cemal süreya

yalnızlığın başkentidir kendisi ..
cok sevdigim sairlerden
..hicbir şeyim yok akip giden sokaktan başka
keşke yalnız bunun için sevseydim seni..

şiir kitabını alıcaktım ama biri görür sapık der diye almadım.

kumarda soyadından bi harf kaybetmiştir bu arada.

yanında çanta taşımayı sever ,kalemini ve not aldığı defterini yanından ayırmazdı. her zaman gittiği lokantada sadece çorba içerdi. hatta çorba içerken sigarasını da yakar bir çorbadan kaşık alır bir de sigaradan içerdi. kendisinin ölümünde oğlu memo (sövmemeliyim) büyük rolü vardır. memo,babası cemal'in bazı eserlerini yırtmış,bazı eserlerini sobada yakmış bazılarını ise satmıştır. cemal'i dövmüş evden kovmuştur. gel gelelim memo'nun sonuna... silahlı saldırıda vefat etmiştir.

''sizin hiç babanız öldümü
benim bir kere öldü kör oldum
yıkadılar aldılar götürdüler
babamdan ummazdım bunu kör oldum.''

mülkiyeli bir şairdir.
(bkz: mülkiye)

memelerin vardı memelerin kahramandı sonra dizesinin sahibi efsane şair

libidosu çok yüksek olan şair.

ikinci yeni hareketi'nin önde gelen şairlerindendir. darphane müdürlüğü döneminde dönemin maliye bakanı yılmaz ergenekon ile takışması neticesinde darphane müdürlüğünden ayrılmıştır. maliye bakanı yılmaz ergenekon'un "darphaneyi gezdim, pis buldum." şeklindeki maliyeden gelen yazısına, "evet o gün darphane gerçekten pisti, ama tarihinde ilk kez olarak ve bir iki saat..." cevabını vermiştir.

internet ortamında kendisine ait olmayan şiirler sözler sanki kendisine aitmiş gibi paylaşılan şair.

kıvrak bir kedi.

girdiği bir iddiayı kaybedince soyadında ki 2. y’ yi sildiren, bir dönem tomris uyar ile tutkulu bir aşk yaşayan ve uğruna eşinden ayrılan, tomris hanım için şiirler yazan ve ayrıldıkları andan itibaren ithafen tek kelime yazmayan, güzel seven yazar.

“ her gece onu düşünmekten saatim ilerlemez oldu. kim sorsa saat kaç diye, cevabım hep aynı… o’na doğru…“

şahsıma şiiri sevdiren adamdır.

cemal süreya darphane'de müdür; paranın yerinde şair müdür. bütün yolsuzlukları tespit edip, rapor etmiş, ankara'ya göndermiş, mükafat bekliyor. ama ses yok. bir daha yazıp bir daha göndermiş.

çok geçmeden zamanın bakanı darphane'yi teftişe gelir. gelir ama cemal süreya’nın elini bile sıkmaz.

"bu kapının arkasında ne var?" diyerek bütün odaları dolaşır. cemal süreya’ya hiç muhatap olmaz, yardımcılarına sorar. bu kapının arkasında ne var, burada ne var.. iki saat dolaşıyor ve gidiyor.

giderken cemal süreya der ki:

"bir kapı var ki, onu size hiç açmayacağız".

"hangi kapı, ne kapısı" der bakan.

"gönlümüzün kapısı".

bakan gider, bir rapor hazırlar: darphaneyi gezdim, çok pis buldum. müdür cemalettin seber’i (cemal süreya) görevden alıyorum. cemal süreya bu yazıyı alınca bir basın toplantısı düzenler, der ki:

"bakan haklı, gerçekten de o gün şanlı darphane, tarihinde ilk defa kirliydi. o da sayın bakanın burada teftişte olduğu saatlerdi."

sunay akın
mülkiye konferansları'ndan

hayat kısa kuşlar uçuyor

"ben artık adam olmam bu derde düşeli" der, aşka dert der, derdi aşk beller...

“seviş yolcu büyük sözler söyle ve ayrıl,
uçurumlar birleştirir yüksek tepeleri.”

bir dergide okumuştum, yaz aşkıyla ilgili bir hikayenin, yaz bitince ayrılmak zorunda kalan çiftini. kadın mı adama yazmıştı, adam mı kadına hatırlamıyorum şu an. keşke bu satırları yazan kişi okusa bu yazdıklarımı da hatırlasa o günleri, bana da ulaşsa. muhtemelen kendileri bile unutmuştur.

her şiirinin de güzel olmadığını düşündüğüm popüler kültür etkisinde kalmış bir yazar.

asıl adı cemalettin seber olan cemal süreya; zeki, çalışkan ve aydın bir şairdir. dört defa evlenen bunların dışında üvercinka diye adlandırdığı kişi ve tomris uyar da dahil olmak üzere çeşitli ilişkiler yaşamış. eserlerinde sıkça kadın, aşk, yalnızlık, ölüm ve tanrı düşüncesi konularını görmek mümkündür. şeker koması sonucunda hayatını kaybetmiş, bizlere çok özel, çok güzel şiirler bırakmış. sevdiğim bir şiirden:
--- alıntı ---
böylece bir kere daha boynunlayız sayılı yerlerinden
en uzun boynun bu senin dayanmaya ya da umudu kesmemeye
lâleli’den dünyaya doğru giden bir tramvaydayız
birden nasıl oluyor sen yüreğimi elliyorsun
ama nasıl oluyor sen yüreğimi eller ellemez
sevişmek bir kere daha yürürlüğe giriyor
bütün kara parçalarında
afrika dahil

aydınca düşünmeyi iyi biliyorsun eksik olma
yatakta yatmayı bildiğin kadar
sayın tanrıya kalırsa seninle yatmak günah, daha neler
boşunaymış gibi bunca uzaması saçlarının
ben böyle canlı saç görmedim ömrümde
her telinin içinde ayrı bir kalp çarpıyor
bütün kara parçaları için
afrika dahil
senin bir havan var beni asıl saran o
onunla daha bir değere biniyor soluk almak
sabahları acıktığı için haklı
gününü kazanıp kurtardı diye güzel
birçok çiçek adları gibi güzel
en tanınmış kırmızılarla açan
bütün kara parçalarında
afrika dahil

birlikte mısralar düşünüyoruz ama iyi ama kötü
boynun diyorum boynunu benim kadar kimse
değerlendiremez
bir mısra daha söylesek sanki her şey düzelecek
iki adım daha atmıyoruz bizi tutuyorlar
böylece bizi bir kere daha tutup kurşuna diziyorlar
zaten bizi her gün sabahtan akşama kadar kurşuna
diziyorlar
bütün kara parçalarında
afrika dahil

burda senin cesaretinden laf açmanın tam da sırası
kalabalık caddelerde hürlüğün şarkısına katılırkenki
padişah gibi cesaretti o, alımlı değme kadında yok
aklıma kadeh tutuşların geliyor
çiçek pasajında akşamüstleri
asıl yoksulluk ondan sonra başlıyor
bütün kara parçalarında
afrika hariç değil


--- alıntı ---

"sonsuza kadar konuşabileceğimizi hissettiğimiz insanlar en güzelleri."