çok yorgunum

--- alıntı ---

çok yorgunum
beni bekleme kaptan

çok yorgunum
beni bekleme kaptan

seyir defterini başkası yazsın
seyir defterini başkası yazsın

çınarlı, kubbeli, mavi bir liman
beni o limana
çıkaramazsın
beni o limana
çıkaramazsın

çınarlı, kubbeli, mavi bir liman
beni o limana
çıkaramazsın
beni o limana
çıkaramazsın

çok yorgunum
beni bekleme kaptan

--- alıntı ---

2:34 - 2:57 arası çok hoşuma gidiyor.

çınarlı, kubbeli, mavi bir liman
beni o limana
çıkaramazsın.

bu kısımda hep bir içim gitmektedir, bu parça yeri başka olandır.

sözleri nazım hikmet'in mavi liman adlı şiirine aittir. nazım hikmet moskova'da sürgündeyken yazmış, cem karaca da yıllar sonra almanya'da sürgün yıllarında şiiri besteleyip çıkarmış olduğu ikinci albümü die kanaken'a son parça olarak koymuş. bu şarkı dışında diğer bütün parçalar almanca olup almanya'daki göçmen işçiler konu edilmiştir.

cem karaca da nazım hikmet gibi aynı şeyleri yaşadığını hissettirir. son şarkı olması, alakasız bir albüme sıkıştırılmasının bir anlamı olduğunu düşünürüm. artık memleketine dönme umudunu tam manasıyla yitirmiş birinin elvedası gibi.

gerçeklemesini ummadığı şey gerçek olmuş albümden dört yıl sonra türkiye'ye dönebilmiştir. oh be adlı şarkısında da geçmiş sürgün yıllarına atıfta bulunur.

cem karaca'nın seslendirdiği çok iyi bir şarkı, işin gerçeği şuan fizyolojik ve psikolojik durumumu belirten cümle.
öyle böyle değil, bir yorgunum ki, yatak yansa o yataktan kalkmam.

yorgunum dostlarım yorgunum yorgun..

beni bekleme kaptan..." dedirten hal belirtme sözü.

ben de, çok hemde

1 ay 4 gundur tatilsiz sekilde gunde ortalama 15 saat calisiyorum sanirim bu sozu soylemeyi en cok hakedenlerden biriyim ama su yorgunlugun verdigi keyfi baska bir sey vermiyor.
nazim hikmet'in bahsettigi guzel gunlere sadece 1 gun kaldi.

bu siralar halimi fazlasiyla anlatan muthis cem karaca parcasi, uzucu ama bu da gececek.

hiç bir şey düşünmeden sızmak istiyorum sorunlara az biraz ara vermek

beni bekleme kaptan

bu günler de geçer mi acaba? bazen oturup ileride ne yaşayacağımı düşlüyorum. hayatımı hiç böyle tasavvur etmemiştim zihnimde. her daim fevkalade şeyler tahayyül ettim. otelden otele, oradan oraya sürükleneceğimi hiç düşünmemiştim. yalnız yaşayacağımı, para biriktirmek için bu denli sıkıntılar çekeceğimi, çocukluğumu çok özleyeceğimi, ailemi ve sevdiklerimi bir daha göremeyeceğimi hiç düşünmemiştim. anneannemin öleceği aklımın ucundan dahi geçmezdi mesela. senin beni terk edeceğine hiç inanmazdım biliyor musun? biz sonsuza kadar beraber olmalıydık bence. bir daha evime dönemeyeceğimi de düşünmemiştim, aklımın ucundan geçmezdi. böylesine yalnızlık çekeceğimi beklememiştim. nereye varacak bunun ucu? bazen ölmek istiyorum. belki de her zaman...

kafamızın ses götüremeyeceği yaşa çok erken vardık . az yaşıyoruz , çok yoruluyoruz ve bu yorgunluk oturup , dinlenmeyle geçecek bir yorgunluk değil.

beni bekleme kaplan. evet kaplan !

hemde nasıl! ufak bir gıda zehirlenmesi yaşadım ve hafta sonu boyunca uyuyacağım öyle bir yorgunluk ve bitkinlik. *

bende

bunun için çok genç olsam da bende çok yorgunum

zavallı bacaklarım..