ders çalışmak

kafamı toparlayınca yapacağımdır.*

sınav dönemi yaklaşıyor. hoş geldiniz uykusuz geceler, hoş geldiniz kahve içmekten pert olmuş mideler.

okul dersi dünyanın en boş şeyi onun yerine yaptığınız her faaliyetiniz sizi daha çok geliştirir ama okumak araştırmak bilgi edinip kendini geliştirmek de dünyanın en faydalı şeyi oku oku oku

mazoşist bireylerin sırf bu eylemi gerçekleştirmek için gece yarılarına kadar kütüphaneye kendilerini kapattıklarına şahit olduğum eylem.

bir yerden sonra zevk veriyor, çalışmadığında günün kötü ya da boş geçmiş hissediyorsun. bu sene anladım, ben bu zamana kadar hiç ders çalışmamışım resmen.

benim için dünyanın en zor işidir.
bugün ders çalışayım dedim. önce komşunun misafirlerini ağırladım. üst komşumuzun yerlere göklere sığmayan çocuğunun eşsiz çığlıklarını dinledim. geçirdiği ufak çaplı* krizleri atlattık birlikte. ardından düğünümüz vardı. kimin düğünü bilmiyorum. kornalar eşliğinde bizleri de neşelerine dahil ettiler. çok mutlu olduk, davulla falan ay ne güzel coştuk.
kütüphane önerisinde bulunabilirsiniz onu da denedim. orda da bi amcamızın tarlasını sattık paraya ihtiyacı varmış. bütün kütüphanede ders çalışanlar olarak derdine ortak olduk. bunlar uzar gider.
sonuç mu? yapacağımız bir sınav yahu ne kadar zor olabilir ki? kazanamadık gitti, biz gençler olarak çok cahil ve beceriksiziz.

belki de en zor meslektir ve tabi sonrasında güzel şeyler sunar. biraz yorulacaz olabilir ama olsun. mesela saat 5 te uyandık o zor değilde yurt arkadaşlarımı uyandırmam zor biraz*

çalıştığın konuyu anlayarak kafanda belli bir mantığa oturtarak ve ezberden uzak durarak bilge bir öğrenci olmak için derslere ayrılan zaman karşılığında güzel meslek seçeneklerinin sana sunulduğu belirli sınavların olduğu bla bla

bir şey, iş ve ders olunca bütün güzelliğini yitiriyor sanki. albenisi sıfırlanıyor. kemana başladım. bilerek, isteyerek, zevk için. kitaptan, metotlu çalışma yapmam gerekiyor. ev ödevim. hiç çalışasım yok. uykum geldi.

okul hayatım boyunca hiç yapmadığım.

en iyi yaptığım şeylerden biriydi.

en iyi derken, gerçekten en olanından.

şimdi herhangi bir kitabın kapağını açınca bile daralıyorum. etmeli bulmalı, bol sıkılmalı bunalmalı işler.

hiç yapmadım. çok şükür. acı verici olsa gerek.

en sevdiğim şeylerden biri. mezun olalı çok oldu ama hala severim. bu yüzden yeğenleriimin ödevlerini yaptığım çoktur:) okumayı aştım artık yazıyorum

şu yapmakta olduğum şey, hiç bir şey yapmıyor sadece ders ders.. bitmedi gitti..

ders çalışmayı özlemişim ama boyun ve sırt ağrısını hiç özlememişim. yazmak yerine okusam iyi olur ama yazınca daha beynimde yer ediniyor. aslında beyaz tahtaya yazınca bu boyun sırt ağrısı gidiyor ama oda uzun sürüyor. sanırım anahtar noktaları beyaz tahtaya yazsam daha iyi olacak gibi.

sevmem

karnım doydu instagramda da gezindik, youtube da takıldık, şimdi ders zamanı. normalde insanlar tersini yapar ama kendisi kısmen yeni depresyondan çıktığı için yavaştan alıyorum. şimdi bahanesi yok mesela. öğlene kadarda uyudu, bu yüzden seve seve çalışacak. zaten sevdiği dersler.

ilk kez kafa izni alacağım bu arada.

bir zulümdür. yeni şeyler öğrenmeyi seven, bu uğurda çaba sarfeden, hatta birtakım kurslara giden birisiyim. müzik ve keman kursu gibi. hatta şu anda ispanyolca çalışıyorum. din öğretimine ehemmiyet verdiğim için din eğitimini aksatmak istemedim. elimden geldiğince çabalıyorum. fakat ben ders çalışamıyorum. neden? bunun gerçek ve haklı bir sebebi var. çünkü okumak ve okul boş iş. insan kendisinin neye ihtiyacı olduğunu bilir. benim mesela mesleğim aşçılık, ben aşçıyım. ben neyi öğrenmem gerektiğini, bende neyin eksik olduğunu bilirim. okulda öğrendiği şeylere hayatta karşılık bulanınız oldu mu? okul okumak, sınavlara çalışmak öyle saçmalık ki hiçbir manası yok. yapacağım şeyin benim hayatımda hiçbir karşılığı olmayacağı için ders çalışmayı sevmiyorum. lisede gördüğüm saçma sapan kimya dersinin, çalıştığım saçma sapan matematik ve fizik konularının bana ne faydası oldu ki üniversitede gördüğüm bu zırvalıkların bir faydası olsun? sabrediyoruz işte...

haftaya sınav haftası, bugünden başlıyorum çalışmaya. hafif baş ağrısı ve uyku var gibi ama tamamen psikolojik direnç göstergeleri bunlar. saat 1 e kadar kalkmadım yataktan yani uyku bahanesi kabul edilemez, yemeğini yedi , eğlence için oyununuda oynadı bir bok bahane edemez , seve seve çalışacak şimdi.

hala buna mecburum. deliriyom. yıldım ve sıkıldım.