cemal süreya'nın dediği gibi

dökmeye niyetim yok içimi, zor sığdırdım zaten...

der ki cemal süreya:
"yüzüm kime dönük olursa olsun, yüreğim hep sana dönük olacak."

gölgene bak, beni anlamak istiyorsan; o kadar yakın, ama sana asla dokunamayan.

masal dinlememiş çocuklar büyüyünce kedi resmini bile cetvelle çizerler.

yıldızların aydınlığı gecenin karanlığındandır.
cemal süreya/ sevda sözleri

sevilelim seviş getirelim

"bir kağıda sensizlik yazdım, yine de çok hoşuma gidiyor. çünkü, sensizlik kelimesi bile senle başlıyor."

hiç kimseyi, rüyanda görecek kadar sevme. çünkü o zaman uyusan da geçmez.

kılıçdaroğlu aday olmasın

siz hiç gözleriniz sabunluyken ağladınız mı?

pencereniz kirliydi, gördüğünüz her insana çamur attınız!

aklıma bile gelmiyorsun artık, o kadar kalbimdesin ki! demiş cemal süreya.
bu arada not: sevgili adayınız, eski ilişkisinden bahsederken aklıma bile gelmiyor dediğinde "ince" davranarak peki kalbine geliyor mu diye sormak lazım-mış. bu da tarihe not düşülsün. bunu da öğrendik :)

sen elisürencil
öyle bir laf varsa işte o.

dün için özür dilerim,
şimdi çıktın işte beşiktaş’tasın

kim istemez mutlu olmayı.
mutsuzluğa da var mısın?

dostum elif. harput kasabı. güzin.
günde beş vakit harput ve hüzün
doldur doldur allahı seversen
anası satılsın burjuvazinin

her gece onu düşünmekten saatim ilerlemez oldu. kim sorarsa saat kaç diye, cevabım hep aynı; ona doğru...

üzüldüğünü anlamayan seni mutlu edemez.

kim demiş aşk uğruna ölmek zor? uğruna ölünecek aşk bulmak zor.

siz hiç gözleriniz sabunluyken ağladınız mı?

benim adım cemal süreya. kürt cemo derler bana. alevi ve kürdüm. zazayım da. çoğu bilmez bu yönümü. küçüktüm ve sürgün edilmiştik. arkadaşlarıma alay konusu oldum hep. zaten kürt cemo lakabını da onlar taktı lakap olarak. daha rahat alay ediyorlardı. ben bu şekilde büyüdüm. anasız, babasız. her küçük çocuk görüşümde ağlarım ben. yaşayamadığım çocukluğuma. ne zaman bir aile görsem, o an çekerim fotoğrafını.
tek fark ne biliyormusunuz? çektiğim fotoğraf karesi her seferinde aynı. kalemimle çekiyorum çünkü. o kılıçtan kuvvetli olan kalemimle...
hüzün var çünkü o karede.gözyaşı var.az önce gelirken çektiğim bir fotoğrafı sizlere sunmak isterim.

durakta üç kişi vardı.
adam, kadın ve çocuk..

adamın elleri ceplerinde,
kadın çocuğun elini tutmuş.

adam hüzünlü.
hüzünlü şarkılar gibi hüzünlü.

kadın güzel,
güzel anılar gibi güzel.

çocuk
güzel anılar gibi hüzünlü
hüzünlü şarkılar gibi güzel.

işte böyle sayın heyet. şimdi karar sizin. benim adım ya kürt cemo olur, devam ederim kaldığım yerden hayatıma; ya da koyarsınız adımı cemal süreya, unutmazlar beni 100 yaşıma bastığımda da.
çünkü biliyorum ki; hayat kısa kuşlar uçuyor...

"keşke yalnız bunun için sevseydim seni"