2020

2020
yanyana iki 20 pek de estetik duruyordu oysa.
geçen yılbaşı gecesi gözlük şeklindeki tasarımlarını da pek beğenmiştim.
esprili bir yıl beklerken eşek şakalarını sayamaz durumdayım, gerçekten şaka gibi bir yıl, “yok artık daha neler” demekten yorulacağım da hiç aklıma gelmezdi. *

ek: bahsi geçen “yok artık daha neler” insanların olaylar karşısındaki yorum ve tepkileri içindir.*

sorun yılın kendisinde değil insanlardadır. bir günah keçisi seçip aynı şeylere devam edersek 2021 2022 farketmez. tüm dengeyi bozup karşılıksız kalacağını sandık sanırım. 2020 bize onun öyle olmayacağını gösterdi.

doğadan üstün değil onun bir parçasıyız. ona göre davranmazsak o parça yok olmaya mahkum...

kötü günler geride kaldı, şimdi daha kötü günlere.

ilahi adalete inanırım ama 2020 dendiğinde çok şey geliyor da ağzımı açmıyorum. en güzel en temiz şekilde bitirmeyi umuyorum.

geleceğe dair umutlarımızı, her anlamda tüketen bir yıl oldu. genç yaşımızda dert sahibi olduk. teşekkürler 2020.

kayıp yıl.

bir yılda 10 yıllık olay yaşanmış 365 günlük zaman dilimidir.

hatırlanmaması gereken bir yıl. tarih sayfalarını dolduracak bir yıl. umarım önümüzde ki yıllar daha kötü olmaz.

olmaz dediğim her şeyin olduğu yıl.

bitiyor, bitmekte olan. bir yarım yıl kadar 2021 sıkıntılı geçecek gibi görünüyor. umarım sonrasında artık bu illetten kurtulacağız.

neden yedin yarasa
peşimize taktın corona
maske taktık ama
yinede bir korku aman ha..
2020 şiir yazdırdı ilk defa bana..

bakteri senesi.

sorun sayılarda değil, insanlarda. kendi sonumuzu kendimiz getireceğiz bu belli oldu. yaşadığımız dünyanın sonsuz olmadığının farkına vardık. daha öğrenmemiz gereken çok şey var.

yaşanacak daha 36 günü olan yıldır.

kıyametin kesin bu yılda kopacağına inandığım ve hala kopmasını beklediğim yıl

2019'dan daha kötü ama 2021'den daha iyi bir senedir muhtemelen.

bu saatten sonra olacak hiçbir şeye şaşırmamamız gerektiğini öğretmiştir 2020 bizlere. uzaylılar gelse bile tepkim, amaan bana mı geldiler sanki olur.

hem bitmesini çok istediğim hem de korku dolu baktığım bir yıl. (bkz: gelen gideni aratır)

her yıl olan şeyler yüzünden insanların sızlandığı yıldır.
üzerine sadece pandemi geldi.
basit bir olaydı; temizlik aşamasına azıcık dikkat edecek, mesafe ve maske kuralına uyacaktık ama yok olmadı! insanoğlu rahat duramadı, başıyla mabadı ayrı oynayınca biraz daha sabretmemiz gerekti.
1 yıl olmadı özgür hareket edemeyişimiz; ne yıllardır savaş ve iç çatışma olan ülkelerdeki insanları anladık, ne filistinli birinin kendi sokağında ölüm korkusu yüzünden dışarı çıkamamasını anladık. afrikalı insanların salgınlarla nasıl boğuştuğunu anlamış olduk. üzülmeyin iyi düşüncelerim var; 2021 yazında yine coşacağız, kopacağız, eğleneceğiz ve bazılarımız tüm bu olanları "tanrı görmüyor mu, görüyor da müdahale etmiyorsa bencildir" şeklinde entry girip tweetler atacak az kaldı.

hayata başladığım ,en unutulmaz yıllarım acıyla nefretle unutulmaya mecbur bırakıldı. sonsuza kadar uzanacak kadar uzun, sanki şimdi bitecek kadar hızlı geçti..
... sevemedim kara gözlüm..