zaman tüneli

biz de yedik zamanında canım vişne ile.

köşe yastığı ile kurduğumuz rakı masalarını saymıyorum. hangi birini atayım.

vileda asla o temizlik hissini vermez. illa yerlerde sürüne sürüne eline bezi alıp sürtmek gerekir. temizlik hassasiyeti olan obsesif kompulsif bozukluk (okb) sahibi olmak bunu gerektirir.

çok enteresan sıçıyoolarmış da kafiibirek gardaşım..

ben bunu da bugün öğrendim. sısııs

demek minnoş bakmamak lazımmış hımm s

ne aşkı ya? tek derdim tüm yeşillerde geçip evime yetişmek. çalışmaktan seksi unuttum anasını satayım. rezalet.

kiminiz alkol gibi seyler alıyor.
kiminiz motosiklet, yamac parasutu, parasutle atlama, hızlı araba kullanma gibi seyler yapıyor.
bence en kafa yapan şey aşk su hayatta, baska bi şeye ekstra ihtiyac yok;)

kadınları çok minnoş görmeye meyilliyiz. ancak yemek insani bir eylem. biz de yiyoruz yani, bazen hayvan gibi.. çünkü yaşamak için yemek zorunlu biliyor musunuz? kıtlıkta olsak erkekler birbirini yerdi kesin ama, orası ayrı..

bu gece bir anda aklıma gelmesiyle ''bir bakayım ne halde la bu'' diyerek girdiğim sözluk, 14 eylül itibariyle benim adıma kimliği belirsiz bir kişi tarafından entry girilmiş. saçma sapan bir başlıkta, saçma sapan bir konu içerisindeydi bu. nasıl lan? artık sözlüğü terk edenlerin hesaplarına gizlice girip bir de onun üzerinden entry mi giriyorsunuz siz?

yıllarca yazdığım profili sırf emek göstergesi diye kapatmak istemiyordum, sanırım buna mecbur bırakacaksınız.

bir gram şu platforma geçmekten pişman değilim. kendi haysiyetsizliğinde boğulun o**spu çocukları!

ince düşünenleri harcıyorlar olrik. bu dünya onlara göre değil. dünya çok kaba, ziyadesiyle zalim. incelik değer gören bir haslet değil bu simülasyonda.
belki de bu çağda ince düşünmek biraz da insanın kendine ettiği haksızlık. ama insan, kendini korumak uğruna bütün inceliklerini de kaybederse geriye ne kalır?

hannibal'in clarice starling'i.. sanırım en çok oradaki rolüyle sevdim.

kütükle yapmayı daha çok sevdiğim hareket. ormana koşuya gidersem, muhakkak bi ağaç kütüğü veya kalın dal bulur 3-4 set shoulder press atarım.

geçenlerde işten eve dönerken radyoda ikiye on kala'nın yorumuyla denk geldim resim'e. bir an duraksadım. şarkıyı biliyorum elbette ama benim zihnimdeki, kulağımdaki resim, derya köroğlu'nun sesinden dinlemeye alıştığım yeni türkü'nün resmi. insanın bazı şarkılarla kurduğu bağ öyle bir şey ki, başka birinin sesinden duyunca bile aklına ilk gelen, yıllardır içinde taşıdığı o tanıdık ses oluyor.

ikiye on kala'dan duyduğum günden beri resim'i loop'a aldım, ama yeni türkü versiyonunu. dönüp dönüp dinliyorum. sanki uzun zamandır görüşmediğim bir tanıdığıma rastlamışım da eve dönünce eski fotoğraflarımıza bakmaya başlamışım gibi... şarkı zaten güzeldi de bazen bir başkasının yorumu, insanın kendi sevdiği şeye yeniden dönmesini sağlıyor. vesile olan ikiye on kala'ya da buradan bir teşekkür bırakalım.

yeni türkü benim için yıllardır yalnızca dinlediğim bir grup olmadı. şarkılarında kendimden bir şeyler bulduğum, bazen anlatamadığım duyguları benim yerime anlatan, bir melodisiyle alıp başka zamanlara götüren bir grup oldu.
bir grubun her şarkısı mı güzel olur arkadaş? insanın ruhuna bu kadar mı denk düşer..? yeni türkü'nün bendeki karşılığı biraz böyle sanırım. yıllar geçiyor, insan değişiyor, hayat başka yerlere savuruyor ama bir yerlerde onların şarkıları hep aynı sıcaklıkla duruyor. her dinleyişte başka bir yaşım, başka bir hatıram, başka bir ben çıkıyor karşıma.

bir de şehrime gelseler de konserlerine gitsem... şarkıları yalnızca kulaklığımdan değil, aynı havayı soluduğum bir kalabalığın içinde, hep birlikte söylerken dinlesem. yıllardır dinlediğim şarkılara bu kez canlı canlı eşlik etsem.
neeyse, şimdilik resim'i döndürüp duralım bakalım. belki bir gün bu yazıyı, yeni türkü konserinden eve dönerken yeniden okurum. o günün hatırası da bir başka şarkılarının içine yerleşir kim bilir.

sus sus nazar değecek.

hepinizi çok seviyorum diyerek kıçı kurtarmak gerekir hadisesi.
zamanında bunun ceremesini çok çektim.
sonra yek mi ben mi sorularına kurban gittim... tek harcanan yek oldu..

içmiyorum seyretmesi daha güzel

amerika'nın en güzel kadını.. bakın " milf " bile demiyorum. çok güzel ya.

söyleyeni duruma göre rezil veya vezir edebilen, müzikal karizması olmayanların asla başarılı olamayacağı minimalist klasik. bence en iyi yorumu tabi ki elvis presley'e ait.

zaman yaratırız o zaman.

hoş kadınlara yorgunum, vaktim yok diyemem.*

doğru önerme. kriz anlarında hep lehine olacak şekilde çözüm bulan insanlara daima saygım vardır.

mesela bakın sayın eski bakanımız sırf başı örtülü diye üniversiteye giremedi ama vaz da geçmedi. gitti borsaya girdi.

ya işte böyle de bir kapı kapanır bir kapı açılır djdjjff

ben şair'leri okuyorum, onlar "ince şeyleri" bizim için düşünmüş oluyorlar.

hiç zaman kaybım da olmuyor. otobüste, dolmuşta bikaç dakika bak sonra tekrar cebine tık kitabı, dilinde çilek tadı.

bir an okan'a zevkine tüküreyim diyecektim ama sonra kendimin özlem zengin'e acayip yükselen biri olduğum aklıma geldi. yani gönül bu, her şeye konabiliyor.