en iyi arkadaşa aşık olmak

en iyi arkadaşı karşı cins olmayan adam gibi adamlar..

sözlükteki en iyi arkadaşıma az kalsın oluyordum. allah'tan akıllı kadınmış. tehlikeyi sezdi.

başa gelebilecek şey.

biriyle sevgili olmak için önce onunla arkadaş olurum. muhtemelen bu durumu yaşayanlar da önce aşık olmuş sonra arkadaş ayağına yanaşmıştır.

bu hayatta arkadaşlık açısından en sevmediğim konulardan bir tanesi, ona deli gibi aşık olduğum kızın sonradan farkına varmamla onun beni arkadaş olarak gördüğünü anladığım ve ya söylediği zaman, yıkıldığım an oluyor.
benden tüm aşk insanlarina tavsiye;
eğer birisinden hoşlanıyorsanız( tabi karşıdaki kız oldumu daha dikkatli ) onunla arkadaşlık bağınız olusmadan sevdiğinizi belirtin. yoksa üzülen genelde sizler olurusnuz:)

itiraf etmek için zamanı gelmesini beklersin
ama artık yakın arkadaş olmuşsunuzdur.
ve artık hiç itiraf edemezsin.

herkesin olmasa da çoğu insanın başına gelme olasılığı epey yüksek olan talihsiz, sevimsiz, akılsız hadise desem yeridir. çünkü neden?
en iyi arkadaşınızdan da olursunuz...

mfö’nün ne güzel şeysin sen, hep yaşın 19 şarkısında olduğu gibi o yaşlardayız.
çok iyi arkadaştık, öyle böyle değil.
o * kadıköy’de bilindik bir kitap&müzik&cafe vardı orada (sanırım dayısı ya da amcasının yanında) çalışırdı. zaten kitap ya da aradığım bir cd yüzünden tanışmış olma ihtimalimiz çok yüksek. hatırlamıyorum çünkü yaşlıyım* çok sık görüştüğüm, hatta bir iki kız arkadaşımı da tanıştırdığım, o kızlardan birisi ile sevgili olsun istediğim, ona karşı böyle bir şey hissedebileceğim aklımın ucundan bir an bile geçmeyecek bir arkadaşım. hatta biz hiç tanışmasak da kız arkadaşı bile vardı bir ara.
yine nasıl olduğunu anımsamadığım bir zamanda biz birbirimize bir şeyler hissetmeye başlamışız ama o kadar iyi bir dostluk var ki arada diğerinin asla böyle düşünme ihtimali olmadığını düşünerek de fark edilmesin durum diye son derece gereksiz bir gerginlik vardı üzerimizde. sonra bir gün artık gizleyemeyecek boyuta gelince hisler ikimiz de itiraf etmiştik ama bir yandan çok da korkarak. “ya biz çok iyi arkadaşız, sevgili falan olamayız.” diyoruz hem içten içe hem birbirimize.
hani türk filmlerinde bir replik vardır; “durun, siz kardeşsiniz, evlenmezsiniz!” biri çıksın da bize bunun arkadaşlıkla ilgili halini söylesin diye umut ediyoruz. çünkü olmayacak biliyoruz.
oturduk konuştuk. dedik ki “olmaz! bu bize yakışmaz.” * "uzak duralım birbirimizden bir süre, yanılıyoruzdur kesin, arkadaşlığımıza yazık etmeyelim." vs.
bir süre görüşmedik. sonra görüştük ama gerginlik devam etti ve biz rahat olamadık, eskisi gibi olamadık. sonra da bir daha görmedik birbirimizi. ki eskiden o kadar da sık giderdim kadıköy’e, bir defa bile karşılaşmadık sonrasında.

arkadaşlığımız da hiç oldu anlayacağınız.
yani bu aşk, sevgi işleri mantığın işlemediği, insanı alt üst eden ve hiç büyük konuşmamak gereken durumlar evet ama eğer mümkünse o kadar insan varken gidip de arkadaşınıza, hele hele en yakın arkadaşınıza aşık olmayın, olmuyor çünkü...

allah yazdıysa bozsun.
muharrem'e mi aşık olayım şimdi?
bir de karşılıklı çıkarsa o çok fena işte.

başıma gelmiş olan. ben değil, o bana olmuştu.

karşılıklı değilse çok kötü bir şey bu.

başıma hiç gelmedi çünkü benim hiç arkadaşım olmadı ühühü.
whatever.
ama başıma gelseydi o veya ben farketmeksizin aradaki bağı bir anda kopartırdım. hiç gelemem öyle işlere.

ilk başlarda kendini denizin dingin sularına bırakmışsın gibi huzur verir insana. çünkü herşeye rağmendir. hayatını en ince ayrıntısına kadar bilirsin oda senin. hele ki uzun yıllar süren bir arkadaşlıksa.
ne yazık ki sonu hüsran oluyor herşeyini bildiğin herşeyini bilen o adam ya da kadın bir buz dağı gibi geliyor sana
karşılaşıyorsun herhangi bir yerde selamlaşırken gözleriniz doluyor kelimeler bogazinizda düğümleniyor ama o artık yabancıdır.

hayali değilse arkadaş sorun olmaz diye düşüyorum.

hayatımda 2 defa başıma geldi bu.
birincisinde zaten flört ediyorduk ama aşık olursak fena bozarız dedik, oldu.
diğerindeyse ben o söyleyene kadar neden ortalıktan kaybolduğunu işten ayrıldığını içinde neler yaşadığını hiç bilemedim.
o da biliyordu oluru olmadığını bu yüzden içinde bitirene kadar görüşmedi benimle.
o benim arkadaşım olmadan önce eski nişanlımın çocukluk arkadaşı sırdaşı ve yoldaşıydı.
ona da ihanet etti gibi hissetti heralde görüşmeseler bile. çünkü onlarda yollarını ayırmıştı.
her neyse sonuç olarak evli ve çocuklu. diğerine gelirsek asla evlenmeyeceğim diyen biriydi zaten. arkadaşları ve müziğiyle yayınlarıyla mutlu mesut yaşıyor. onu hiç üzmemeliydim ya. nolursa olsun arkadaşı olarak kalırdım en kötü.

bazen havada asılı kalan, yeryüzünde anlam bulamayan.

şahsen ben sevme, sevilme ve sevişme potansiyeli gördüğüm hiçbir insanı yanlışlıkla friendzone'a bile atmazken siz nasıl bir de üstüne o insanı hayatınızdaki en yakın arkadaş pozisyonuna getirebiliyorsunuz arkadaşlar ya?

benim hiç en iyi arkadaşım olmadığından bilemeyeceğim şeydir.

birine bir şeyler hissediyorsam onun en iyi arkadaşım olmasına izin vermem.
en iyi arkadaşım olmuş birine de bir şey hissetmem.

ilkeli davranmak gerekli.

hepsi kız cinsine mensup olduğu için ben de varoluştan bir heteroseksüel olduğum için mümkünatı olmayan durum. zaten seçebilecek olsam ben de kızlara aşık olabilmeyi seçerdim. erkek ne ya ne kadar pislik varsa hep onlarda ama işte fıtrat değişmiyor.

arkadaşlığı bitirir.

vakti azdı. hissediyordu dandik. zaman geçirmek için değil, zaman bitene kadar baktı gözlerine. o masadan gitti. kaldı öylece. gitmedi peşinden. oysa ne çok gitmek istiyordu. yıllar önce onun yapamadığını şimdi kendisi yapamıyordu.

kağıtta yazılanlar kaldı. birde su şişesi.

ben sana asla hoşçakal diyemem demişti dandik. o da diyemiyordu galiba. hiçbir söz söylemeden gitmesinden belliydi.

yıllar sonra ikisininde kaybettiği bir aşk değildi sadece. en iyi arkadaşlarını da kaybetmişlerdi. bir dostlukta bitmişti.

belki de ikisi de yapması gerekeni yaptı.

ama dandiğin canı çok fena yanıyor.

temelli giden sadece o değildi. dandikte gitti temelli. ve çok uzaklara. anca böyle katlanırdı. herkesten kaçarak. hep yaptığı gibi yine kaçmayı seçti. ne zaman döner bilmiyorum. söylemedi banada.

ama hep alkolik olmakla suçladılar dandiği. anlamadan neden içtiğini. eskisi gibi çokta içmiyor artık alkolik piç.

çok kötü bişi. tam olarak aşık mıydım bilmiyorum ama artık arkadaşım değildi. eşek değil ya, o da anladı. artık ben de onun arkadaşı değildim. 500 defa beraber yemeğe gitmişizdir ama o noktadan sonra bana su alsa anlam yüklüyordum. bütün paramı o yesin istedim ya. çünkü artık benden başka bişey alamayacağını anladım. verecek bişeyim kalmamıştı ve gitmesini istemiyordum. resmen parayla bağlamaya çalıştım kendime. gittikçe çıkılmaz bir hal aldı. bilmiyorum o mu istedi allah mı ayarladı hiç hesapta yokken şehir değiştirdi. sanırım eski günlerin hatrına rolünü güzel oynadı ama ben yapamadım. çok duygusal biri olmadığım için bu bile bana fazla geldi. akıllı ol dedim kendime. adamı kaybettin bari acısını yaşatma. böyle böyle bitti bi dostluk.

ne yaparsan yap sonu hüsran. verdiğin her karar yanlış. attığın her adım pişmanlık.