bursa

pek de yeşil olmayan şehir. hayatımda bir kere iş için gidip 3 gün kalmıştım. organize sanayiden başka bir şey görmedim.

(bkz: bilemiyorum altan)

bir kaç kez gidip geldiğim şehir. bana güzel geldi. doğası ön planda daha çok.

yazma derken ?

karslı vatandaşlarımızın mesken tuttuğu şehir.
nasıl ki sivaslıların istanbul sevdası varsa bursa'ya aşık garslılar var. üşenmedim araştırdım ardahanlılarla birlikte bursada yaşayan 70 bin karslı var.

türkiye’nin sanayi motoru ve iskender’in anavatanı olarak bilinse de aslında turistik rotaların ardında bambaşka katmanlar saklayan müthiş şehir; herkes zafer plaza’da takılıp gölyazı veya cumalıkızık’ta kalabalıktan birbirini ezerken, sırtını uludağ’a dayamış bu kentin gerçek büyüsü tahtakale’den maksem’e uzanan kabaltı sur içi sokaklarında, uluabat gölü kıyısındaki sessiz sakin akçalar köyünde, doğaseverlerin gizli rotası suuçtu şelalesi’nde ve abdal’daki izdihama girmeden ara sokak esnafında yenen o muazzam pideli köftelerde gizlidir, yeşili biraz betonla sıvanmış olsa da sisli bir sonbahar akşamı eski mahallelerinde yürürken o mistik atmosferi size hâlâ buram buram hissettirmeyi başarır.

ılıktır.

zannederim en sevdiğim şehir. umarım buradan biriyle bir arkadaşlığım olur.

aslen bursalı olmasam da yaşadığım şehir, şu an ılık ılık, ıyyy, ewed.

neresine gitsem esnafıyla sıkıntı yaşadım. esnafı adam değildir.

bursa da bozuldu. teksas diye diye teksas'a çevirdiler.

geçen seferki bursa - am*dspor maçında kuvayı milliye ruhunun toplandığı şehir olmuştur.
pet su şişesi fırlatmak için sivas'tan, erzurum'dan, muğla ve pek çok şehirden gelenler vardı.
yine maç olursa orada olacağız evet.

osmanlı 1. dünya savaşından yenik çıkınca yunanlar batı anadolu’yu işgal etmeye başladılar.

önce izmir, balıkesir ve 8 temmuz 1920 günü güzelim bursa düştü.

ingilizler gemlik ve mudanya’ya asker çıkarmışlardı. halktan bazı kandırılmış kimseler yunan ordusunu hilafet ordusu sanıp seviniyorlardı bile.

bu gelişmeler içinde zayıf 56. tümenimiz şehri savunamadı. yunan başbakanın oğlu sofokles venizelos osman gazinin mezarını tekmeleyerek kalk osman torunlarını kurtar dedi.

işte bu bardağı taşıran son damla oldu. ulucamide toplanan kalabalık tophaneye yürüdü. 150 vatandaşımız yunanlar tarafından şehit edildi. mecliste milli yas ilan edildi. meclis kürsüsü siyah örtüyle kapatıldı.

ta ki 10 eylül 1922 tarihine kadar!

10 eylül 1922 günü başkomutanlık meydan muharebesinin bursa cephesinde albay deli halit paşanın komutasındaki 3. kolordumuzun 1. süvari tümeni şehre girdi. yunanlarlar ilk temas hacivat köprüsünde yaşandı. burada 14 askerimizi şehit verdik.

gedelek, muratoba, ihsaniye’de gün boyu çok şiddetli çarpışmalar yaşandı. nihayet akşam 20:00 civari yunanlar ateş kesip geri çekilme kararı aldılar.

işte bursa iki yılı aşkın yunan işgalinden sonra böyle kurtarıldı.

siz daha delileri küçümseyin aha koskoca bursa'yı deli kurtarmış olm, ewed?