dışardan yemek yemeyi bırakmak

uzun zamandır yaptığım. hem çok pahalı hem kalitesiz.
ha diceksiniz ya yediğimiz ne kaldı kaliteli.
her şey ilaçlı . tohumundan meyvesine kadar ilaç dolu.
organik denen hiçbir şey organik değil.
doğru tamam ama bir yerden başlamak lazım . kendi çapımda ancak bunu yapabiliyorum.

valla ben zaten dışardan yemek yemem pek genelde evde eve asla söylemem yumurta kırıp yerim gene söylemem hem çok pahalı hem de ne gelecek bilmiyorum.

ayda 1-2'ye kadar düşürdüm temiz olduğunu bildiğim belli yerlerden yiyorum. zaten sağlık kısmını göz ardı etsek bile ayda yaklaşık 10 kez yesen bütçende koca bir gedik oluşuyor.

seviyorum. gerçekten evden yemek taşımayı seviyorum yanlış anlamayın. ama keşke bu kadar zor olmasa. saçma niş zevklerim tek çeşitle de doymaz. e yemeğe üşenmeyen kahve taşımazsa da olmaz. dur şu suluğu da aldım o kadar diyip bir litre daha eklerim katıra. kendi kendimin kuryesi ama yol da bitmek bilmiyo. ya bi de çok enteresan insan yanında yemek varken de acıkmıyo. kaç kere o yemeğe şehir turu yaptırıp geri eve götürdüm saymadım. hadi yemeye karar verdim diyelim insan hep çatal almayı unutur mu? bu iş mi bu kadar çetrefilli ben mi eziyet makinesiyim anlamadım.

o kadar zor bir eylem ki...
hayata hamburgerle tutunuyorum...

şahsım adına inkansız olandır, tek yaşıyorum ve 10 saatlik mesaiden geldiğimde kurt gibi aç oluyorum, yemek yapmakla vesaire uğraşamam..

kendi beslenmesini kendi oluşturabilen birey 'aşkın' dır.

önemli bir mertebe. emek ister elbet. gevşek işi değil.

siz çöplenmeye devam edin 'gevşekler'