en mutlu olunan zaman

karşılıklı sevgiyi tattığım zaman ve zor koşullu çalışmalarımın karşılığını aldığım zamandı.*

8. sınıftayken çok mutluydum, bir daha hayattan o aynı tadı alamadım. sekizken iyiydi, sekiz.

kendi kendimle kaldığım her an.

bilimsel calismalarimi hakkiyla yurutebildigim zamanlar.

uzaya cikmayi hedefliyorum. aklima koydum aga.

bu konuda iyi resim kabiliyeti olan arkadaslar sahsimla iletisime gecebilir mi lutfen. roket tasarladim, taslak lazim. hedefimize adim adim ilerleyecegiz.

uzaya cikan ilk enik ben olucam. tabi "uzay" gercekten varsa...



(burdan peacekeeper'a selam olsun. evet.)

en diyemem de, şu alarm zili tipindeki bildirim kırmızı olunca çok hoşuma gidiyor.
bir de mesela çekirdek yerken biriktirirsin ya hepsini aynı anda yersin .
bir süre sözlüğe girmeyince oradaki bildirimler o tadı veriyor.

mutlu zamanlar yoktur, mutlu anlar vardır

kendi şahsi minyatür insanım olduğu an ve sonrasında da onunla geçen her an.

kendi ülkende yasak ve her zaman denetimde olan bir şeyi içiyorsundur bir anlık polis yakalar bizi ebemize kadar sorgular korkusu geliyor insana ve o anda yanındaki arkadaşın lan bu ülkede yasal diyor sen de bir duman daha içip tripten çıkıyorsun o an mutlu oluyorum.

benim de ördeklerim henüz uçmamıştı.
nisanın biriydi ve şaka değildi, sadece her yalanına olduğu gibi ona da inanmıştım.

sanırım 6 yıl önceydi, gülşah yanımdaydı. tatsız bir sürpriz yüzünden bir süre şehir dışına çıkmam gerekiyordu. olup bitenlerden şikayetlendim. hayatımdan şikayet ettim. beni teselli etti biraz. neşelendirmeye çalıştı. tabii somurtan halim üzerimdeydi. aslında bunun mutlu bir anı olarak kalacağını bilmiyordum o zaman. çünkü ben o gece ona son kez baktığımı bilmiyordum. ona son kez veda edişimdi bu. onu son görüşümdü. son konuşmamızdı.

o zaman ne kadar mutlu olduğumu, o geceden çok sonra anladım.