zaman tüneli

motivasyon yok, katılım zorunluluğu var.

korkunç zengin olsam, feci keyifli olurum bu arada. hakkını da veririm paranın. kimse şüphe duymasın sısıs

şöyle milleti, hadi en azından sizi dolandırsam, voleyi vursam bişi olsa be.

umurumda değil ahlakmış, etik değerlermiş, kul ve yetim haklarıymıfdsfsfs

yarın ne olacağını merak ediyorum.

kaldı ki o en dip dönemimde bile cesaret de edememiştim ölmeye. ay iyiki.

çocuklarım.. başka türlü çok heveslisi değilim yaşamın.

yeğenimin bana sarılması. sarılarak sevgini göster diyorum daha çok sıkıyor. yiiiicem.

uzun yol. şehirlerarası yolculuk.

baktı olmuyor kadın da saldı napsın.

için için elimizde kaldı diyor olabilir.

her şeyin yoluna girmesi.

ben öleyim de bu mallar mı yaşasın.

fincanım pasifik okyanusuna dönmüş ohaaa
bi maşallah diyin kızzz

iltifat almak.

hastalanmak.

geçen hafta cuma günü çok sinirli bir anımda belimde bir şimşek çaktığını hissettim. sonrasında seslendim, ablam beni koltuğa oturttu, hareket edemedim bir süre.

tam o an bacaklarda his kaybı vuku bulunca, insan her türlü asabiyetini ansızın bırakma eğiliminde oluyor. tavsiye ederim.

sudoku çözmek

ten

kedi.

benim gibi memnuniyetsiz adamı, çözümleyebilen tek şey sanırım.

eskiden, meme der işin içinden çıkardım. artık umurumda değil. s

bu zamana kadar katlandım boşa gitmesin diye yaşıyorum yeminle.

yavru sevmek.

insan yavrusundan tut kedi yavrusuna her türlüsü pambık gibi yapar.

bölüğümüzün astsubayıydı. yani idari işlerle ilgileniyordu. bir askere göre fazla şişmandı, normal bir insana göre de öyle. benim her zaman şişkolara karşı sevimsiz önyargılarım vardı, hiçbir zaman aşamadığım. ne diye bunları mezardaki solucanlara ziyafet çekme hevesi bürümüştü ki yani? bu ne azim?

askerliğimin bitmesine son iki ay kala elime silah almayı reddetmiştim. ben artık bu işte yoktum. bütün olan biten bana saçma gelmeye başlamıştı. o da, yani şişko elime silah alıp, nöbete varmam konusunda ısrarcıydı. bende silahsız olma konusunda ısrarcı. gitmedim onun dötünü kollamak üzere olan nöbetlere.

sen korkak mısın diyordu bana. diyordum; korkak olsam, senin emrine karşı gelmez ve elime silahı alıp, nöbete ya da dağa giderdim. bir şey söyleyemiyordu öyle diyince. iki ay boyunca mobbinge uğradım. yine de pes etmedim. çünkü onların tırt savaşı ilgimi çekmiyordu. beni bulaşığa veriyordu hep, ya da kimsenin asla istemediği tırt işlere. bu şekilde gidip kendisine yalvarmamı ve silah almamı bekliyordu ama hiçbir zaman olmadı. son iki ay boyunca asla elime silah almadım. ne yaparsa yapsın, beceremedi.

mukavemet/metanet/tahammül seviyemin arşa çıkması.

içeri giren olursa dm atsın mavi don gönderirim

birkaç yıl önce salak olduğumu fark ettim.