alcam.

akademisyenin kitabı.. hmmm..

mesela 12 bölümlü kitabın her bir bölümünü sene başında öğrencilere dönem ödevi/projesi olarak verirsen, dönem içerisinde yapılan çalışmaları da hassasiyetle denetlersen:
1. öğrenciler seni çok ilgili vir akademisyen zanneder,
2. yapılan sunumlarla birlikte bir konuyu gerçekten iyi öğrenirler,
3. senin dersine bu kadar yoğunlaşmak zorunda kaldıkları için başka 1-2 dersin ortalamasını kurban verirler,
4. bir sene sonra bir kitabın olur,
5. bunu fark eden öğrencilerin arkandan anana söverler.
6. ama sen nasılsa bunu umursamazsın.iyice işin tüccarlığındaysan chapter’larla biraz oynayıp makale, sunum vesaire de çıkarırsın. yıl sonunda bunları akademiye kaydettirip, bir de yök teşvik bedelini de cebe indirirsin.

insan doktora tamamlayacak kadar bu işlerin içerisinde olduğunda görmediği hiç bir pislik kalmıyor.

bu arada, çalışması kullanılan öğrencilerden biri de değilim. dışarıdan bakan bir göz olarak bütün süreci baştan izleyebildim.