annelerin garip huyları

annemle herhangi bir konuyu etraflıca konuşup konuyu kapatıyoruz. yani en azından ben öyle zannediyorum. sonra aradan 3 gün geçiyor ve o konuyla alakalı bir soruyu pat diye bir anda soruyor. dumur oluyorum.
örneğin bir hafta önce falan iş yerinde yaşadığım sıkıntıları maaş konusunda patronla anlaşamadığımı işten ayrılacağımı detaylı bir şekilde sebepleriyle oturduk konuştuk anlattım. aradan 4 gün geçti sahura kalktığımda tüm algılarım kapalıyken birden şak diye madem ayrılacaktın ramazanda neden ayrılmadın evde tutardın orucunu diye soruverdi. lan arkadaş neye uğradığımı şaşırıyorum vaktinde sorsana şu soruyu canım benim

"o yaptığın şeyi aslında biliyorum ama bana dürüst davranmanı ve senin anlatmanı istiyorum" deyip blöf yaparak ağzımızdan her lafı çekirip alır. 30 yaşımdayım. yeni öğrendim bu taktiğini..

gün içinde 638263 kere ne yapıyorsun? diye sorması

cevabını bildiği soruları inatla sorması.

çocuklarını terketmeleri

herşeyde haklı olduklarını düşünmeleri.

aramiz asiri kotu baya bi kavga etmistik ama bana instagramdan ojeleri nasil tasirmadan sureriz diye bi video atmis. canim anam sen bunlari mi dusunuyon gercekten*

fısılsayarak bağırabilmek.

sürekli söylenmesi
zorla yemek yedirmesi
ölümü gör diyerek ikna etmesi
sinirlenince anasız kalın demesi

yaptığı yemek eleştirilen anne bakışı:





ya kardeşim anana bacına sövmedik bi' sakin ol ya.

tuzu biraz az mı olmuş? dedik.
salçası biraz fazla mı olmuş? dedik.
buna biraz kekik de mi atsan? dedik.

tarifin kuran sözü mü ben anlamıyorum ki. insan biraz yapıcı eleştiriye açık olur yani.
sonra uğraş dur anne tribiyle.

alakasız zamanlarda alakasız işler yapmasııı

dolapları güzel silmedin diyip tekrardan gelip silmesi .

geleceği görmeleri.

ezan okunur okunmaz evdeki herkese "namaz kıldın mı?" diye sorması. bu sırada kendisi de namaz kalmamış henüz ama sormaktan mutlu mu oluyor nedir anlamadım.

sürekli yemek yapması. daha garibi sürekli otlu yemek yapması. kahvaltıdan hemen sonra başlar yemek yapmaya. bunu garipsemiyorum. ama 2 kişi için sürekli olarak yemek yapmak garip geliyor. +anne yemekte ne var
- ıspanak yemeği, bilmem ne otu kavurması, bilmem ne otu salatası, bamya yemeği vs....
ve sadece 2 kişiler

seslenip efendim diyince asla cevap vermemek en garip huyu canım annemin.

ameliyat olduğu zaman misafirler gelmişti. yattığı yerde dönemiyordu bile. beni yanına çağırıp demişti ki buzdolabının üstünde yeni aldığım tepsi var, çayları onla getir. şaşırmıştım.

sürekli birilerine yemek yedirme isteği.

benimkinin en garip huyu, kilo verdiğimi bilmesine, artık "m" beden giydiğimi sevinçle kendisine söylememe rağmen, bana "3xl" tişörtler alması ve hiç tarzım olmadığını bildiği halde bana dallı güllü boncuklu babaanne kazakları almasıdır. dayanamayıp neden böyle şeyler yaptığını sorduğumda ise "olsun giyersin bir ara, evde giy sen de." dedi. ben onun sözünü dinliyor muyum? asla, ben onları giymiyorum ama artık böyle şeyler hediye ettiğinde "neden" diye sormuyorum, sadece teşekkür ediyorum ve onları kayınvalideme hediye ediyorum çünkü tam onun tarzı ve bayılarak giyiyor. bazı insanlarla* konuşarak anlaşamıyorsun ve işte benim gibi kendi kendine bir çözüm yolu bulup olayın üstünü kapatıveriyorsun...bu arada, eşime de bana takılmalık malzeme çıkmış oluyor. "hayaller nike spor tişörtü, hayatlar babaanne kazağı" diyor.*

çocuklarına hem kızıp hem de kızdığın için kendine kızmak üzülmek. *