babanın ölümünden sonra anneyi kaybetme korkusu

babamı kaybedeli 7 yıl oldu, acısı hala içimde. annemle aram hiçbir zaman iyi olamadı, gerek benim agresif yapım ve bencilliğimden gerek annemin biraz anlayışsızlığından. ama şu 1 yıldır o kadar çok sevdim ki annemi, onu sevemediğim 27 yılımın acısını alır bu sevgim. onu o kadar iyi anladım ki.
şimdi farkediyorum ki ben 30 yaşıma merdiven dayadım. annem ise orta yaşında ve yaşam döngüsü sırayla giderse bir gün onu da kaybedicem.
onu tanıyamadığım sevemediğim 27 yıla mı yanayım. yerli yersiz yaşadığım şu korkuma mı.
özür dilerim be anne, aynı evde 7 yıl destek olamadım ben sana babamın acısında, hep bencil oldum. hiç anlamadım seni. içim tuz buz oluyor. ya senide erkenden kaybedersem.
babamı bile doğru düzgün tanıyamadım, o hep çalışmakla işle güçle meşguldü.
ya senide yeni yeni tanırken sana bir şey olursa ben ne yaparım?

şu an yaşadığım durum.

benim de içinde bulunduğum durum. ben ailenin sürpriz son üyesiyim annem 75 yaşında.
kışın acilleşti ölüyordu zor yetiştirdim hastaneye.
3-4 gün öldü ölecek mahvoldum . çok şükür iyi şimdi

hiç beklemediğim an daha çok zamanımız var sanırken başıma geldi. çook acı çekiyorum. özlüyorum.