çocukluk yıllarını hatırlatan kokular

hava bulutlu, çok zaman geçmemiş son yağmurdan beri. yazdan yeni çıkmışız, yağmurun yağması okulun başlamasının habercisi. rahat rahat oynadığımız son oyunlar. eskimiş topa vurduğunda çıkan o tok ses ve topun suya düşmesi. topu eline aldığında topun o iğrenç kokusu. ne zaman topa dokunsam o koku gelir aklıma o koku da beni alıp götürür o daracık sokaklarda, yirmi kişi top oynadığımız zamanlara. her yağmurda düşünürüm çocukluğumu. derlerdi hep çocukluğunu yaşa ilerde özlersin yoksa diye. biz yaşadık ama yine çok özlüyorum. biz o zamanlarda yaşamış bir nesiliz, bizim çocuklarımızın yaşayabileceği ise meçhul..

hastane kokusu...

küçükken yazın sıcaktan isilik olurdum annem dalinin pudrasından sürerdi . o zaman bile bayılırdım kokusuna, sürekli koklamak isterdim.

sobanın üzerine konulan portakal kabuğu kokusu.

annemin kolonyayı her kokladığında söylediği şey. küçükken korka korka iğne vurulmaya gittiği zamanları hatırlatıyormuş.

anneannemin eşşek ölüsü ağırlığında olup naftalin kokan yün yorganı derim. onun altında can çekişerek uyumak ayrı bir tatlı olur.

sıcak ekmek kokusu

kitap kokusu her yeni yılda kitapları önce koklar sonra açar içinde hikaye şiir ne varsa okurdum.

yaz yağmuru kokusu... hep yağmur sonrası dışarıda oynadığım günler gelir aklıma. koşa koşa herkes birbirinin ziline basar dışarıya çağırıdı... ne de güzeldi.

haşlanmış mısır kokusu.

yasemin. aslında mersinli değilim ama akrabalardan dolayı sık gittiğim bir yerdi. hatta birkaç yıl orada yaşadım. mezitli’deki yaz akşamlarımı, gönlübol lahmacunun önünde lahmacunlarımızı bekleyişimizi, sitedeki arkadaşlarımla kamelyalarda geçirdiğimi saatleri hatırlatıyor.

benim için; kırtasiye, silgi, hanımeli, kan, hastane, dinlenme tesisi soğuğu, dışarıdan gelen kişinin getirdiği soğuk kokusu, köyde ahırdan gelen kişinin üstüne sinen ahır kokusu, yosun ve ırmak kokusu, toprak ve mezarlık kokusu. daha da var. sadece koku hafızamla bile sherlockluk yapabilirim.

arı maya temalı silgi kokusudur.

annemin çeyiz sandığının kokusu.

gaz sobasından gelen yanmış gaz kokusu
odun sobasından gelen is kokusu. soba üstünde kaynayan çayın kokusu.
komşudaki orman idaresinin bahçesindeki motosikletlerden gelen benzin ve yanık motor yağı kokusu
ağustos sonunda tüm evlerin bahçelerinde kaynayan domates ve biber salçalarının tüm mahalleyi saran kokusu
yağlıboya kokusu
yeni kesilmiş çam kerestesi kokusu.
annemin sandığından yayılan lavantayla karışık naftalin kokusu

koku hafızam çok geniş galiba.

mükemmel bir bakkal kokusu var ama bunu ben nasıl tarif edeceğim şuan bilmiyorum. düşününce yine aklıma geldi kokusu.

kokulu silgi.
koklamalara doyamadığım bir silgiydi. renkleri de şeker gibiydi. o kadar çok seviyordum ki ısırıp ısırıp yiyordum. sonra annem kızdı silgi yeme, karnında kurt olur dedi. o günden sonra karnımda kurt olmasından korkup yemedim ama bir yandan da içim gidiyordu yani.

yedi tepeli şehirde kız kulesini uzak bir tepeden seyredebildiğimiz yedi odalı büyük bir evimiz vardı. üst katında terasa çıkıp martılarla oynamayı ve boğaz'ın eşsiz güzelliğini seyre dalmayı çok severdim. yaz akşamları geniş aile o evde toplanır yemeklerimizi terasta yerdik. yemek faslının sonunda da tatlı ve çay keyfi olurdu. babaannemin favori tatlıları pepeçura ya da kabak sütlüsüydü. işte o kabak sütlüsünün kokusu ne vakit aklıma gelse burnum sızlar, bugünlerde mumla aradığımız o huzurlu ve mutlu zamanları hatırlarım.

ne dünya aynı dünya artık, ne aileler, ne de kişiler. büyük bir kısmı çoktan göçüp gitmişken bir kısmı da birbirine karşı düşmandan beter. memleket zaten iyice batmış vaziyette, akıbeti ne olacak bilinmez… yakın bir zamana kadar senelerdir tatmamıştım kabak sütlüsünü. kokusunu da tadı kadar özlemişim. ama en çok da çocukluk zamanlarını hatırlattığı için özlem duyuyordum. bir yerlerde tekrar burnuma ilişirse kokusu, kim bilir belki yeniden çocukluk yıllarımdaki huzurlu anların ufak da olsa bir benzerini yaşarım.

(bkz: koku hafızası)

#2470263

fakir insanların evlerinin kokusu. bana acı verirdi. bahsettiğim hoş bir şey değil. ama öyleydi yalan yok.