zaman tüneli

doktor'un da ingilizcesini (doctor) yazsaydınız daha anlamlı olabilirdi.

üniversitede okurken , 4444 duasına başladım ..
bununla birlikte tam anlamıyla inzivaya çekildim , 1 hafta boyunca evden çıkmadan ve kimse ile görüşmeden 3 - 5 saat uyku ile aralıksız dua okudum.
biraz nefes almak , arınmaktı istediğim , zor bir dönemdi benim için ..
4444 duasına başladığım anda birşeyler beni etkilemeye başladı , bir şeyin varlığını çok net hissediyordum .
bir gece sırt üstü uyurken bir sesle uyandım , üstümde bir tane erkek ,sol yanımda 2 kadın , hepsi küçük küçük minik insanlar ama nasıl çrkinler dişler sivri , erkeğin kafada sivri bir şey , kadınlrın başları kapalı ..
bir şeyler yapmaya çalışıyorlar , beni daraltmak , korkutmak için ..ellerimi kollarımı tutup gögsüme bastırıyorlar ..
korktum tabi ilk etapta ama sonra kuratırıcı duam ayetel kürsiye başladım .. hızlı hızlı 2 - 3 tane okudum , kayboldular ..
kendimi bildim bileli etrafımda bir garip enerji hissederim ama beni korkutmaz , aksine huzur güven verir ..
ilk defa bu kadar net ve açık bir deneyim yaşadım o da son oldu zaten bir daha olmadı ..
korunma çemberi yapmadan , büyük ve güçlü işlere kalkışmanın sonu bu olur tabi.

kimim ben, neyim?
hem güneş, hem gölgeyim.
dalımda binbir çiçek,
ama kendim çöldeyim.

ben yaklaşık 10-12 yaşlarındayken annem beni bakkala yolladı aksam saat 11 gibi, o saatlerde dışarı çıkmam felan o yaşıma göre tabii ki şaşkın ve korkutucu geliyordu bana.bizim evimizin 2 kapısı var, birincisi normal eve giriş, diğeri ise bahçeye giriş kapısıydı. bisikletimi çıkarttım annemde bahçenin kapısına kadar geldi benimle, bahçe kapısından çıkarttım bisikletimi kaldırımdaydım, annemde tam yanımdaydı tembihliyordu beni. biz kaldırımdayken hemen önümüzde ki yolda 3 metre ilerimizde bir yaşlı amca bisikletinden inmiş eliyle sağ tarafında utarak ilerliyordu, hemen yolun sağındada bir araba vardı.adam yolda ilerliyordu sağ tarafa doğru caddeye doğru yani, bizde nedense annem ile pürdikkat izliyorduk adamı, bisikletiyle ilerlerken arabanın arkasına geçti, yani daha doğrusu ilerlediğinden dolayı araba vardı arabanın arkasındaydı adam görünmüyordu, 1-2 saniye sonra arabanın sağından çıkıp yoluan devam etmesi gerekiyordu. 10-15 saniye boyunca baktık adam hala ilerlemiyor, göremiyoruzda zaten çoktan ilerlemiş olmaı lazımdı, korkarak hemen yola gittim ve baktığımda adamın olmadığını gördüm. yani önümüzde ki arabadan dolayı o an onu göremedik, arabanın solundan girdi sağından çıkmadı amcacığımız. sanırım tek anlatabileceğim en net anımdır bu heralde.

bundan yaklaşık 7-8 sene önce, yaz aylarında bir olay yaşamıştım, hala anlamlandıramıyorum ne olduğunu.
temmuz - ağustos aylarından biri olsa gerek. uyumak için odama geçtim, odamda da tek değilim, babaannemle birlikteyim. zor bela da olsa uykuya daldım ama gece kulağımın dibinde duyduğum nefes ve çığlık sesleriyle sıçrayarak uyandım. ne olduğunu anlamadım uyku sersemliğiyle, bulunduğum yerden odayı kontrol ettim bir şey yok, babaanneme baktım, hala uyuyor, “kabus görmüşümdür” deyip tekrar uyumaya çalıştım. tam uykuya dalacağım sırada tekrar aynı nefes ve çığlık seslerini duydum, o çığlık da o kadar keskin kimsenin duymamasına imkan yok. bu sefer iyiden iyiye korkmaya başlamıştım, yatakta doğrulup odaya iyice baktım ama görünürde yine bir şey yok, babaannem hala uyuyor, onu uyurken gördükçe iyice korkuyorum. sakinleştikten sonra tekrar uyumayı denedim, yine aynı şey oldu. gece boyu 3-4 kez devam etti çığlık ve nefeslerle uyandırılmam. ve işin daha da garibi, her uyandırıldığımda evin holüne gitme isteği duyuyordum, sanki oraya gitmem gerekiyormuş gibi hissediyordum. ama en sonunda korkuma yenik düştüm ve babaannemi uyandırdım. bazen hala merak ederim “acaba evin holüne gitsem ne olurdu?” diye. bilinçaltımın oynadığı bir oyun olarak düşünüyorum ama o gün gayet normal bir gündü, herhangi bir gerginliğim, üzüntüm vs. yoktu. kısacası, nedenini niçinini bilmediğim bir olay olarak kaldı öyle.

merhaba dostlar, uzun zaman oldu… herkes nasıl?

normalde çok dua eden bir insanımdır, fakat genelde yaz tatillerinde ederim dualarımı, kışın çalıştığım için pek dua etmeye vaktim olmuyor, ayrıca bu olay sırasında aybaşı zamanımdı. konuya geçmem gerekirse, hayatımda her zaman farklı boyuttaki varlıkların istilasına maruz kaldım, çok fazla kına yakılmış bir şekilde uyandırdım çocukluktan beri ve birkaç kere de varlık gördüğüm oldu, bunlar benim uyguladığım şeylerin sonucu değildi ( bunu söylemekten kastım bu zamana kadar hiç davet yapmadım.) bunları yaşamamış olmama karşın, dün ilk defa bir “karabasan” olayı yaşadım.

gece pek uykum gelmemişti ve uzun zamandır da aklımı kurcalayan bir konuyla ilgili iskambil açmıştım yatmadan önce, sonrasında ise aybaşı olduğum için istihareye yatamadım fakat türkçe bir şekilde allahtan bu konuyla ilgili bana bir işaret göstermesini istedim, yatağıma yattığımda kaç saat geçti hatırlamıyorum vücudumu bir titreme aldı, kalbimi bir titreme aldı ve kalbim adeta bir makinalı tüfek gibi hızlı atıyordu, üzerime bir şeyin cullandigini hissettim annemin yanına gitmek için yataktan kalkamıyordum, bağırmak istedim fakat dilim tutulmuştu ve asla sesim çıkmıyordu. birkaç dakika böylece yatağa çakıldıktan sonra çok enteresan bir vaka yaşandı, ruhum bedenimden ayrıldı ve odanın içinde kendimi görebiliyordum, odadan kaçmak istedim fakat odamı kilitlemiştim ve kilidi elime alamıyordum ve tutamıyordum, çünkü fiziksel bir varlık değil ruhsal bir varlıktım. birkaç dakika boyunca odadan çıkmanın yollarını ararken bedenime geri çekildim. ne olduğunu gerçekten anlayamadım dostlarım, bir fikri olan varsa paylaşırsa çok mutlu olurum, bu tür şeylerden pek korkan biri değilim (çocukluktan beri istilaya maruz kaldığım için) bu yüzden açık olun.

(bkz: deli bir değil ki balla besleyelim)

“çarpık ağaç kendi hayatını yaşar, doğru ağaç ise tahtaya dönüştürülür” *

maksimum 150dir.

bende an bu kadar oluyor.

çocuğun mu var kilon var. sabah 5 km koşmak lazım bunun için..

dünyada ne güzel dertler var.

nick verip şımartmak istemedim, ewd.

koparılan bir çiçeği suya koymak kadar gereksizdir kırılan kalbe sunulan özür...

ve her geçen gün daha çok.

daha bu başlangıç. sözlüğü ele geçirip hepimizi haraca bağlayacak. tehdit şantaj akla ne gelirse bizi köşeye sıkıştıracak. meriçlik, kankacılık, panelcilik, (ne olduğunu hâlâ bilmiyorum.), sataşma vs. hepsini rafa kaldıracak. skynet yükleniyor. gelecekten bot gönderip duruyorlar.

işte bu durumda can kanır önderliğinde savaşa gireceğiz. çok kişinin kellesi gidecek daver! bence bireysel silahlanma şart.

porno yıldızı demek daha doğru bir tanımlama olur, yetişkin film oyuncu ne amk, o kadar da motamot çeviri olmasın ya.

“çelişik gibi görünse de, yalnız kalabilme yeteneği sevebilme yeteneğinin tek koşuludur.”

erich fromm - sevme sanatı

gammon ve backgammon arasında fark var. kazandıkları puan kat sayılarına göre farklı galibiyet türleridir.

gammon, katmerli galibiyet de denilen, oyunculardan biri oyunu bitirdiğinde, kaybeden oyuncunun henüz tek bir pul bile toplayamaması halidir. galip gelen oyuncu normal galibiyetin 2 katı puan alır. yani 2 puanlık oyun.

backgammon ise 3 puanlık oyundur. iki oyuncudan biri tüm taşlarını topladığında öbür oyuncunun kırığı ya da rakip sahada en az bir taşı olması durumudur. 3 puan yazdırır. bu tür oyun türkiye'de pek uygulanmaz.