evde loş ışıkta oturmak

evde her akşam karanlık kurna deyimini kullandığım durum. annem los ışıkta oturtuyor bizi neymis efendim gözü dinleniyormuş. elektrik parasindan diyeceğim son zamlardan önce de böyleydi.sevmiyorum loş ışığı paril paril bir ortamda oturmak istiyorum. loş ışık oturduğum zamanlardaki tercihim değil.

bir noktaya uzun uzun, boş boş bakılır. aklınızdan milyon tane düşünce geçer. bazen aydınlanma anı da olabilir.

kendimi dinlemek istediğimde oluşturduğum muhteşem atmosferin ana teması olur kendileri. bir kaç tane mum, hafiften arka planda çalan bir müzik ve elimde kahvem... hem kendimi hem de yaşadıklarımı sorguladığım o muhteşem an candır.

insana bir şeyler yazdırır o hava.

bir çiçek yılı sonra sizi kasvetli bir petersburg sabahına götürür. sısıısısı

baş ağrısı yapar. sap sap loş ışık altında ilham perisinin geleceğini bekleyeceğinize eve hatun çağırın onu bekleyin derim. felsefe bile kadınsızlıktan çıkmış. kadın girince işin içine savaş çıkıyor çünkü.

tarih yazar. salak olmamak lazım.

tepe ışıktan nefret edenlerin en sevdiği şey.
hadi sarı ışık bir nebze ama beyaz ışıkla nasıl rahat ediyor insanlar anlamıyorum. sanki tüm enerjisini benden alıyor nalet şey.
lambader sevenler derneği kuracağım şimdi.

kendimi bildim bileli sanki gelecekte yaşayacakmışım gibi bir an gelir ara sıra gözümün önüne. samimi sıcak bir ev lakin tek yaşadığım, bana ait bir ev. kendi hayatımı rahatça yaşayabilecek gibi kurmuşum, istediğim her şeye erişebiliyorum. tek yapmam gereken yaşamak. işte bu hayalin mekanı olan evde loş bir ışık yanmakta. kare şeklindeki salonun bir köşesinde yanan abajur ve rahat koltuğumda oturup, manzarayı izleyen ben. klasik bir film sahnesi aslında. içim huzurla doluyor bu sahnede. ışığın da baya büyük bir etkisi var. sanki serin havada üste düşen güneş ışıklarının ısıtıcı etkisi gibi, zihnime düşen loş ışığın düşüncelerim üzerindeki sakinleştirici etkisi var.
herhes için geçerli olduğunu düşünüyorum loş ışık etkisinin. tepede açık parlak beyaz ışığın günlük hayatın kaosunu biraz durdurmak bir kenara dursun, daha da artırdığını düşünüyorum. bazen loş ışıklı rahat bir köşeye geçip zihnimizin ve duygularımızın çekinmeden akmasına izin vermeliyiz. ruhumuzun dinlenmesine izin vermeliyiz.

loş ışık, müzik ve şarap.

katlanamadığım ev hallerinin en birincisi. uykumu getirir-modumu düşürür, can sıkar. fazlası da gözümü acıtır, ortası karar.

şu an yaptığımdır, bütün gün iş yerinde vır vır vır zır zır zır gar gar gar dan sonra ilaç gibi gelendir.

dimlenebilir led lamba alıyorsunuz. açma kapatma anahtarını da dimlenebilir olarak değişiyorsunuz. istediğiniz kıvamda ışık ayarı yapabiliyorsunuz. ışığın da sarı olması önemli. gerçi iyi markaların uzaktan kumandalı e27 duylu lambalarıda çıktı. ama ben eski kafayım. bi düğme olacak teypin sesini açar kapatır gibi çevireceğim. loş ışık insanın iç dünyasını aydınlatır. loş ışık iyidir iyi.

çok severim, büyük bir rahatlık veriyor.

şu karartma perdelerden aldığım günden beri yaptığım aktivite. gündüzler bile gece gibi. çok sağol karartma perde! *

evime güneş girmesini çok severim. ışıl ışıl olsun evim ama akşamları da bir o kadar loş ışıkta oturmayı severim. astigmatımdan dolayı herhalde çok ışığa bakamıyorum. eşim bazen telefonundan bir şey gösteriyor. ekran ışığı o kadar yoğun geliyor ki bakamıyorum.
o tavanda bir sürü led lambalı ev hiç bana göre değil. kuyumcu dükkanı gibi geliyor.

geceleri olması gerekendir. kutsal kuran'da belirtilen gecenin örtüsünden yararlanabilmek için...

elektrik parası fazla gelmesin diye düşünenlerin yaptığı eylemdir. karanlıkta oturanları bile var.

holdeki 2700 kelvin isigi yakip yagmur sesi esliginde tavani seyretmek. basrolu bastan belli olan bir film.

hep ayni sarki
ayni kadin
surekli ayni satirlar.

sakinleşmek, dinlenmek için yada romantik takılmak için yapılan şeydir.

yatarken tercih ederim.fonda ahmet kaya da varsa...

ışık sevemediğim için genelde böle ışıkta oturuyorum. bağımlılıktır alışınca ışık herkesi rahatsız ediyor..