ata binmek

geçen konusu geçen durumlardan birisi.

x: ata bindin mi?
baba: dereden geliyordum dıgıdık diye sonra köye yaklaşırken düşer gibi oldum sonra dereye giderken yavaşça gittim.
aile: hahahaaaahahahaha.

(bkz: at binmek)

ve tabi ki kardeşi;

(bkz: kılıç kuşanmak)

yılmaz erdoğan'ın münakaşa isimli tek kişilik gösterisinde uzun uzun değindiği konu.

(bkz: the water diviner)

vedat uşaklıgil çok severmiş.
en sevdiği spor ata binicilikmiş incir dibinde. swshswhshs.

hem ata sporudur hem de sadece ata spordur. binici öyle boş boş takılır ve şişmansa da hayvana eziyet olur.

tayyip erdoğan çok severmiş. en azından at onu üstünden atana kadar.

hem spor, hem hobi olarak kabul edilebilir. bizde olduğu gibi benzeri kültürlerde de geleneksel olarak ifade edilen bir etkinliktir. tabi günümüz türkiye'si için geçerli değil bu durum.

fiziksel açıdan; denge, duruş ve kasların gelişmesinde etkili olduğunu söyleyebiliriz. zihinsel olarak ise odaklanma ve hayvanla iletişim konusunda katkı sağlar.

amerikan tipi yekpara geniş bir arazinin üstünde bir çiftliğim olsa bir at alıp yapmak isteyeceğim eylem.

insanların eskiden daha sade ve doğayla iç içe olan yaşayış şekillerine dair sürekli artan bir sempatim var. kolay bir hayat değilmiş. ama çiftlik işletmeyi bildiğinde şimdiki şehir hayatından ve hatta köy hayatından daha özgür gibi geliyor.

keyiflidir.

bir yaradılmışa güvenmenin ve onun da size güvenmesinin nasıl bir his olduğunu en derininizde görmenizdir. ata yönü gösterdiğinizde o sizin doğru bir istikameti takip edeceğinize güvenir. siz de atın sizi yarı yolda bırakmayacağına, sizi üzerinden atmayacağına güvenirsiniz. bir yaradılmışla kurulan bu denli güven bağı, kişiyi yaratıcıya yaklaştırır. tanrı sizi sevdi ve siz de tanrıyı sevin. bundan dolayı tanrının size emanetlerini de sevin.

dünyanın en özgür, en güzel ve en özel duygularından biri.
yanında kasık ve taştaş* ağrısı hediyesi ile birlikte, paket halinde gelir.