zaman tüneli

14 yıldır buradayım, son zamanlarda biraz şey oldu. kesin tespit, bilimsel.

beni çok üzen bir konu, tamamen gözden ırak olan gönülden de ırak olur durumu. zamanla merhaba demeye bile çekiniyorsun.

bazen bir çıkar çatışması, bazen bir fikir ayrılığı, bazen ise sadece rahat batması.

bir gün geliyor ki o eskiden yediğin içtiğin ayrı gitmeyen adam bambaşka biri oluveriyor.

özellikle iş arkadaşlarımda bu durumu çok yaşadım. aman kardeşim, aslan kankam devri kapandı, öküz öldü ortaklık bozuldu.

bir açıdan iyidir bu durum. aslında onlara hiç ihtiyacın olmadığını fark edersin.

biraz enerji ve elektrik meselesi olarak değerlendirilmesi gereken o süreç.

bir şey olmamıştır, uyuşmamıştır, devam etmek istemezsin. aslında biraz normal ve olabilri bir durum işte.

ahahaha nasıl sinirlendi. hala burda ezildim edebiyatı yapıyorsun. senin bu numaraların artık bana sökmüyor. şu hayatta bir tek sen ezilmedin. herkesin kendine göre bir hikayesi, içinde taşıdığı bir yükü var. sana kendi hayat hikayemi anlatsam küçük dilini yutarsın ama ben senin gibi her yaşadığını ortaya döken ilgi or.. plarından ddeğilim. benim derdim acılarımı pazarlamak değil, burda seninle taşak geçmek.

gerçekten de her şeyin bir ömrü var diye inansın dalıp uzaklara gitmesine sebep olan o durum. içine düşülen bir hal.

paylaşımlar azalır, sohbetler azalır. bahsettiğim şey kırk yıl görüşmeyip sanki kırk yıl geçmemiş olan ilşki değil. o çok ayrı. çok tatlı bir konu. bu konu o konu değil.

iyi arkadaş yanında artık kendini iyi hissetmiyor, yaptıkları iyi gelmiyorsa, her şey sorgulanabilir bir şeye dönüşmüşse maalesef kendiliğinden bu noktalara geliniyor.

sonrasında geriye dönüp baktıkça ne kadar toksik bir durum içinde kaldığı ile de yüzleşiyor insan. üzücü.

nerde o eski sözlük kankalığı.

buralar kankacılıktan geçilmiyordu bir dönem.

şimdi millet tuttuğunu öpme derdinde.

tatlı hayat irfan en orjinal mi? bilmiyorum. ama gayet orcanerdi. belki hasan hüseyin lerde olabilir.

#4095044 haklısın. çok ezildim. çocukken de yasal yetkeyi yalama huyum olmadığı için başkalarından bile çok ezildim. karakollarda sabahlara kadar joplanmaktan tut, banyoya sokulup hortumla ıslatılıp, kurutulana kadar hortumlanıp, tekrar ıslatılıp, tekrar ve tekrar. defalarca...

ezilmek nedir iyi bilirim. ezilenlere ne olur iyi bilirim. insanlar neden ezilir iyi bilirim. kendi tırt otoritesini dayatmak için yumuşatmak ister o yetkili adamlar ve karılar topluluğu. bazen fiziken ezerler, bazen şefkatle, bazen ahlâk gibi kazıntılarla.

ezilmek insanlarda iki şekilde sonuç verir; ya yumuşar insan ya da daha da sertleşir. ben ikincilerden oldum. seni de biraz ezselermiş de ezilmek nedir, ruhun ne kadar yumuş ya da sert görseymişsin.

diyecek lafın yoksa, çeneni kapa ve sittir ol git. öyle zamanlarda ben hep öyle yaparım. iyi oluyor. sen de dene.

gitmesi gerekenler gitti, kalmak isteyenler de öyle biri taş atsın diye bekliyor.

yazmaya gelen yazsın biraz bize de eğlence çıksın ya hu.

mı desem? yoksa ben mi yanılıyorum desem bilemedim. 4 senedir yoktum. olduğum vakitlerde sürekli tanım girerdim faydalı olma adına. ama şu an akışın can çekiştiğini görmekteyim. üzüldüm. sebep? neler oldu burada?

erkek halim çekilmiyor,
kadın halim hiç çekilmez.

masamızda yabancılar
sen bensiz, ben sensiz

ah beee şup şup, yanlış analizlerin var. senden mantıklı analizler beklemek de mallık zaten. zira çocukluğunda ezim ezim ezilmiş, zorbalığa uğramış birinden ne bekleyebilirsin ki? en fazla zırvalar, kendi ezikliğini kıçı kırık bir sözlükte bastırmaya çalışır. artık sana yazasım bile gelmiyor. arada böyle taşak geçiyorum işte, o kadar. çok sıkıcısın be şup şup. insanın seninle uğraşırken bile canı sıkılıyor. ne diyeyim. diyecek laf da kalmadı.

bildiğim 3-5 tane dizi var. bu dizilerdeki karakterler arasında en ilginç olanı bence leyla ile mecnun dizisindeki ismail abi'dir.

ilk entrye katıldığım başlıktır.