1.
çok saçma bir şey bence.
insanlar besledikleri hayvanlarla (evet hayvan) olan duygusal bağı abartınca, elbette bu durumu kullanan, faydalanan uyanık birileri çıkar ve paranızı ustaca cebinizden çeker alır.
lütfen abartmayın!!
insanlar besledikleri hayvanlarla (evet hayvan) olan duygusal bağı abartınca, elbette bu durumu kullanan, faydalanan uyanık birileri çıkar ve paranızı ustaca cebinizden çeker alır.
lütfen abartmayın!!
devamını gör...
2.
bazen gaddarlaşabilen bir adam oluyorum.
bundan önceki muhabbet kuşum olan 3. victor (bunlar bir hanedan gibi oldu) hayatını kaybettiğinde, doğru düzgün defnetmek bir yana, biliyorum ağlayacağım, millet dalga geçerse kavga etmeyeyim diye bir tür cenaze yemeği verip arkadaşlara yemek ısmarladım. millet de geldi, biraz espirili bir biçimde taziyesini verdi, yemeğimizi yedik, ben de özgürce üzülebildim.
boyunun 6 santim olması, acısının daha küçük olacağı anlamına gelmez. o hayvan eve geldiğinde bir aylıktı ve hayatımın 12 yılına şahit oldu. ilk zamanlar kuvvetsiz olduğu için uçamıyordu, yaşlandığında ise yine güçten düşmüştü ve evi gezmek istediği zaman kafesinin yanından geçen birinin omuzuna atlayacak kadar efor sarf eder, evi bu şekilde turlar, kafesine geri dönerdi.. ona saygı göstermeyi bilmeyen bari benim hayatımın önemli bir kesitine saygı göstersin isterim çünkü o hayvanla birlikte aslında geçmişinin bir parçasını da toprağa gömüyorsun. yani karşımdakinden, empati kuramıyorsa da düşüncelerini kendine saklamasını beklerim ki, biraz da gazabımı tatmamak için bunu yaparsa iyi olur.
mezarlığa gerek var mı? yazlığın bahçesinde, sundurmanın en sağdaki direğinin hemen altında.. evinden hiç uzaklaşmadı..
ama herkes için böyle bir şans olmayabilir.
bundan önceki muhabbet kuşum olan 3. victor (bunlar bir hanedan gibi oldu) hayatını kaybettiğinde, doğru düzgün defnetmek bir yana, biliyorum ağlayacağım, millet dalga geçerse kavga etmeyeyim diye bir tür cenaze yemeği verip arkadaşlara yemek ısmarladım. millet de geldi, biraz espirili bir biçimde taziyesini verdi, yemeğimizi yedik, ben de özgürce üzülebildim.
boyunun 6 santim olması, acısının daha küçük olacağı anlamına gelmez. o hayvan eve geldiğinde bir aylıktı ve hayatımın 12 yılına şahit oldu. ilk zamanlar kuvvetsiz olduğu için uçamıyordu, yaşlandığında ise yine güçten düşmüştü ve evi gezmek istediği zaman kafesinin yanından geçen birinin omuzuna atlayacak kadar efor sarf eder, evi bu şekilde turlar, kafesine geri dönerdi.. ona saygı göstermeyi bilmeyen bari benim hayatımın önemli bir kesitine saygı göstersin isterim çünkü o hayvanla birlikte aslında geçmişinin bir parçasını da toprağa gömüyorsun. yani karşımdakinden, empati kuramıyorsa da düşüncelerini kendine saklamasını beklerim ki, biraz da gazabımı tatmamak için bunu yaparsa iyi olur.
mezarlığa gerek var mı? yazlığın bahçesinde, sundurmanın en sağdaki direğinin hemen altında.. evinden hiç uzaklaşmadı..
ama herkes için böyle bir şans olmayabilir.
devamını gör...
3.
kızım 12 yaşında. tüyü kadar ömrü olsun. krematoryum yaptıracam. sonsuza kadar benimle olsun diye evimin en güzel yerinde yeri hazır olacak.
devamını gör...
4.
insanların senelerce (kimi 5-6 yıl kimisi 10-15 yıl) birlikte yaşadığı canlıyı defnetme ihtiyacının size saçma gelmesi,
bu fikrinizin bize göre aptalca olması kadar normaldir.
yani olur öyle, sonuçta herkesin kendi fikri.
ayrıca şöyle bir gerçek de var:
insanlar için yapılan mezar yerleri de paralı*
kaybettiğiniz insanı (evet insan) ya bedavaya mezarlıkta birilerinin üzerine falan gömersiniz ya da parasını verip istediğiniz alana defnedersiniz.
paranızı cebinizden ustaca çekip alan uyanık belediyelere selam olsun.*
not : 10 yıl boyunca her anıma eşlik edip, hayatı benimle paylaşan tüylü dostumu memleketteki evin bahçe köşesini kazdırıp öyle defnettim. toprağı oturunca taşlarla çevreleyip, hatırlanması için zeytin ağacı dikeceğim. benim böyle bir fırsatım vardı, yaptım. eğer olmasaydı gider bu tarz bir mezarlıkta yer satın alır, oraya defnederdim.
size göre bu para gereksiz olabilir, benim için değil.
bu fikrinizin bize göre aptalca olması kadar normaldir.
yani olur öyle, sonuçta herkesin kendi fikri.
ayrıca şöyle bir gerçek de var:
insanlar için yapılan mezar yerleri de paralı*
kaybettiğiniz insanı (evet insan) ya bedavaya mezarlıkta birilerinin üzerine falan gömersiniz ya da parasını verip istediğiniz alana defnedersiniz.
paranızı cebinizden ustaca çekip alan uyanık belediyelere selam olsun.*
not : 10 yıl boyunca her anıma eşlik edip, hayatı benimle paylaşan tüylü dostumu memleketteki evin bahçe köşesini kazdırıp öyle defnettim. toprağı oturunca taşlarla çevreleyip, hatırlanması için zeytin ağacı dikeceğim. benim böyle bir fırsatım vardı, yaptım. eğer olmasaydı gider bu tarz bir mezarlıkta yer satın alır, oraya defnederdim.
size göre bu para gereksiz olabilir, benim için değil.
devamını gör...