21.
2005 yapımı çocuk/fantastik türündeki filmin yönetmenliğini ise tim burton yapmıştır.
filmi bir çok kez izledim ve johnny depp'e hayran olmamak elde değil. zaten çok iyi bir oyuncu ama bazen insana öyle bir karakter izletiyor ki gerçekten o karakter varmış hissine kapılmadan edemiyor insan.
bir çikolata fabrikanın sahibi olan ve çikolataları çok sevilen adamın fabrikasını vereceği kişiyi kendince seçme yöntemini izliyoruz filmde ve aslında küçük kahramanımız ile tanışması onun içinde çok değerli bir ders olur. bu adam sattığı çikolataların içine altın biletler koyar ve bu biletlere sahip olanların fabrikada inanılmaz bir gün geçireceğini söyler. biletler tek tek ortaya çıkarken asıl kahramanımızın bileti bulmak için verdiği mücadele inanılmaz ve aynı zamanda biraz masalsıdır. bileti bulduktan sonra hayranlık duyduğu adam ile tanışmak ise onun için masalsıdır ama yine de filmin sonuna doğru geldiğimizde kahramanının kendisinden istediği şeyi yapmaz ve değerlerine ne kadar bağlı olduğunu gösterir. tabii film yine güzel biter o da ayrı konu çünkü fabrikanın sahibi dişçi olan babasına rağmen çikolata fabrikası kurmuş ve çok zengin olmuştur ama babasını uzun zamandır görmüyordur. küçük kahramanımız ise onun babası ile olan ilişkisinin tamiri için oradadır.
anlamlı ve aynı zamanda çok güzel bir filmdir. her ne kadar çok eski bir film gibi gözükse de o kadar eskide değildir. iyi seyirler.
filmi bir çok kez izledim ve johnny depp'e hayran olmamak elde değil. zaten çok iyi bir oyuncu ama bazen insana öyle bir karakter izletiyor ki gerçekten o karakter varmış hissine kapılmadan edemiyor insan.
bir çikolata fabrikanın sahibi olan ve çikolataları çok sevilen adamın fabrikasını vereceği kişiyi kendince seçme yöntemini izliyoruz filmde ve aslında küçük kahramanımız ile tanışması onun içinde çok değerli bir ders olur. bu adam sattığı çikolataların içine altın biletler koyar ve bu biletlere sahip olanların fabrikada inanılmaz bir gün geçireceğini söyler. biletler tek tek ortaya çıkarken asıl kahramanımızın bileti bulmak için verdiği mücadele inanılmaz ve aynı zamanda biraz masalsıdır. bileti bulduktan sonra hayranlık duyduğu adam ile tanışmak ise onun için masalsıdır ama yine de filmin sonuna doğru geldiğimizde kahramanının kendisinden istediği şeyi yapmaz ve değerlerine ne kadar bağlı olduğunu gösterir. tabii film yine güzel biter o da ayrı konu çünkü fabrikanın sahibi dişçi olan babasına rağmen çikolata fabrikası kurmuş ve çok zengin olmuştur ama babasını uzun zamandır görmüyordur. küçük kahramanımız ise onun babası ile olan ilişkisinin tamiri için oradadır.
devamını gör...
22.
doğru çevirisi, orijinaline sadık kalınarak charlie ve çikolota fabrikası şeklinde olmalıydı. bir filmin isminin, kendi sonuna dair bu kadar büyük bir spoiler içermesi inanılmaz bir rezalettir.
usul kısmındaki bu fahiş hatanın ardından esası inceleyelim.
hikaye, gariban da olsanız her zaman bir şansınız olduğunu anlatmaya çalışıyor. fabrika turuna katılmaya hak kazanmak için çikolataların içine rastgele bir şekilde konmuş altın biletleri bulmanız lazım. zengin aileler bir sürü çikolata alarak şanslarını arttırmaya çalışırken, bu ailelerden birinin işçisi elbette ki hırsızlık yapmaya çalışarak nasıl pis bir fakir, aşağılık bir işçi olduğunu kanıtlar.
buna karşı bir göz odada 8 kişi kalan gariban charlie de talihin büyük bir cilvesiyle biletlerden birini bulur ve geziye katılır. bu çok büyük bir mutluluk kaynağıdır çünkü fabrika gezmek inanılmaz harika bir şeydir süperdir.
olaylar gelişir, gezi yapılır, fabrikada hiçbir iş güvenliği önleminin alınmadığı gözler önüne serilir. işçiler zaten insan bile değildir. küçücük değişik bi şeylerdir.
günün sonunda patron wonka, fabrikayı charliye devretmek ister. charlienin gönlü vardır ama göt içi kadar odada yaşamaktan da çok memnundur. çünkü fakirler daha iyi koşulları hayal bile edemez. bu yüzden içinde bulundukları koşullar onlara revadır. çözümü küçücük evlerini fabrikanın içine taşımakta bulurlar.
buram buram fakirlik romantizmi ve kapitalizm övgüsü kokan şahane bir film "charlie ve çikolata fabrikası"
usul kısmındaki bu fahiş hatanın ardından esası inceleyelim.
hikaye, gariban da olsanız her zaman bir şansınız olduğunu anlatmaya çalışıyor. fabrika turuna katılmaya hak kazanmak için çikolataların içine rastgele bir şekilde konmuş altın biletleri bulmanız lazım. zengin aileler bir sürü çikolata alarak şanslarını arttırmaya çalışırken, bu ailelerden birinin işçisi elbette ki hırsızlık yapmaya çalışarak nasıl pis bir fakir, aşağılık bir işçi olduğunu kanıtlar.
buna karşı bir göz odada 8 kişi kalan gariban charlie de talihin büyük bir cilvesiyle biletlerden birini bulur ve geziye katılır. bu çok büyük bir mutluluk kaynağıdır çünkü fabrika gezmek inanılmaz harika bir şeydir süperdir.
olaylar gelişir, gezi yapılır, fabrikada hiçbir iş güvenliği önleminin alınmadığı gözler önüne serilir. işçiler zaten insan bile değildir. küçücük değişik bi şeylerdir.
günün sonunda patron wonka, fabrikayı charliye devretmek ister. charlienin gönlü vardır ama göt içi kadar odada yaşamaktan da çok memnundur. çünkü fakirler daha iyi koşulları hayal bile edemez. bu yüzden içinde bulundukları koşullar onlara revadır. çözümü küçücük evlerini fabrikanın içine taşımakta bulurlar.
buram buram fakirlik romantizmi ve kapitalizm övgüsü kokan şahane bir film "charlie ve çikolata fabrikası"
devamını gör...