zaman tüneli

kısa bir süreliğine hıristiyan olmuştum. liseden bir arkadaşım '' kanka kızılay da bir kilise var hristiyan olanlara 300 dolar veriyor '' demişti, biz de züğürtlüğün bize verdiği yetkiyi kullanarak gittik tabi. kilise imamı isa'nın kendisine verdiği yetkiye dayanarak okuyup üfledi ardından bir parça ekmek, bir gıdım şarap ve halaluya. sonra parayı alıp en yakın camide tövbe edip müslüman olduk. hayat bugün itibari ile bizi ateist yaptı. sanırım en doğrusu da bu oldu, yoksa ömrü hayatım boyunca dönek olmanın ağırlığı ile yaşayacaktım.

modern ordularda bir askerin iki silahı var. tüfek, tabanca ve eskiden süngü de vardı ama hem artık kullanılmıyor hem de onu tüfeğin bir parçası olarak da düşünebiliriz.

eski süngüler kısa bir kılıç gibiydi. zaman içinde 15-18 cm ölçülerinde bıçaklara dönüştü. namlunun ucuna takılmak için kilitleme sistemi olsa da artık asıl işlevi tüfeğin ucuna takmak değil gerektiğinde elde kullanmak ve vahşi doğada hayatı idame etmede yararlanmaktı.

temel silah tüfek olduğu için tabancaların tüfekler kadar uzun menzilli ve kinetik enerji üretme bakımından güçlü fişekler kullanmalarına gerek yoktu.

başlangıçta tabancalarda 7,62x21 mm mühimmat kullanılıyordu. bu mühimmat hızlı bir mühimmat tipi olarak kontrolü güç ama etkisi zayıf bir mühimmattı.

1901 yılında georg luger abiye bu mühimmatı güçlendirme emri verildi. o da daha fazla barut taşıma kapasitesi olan ama boydan çok az kısa bir mühimmat üretti.

9x19 luger parabellum mühimmat böyle ortaya çıktı. bugün modern orduların tabanca mühimmatında standardı belirlerledi.

luger parabellum p08 tabancasında ilk kez kullanıldığı için hem tabanca hem fişeği olarak bugünlere geldi.



biz birinci dünya savaşına almanlarla girdik. almanlar bize silah ve mühimmat desteği verdi. bu nedenle luger p08 osmanlı'da da kullanıldı.

kurtlar vadisinde osmanlı subaylarından kuşçubaşı eşref'in torunu olan aslan akbey de dizide bu silahı kullanmıştır.

izmirli, üstü sigara kokan, fıçı biraya benzeyen ve çıtır erkeklerin cinsel imalı şakalarına like atan adetten kesilmiş bir karı vardı.
ku dö gıras kahpesiyle aynı zamanda siktir olup gitmişti. sonra aklına esip bir gece geri dönünce moderasyon buna radyo yayını için mikrofon vermişti. bu sözlükte moderasyonun yediği naneleri sabatayistler kuzu bayramında yemiyorlardır. yani delikli boncuk değilsen, zor yaparsın radyo yayınını.

“subokulu szlktn nfrt edyrm”

nereden bağlanıyoruz, çok güzel şarkılar çalarım, güzel şeylerden bahsederim, gudlak'ı konuk ederim, çok isterse scaremongering bacımı da alırım yayına, öyle saçmasapan eğleniriz biraz. daha önce konvensiyonel ekipmanla iyi kötü bir radyo yayıncılığı tecrübem olmuştu, ha sadece çalmıştım ama olsun. en kötü hikaye anlatırım be, ne bileyim buluruz bir şeyler. teaserlar falan da olur. ciddiyim, canım sıkıldı böyle edi büdü gibi.

baba parası yiyenle baban aynı kafede.

(bkz: nazım hikmet)

en az kızartma yaparken elinize sıçrayan yağın bıraktığı acı kadar can yakabilecek durum. iç yakar. bir avuntu ise kitabı yıllar sonra elinize aldığınızda “ah ah o gün yine sakarlığım üstümdeydi. yıllar çok şeyi değiştirdi sakarlığım baki.” cümlesini düşünerek geçmişi hatırlarsınız.

sakat sinek memati mahlaslı yazarın sıkça ifade ettiği cümlecik.

sen bulmuşsundur yine bir adanalı tabii ki poine?

(bkz: inek)
(bkz: mister nerd)

alyoş ya da alyoşka bence hikayenin en baş kahramanı, karamazov kardeşlerin en küçüğü, ama en olgunu, en duygusalı ama duygularına yenik düşmeyeni, en inançlısı ve en sadığı. ilk cildin sonuna doğru ölen kilisenin aziz muhtereminin öldüğü gün bitmeden çürümeye ve kokmaya başlamasının ardından, muhteremin hayattayken etrafında olan ve dalkavukluk eden tüm papazlar, muhteremin azizliğine olan tüm inançlarını kaybetmelerine ve gıybet etmelerine rağmen, alyoşka omurgalı ve nahif duruşunu yitirmemiş, inancını bir saniye bile olsun kaybetmemiştir. alyoşka'nın arkadaşına onu kendisine getirmesi için 25 ruble veren o kötü kadın bile alyoşka'nın merhameti ve bilgeliği karşısında pes etmiş ve kötü niyetini değiştirmişti. ne yazık ki alyoş'un iki abisi de hayatlarını ziyan etmiş ve babalarının tuzaklarına düşmüştür, o soysuz babaları bile alyoş'un içindeki cevheri görmüş ve ona, diğer kardeşlerine nispeten daha iyi davranmış, gönlünü nispeten hoş tutmaya çalışmıştır. alyoşa'nın hikayesi ikinci kitapta daha da derinleşecektir. daha fazla spoiler vermemek için anlatmıyorum. iyi okumalar.

işsizlik maaşı almıştım bir dönem... 8 bin tl... tuborga bölüyordum 60-70 tuborg ediyor, çok utanıyordum hesabıma yattığında...

çalarken utanmayan açıklanınca da utanmaz. fonfon fatma utandı mı? reis gitti ablasını büyükelçi yaptı.
aslında diyorlar ki kendi kitlelerine, 'siz çalın çırpın devam, reis dediğiniz müddetçe açıklamayız, elinizi korkak alıştırmayın.' açıklasa biliyor ki, o kitle ona desteği sabahına bırakır.

ben yapamam, kendime yediremem. utancımdan yerin dibine girerim. benimki de böyle lüzumsuz bir gurur işte.

picasso, "cat eating a bird", 1939

picasso, "cat catching a bird", 1939

jiletten ziyade göğüs hastalıkları uzmanına görünmekte fayda var.
(bkz: yüz kızartıcı espri yapmak)

bir istek................
sürekli devleti soyup, bir takım mazeretlerlede sürekli yırtmak istiyorum
mesela ;
utanmama hakkı kullanma
veya
nefsine yenilmek gibi
hep devleti soyayım ama hep de mağdur olayım
aynı dinciler ve yobazlar gibi.
bir istek. bir dilek................................................................

adını söylersen biliriz tabii.