agnostik

kanıtlanmazlığın iknası.
çoğu arkadaşım kendini bu şekilde tanımlar.

şöyle bir diyalog yaşatabilir:

+sana rabbin kim diye sorduklarında, ben agnostiğim demişsin. bilinemezcilik demek?

-evet efendim naçizane sorguluyordum da...

+olaya iyi yönünden bakarsak, artık biliyorsun...
+seni şöyle alalım, bol bol sorgularsın.

sonu kültürcülük ile biten sürecin başındaki insandır. agnostikler yer yer ateizme kaysa da hiçbir zaman tam bir ateist olamaz. başta ben bu yaradılışı çözemem diyen agnostik er ya da hatun kişi, 40'lı yaşlarını devirdiğinde "ben bu dinin yaşandığı coğrafyanın çocuğuyum" der ve toplumun dinî anlayışıyla uyumlu hâle gelir. yaş ilerleyip ölüm korkusu başladığında ise pascalcılık başlar. yani inansam ne kaybederimcilik.

ulen doğruysa en azından bir kurtarır yanımız olsun diyen çakal kişilerdir.

- yaz, x kişinin cehenneme gitmesine,
- e ben yok demedim ki.. hatta olabilir dedim, var demiş de olabilirim.

ne idüğü belirsiz tanım. kafa karıştırmanın anlamı yok kardeşim. bir şey ya vardır ya yoktur. oynamayın insanların ayarlarıyla.

boş beleş tayfa.

agnostikler deve kuşu gibidir. deve isen al bu bu yükü (din) taşı dersin, hayır ben kuşum der. kuş isen uç bakalım (ateizm) dersin uçamam ki ben deveyim der.

kolaya kaçanlar için ideal bir inanç biçimi. teist biri araştırır, öğrenir, inançları uğruna yaşar; gerçek ateist ise her şeyi bilimle temellendirir, sorgular ve kesin olarak 'tanrı yok'der. bu agnostikler de var mı yok mu ne bileyim ben, varsa da bana ne şeklinde yaşarlar. tabi bu tanımım türkiye'deki bi bk bilmez bilinmezcileri baz alır.

bir insan beyni ağırlığındaki x.

teolojik münazaralarda bu beyefendi ve hanımefendileri şeye benzetiyorum: hani kına gecesinde gece boyunca ellerini kavuşturup üst üste koyan ve dudaklarını somurtarak düşüren teyzeler yok mu hani... agnostikler aynı bu teyze.

her ortama uyum sağlar tanrıya inanan birinin yanında tanrı olabilir. ateist birinin yanında tanrı yoktur.

bilmediğimiz yabancı olduğumuz bir hayatta kesin fikir söyleyemeyen bunun bilincinde olanların mensup olduğu düşünce

-sence tanrı var mıdır agnostik kardeş
+yesn 't

kişisel görüşüm bu yöndedir.

bir şeye kesinlikle var demek ile kesinlikle yok demek arasında benim çok bir fark yok.
teistler ve ateistler bunun kavgasını vermekte ve iki tarafta kendisinden oldukça emin şekildeler ve çok ilginç ki bunun misyonerliğini de yapmaktadırlar. kendisi gibi düşünmeyenler ile dalga geçip aşağılarlar.

halbuki bir yaratıcıyı yada yaratıcıları henüz keşfetmiş değiliz.
henüz keşfedene kadar teist yada ateist olmak sadece taraf olmaktır.

bu arkadaşlara göre şirin baba da bir tanrı olabilir, sonuçta yokluğu kanıtlanmadı.

t: saçma bir felsefî görüşü sahiplenen kişi.

kısaca bilinmezcilik diyerek geçiyorum.

şüpheyi, hakikati bulmak için kendine yol arkadaşı değil de ayak bağı bir düşman eylediği için burada sorumluluk almayan bir düşünce konforunun sefâsını sürüp, öte âlemde bunun bedelini ödeyecek olan anlayış sahibidir. bununla birlikte ateiste göre daha mantıklı olduğu söylenebilir. zira, ateist, evrende bilinmedik, gidilmedik bir şey bırakmadıktan sonra tanrı'nın kesinlikle var olmadığı sonucuna ulaştığını söyleyebilmesi gerekirken, agnostik bunun mümkün olmadığını bildiği için tanrı'nın varlığı hususunda kuşkulu bir tavrın sahibidir. mü'minlere göre ise dünya'da ve evrende en küçüğünden en büyüğüne kadar tüm yaratılmış canlı ve cansız varlıklar, düşünenler için allah'ın varlığına sarsılmaz kesinlikte delildir

somut düşünen bir akım bence yani göremiyorum ama var da olabilir yokta olabilir. schrödinger kedisi felsefesi gibi düşünmek lazım.

islamda olmayan tanım.

ya müslümansın yada değilsin.

(bkz: ne şiş yansın, ne kebap)

yanar döner inanış biçimi. ya var deyin ya yok deyin.