film

kuzuların sessizliği

insanlığın elindeki en büyük hipnoz araçlarından biri; bir odanın içinde toplanıp, tanımadığımız insanların devasa bir perdedeki yalanlarına bakarak ağlama, gülme veya korkma eylemidir. bazen iki saat boyunca ekrana kilitlenirsiniz, bittiğinde ışıklar yanar ve o sinema salonunun loşluğundan çıkıp gerçek dünyanın solgun yüzüyle karşılaşınca bir varoluşsal sancı çekersiniz, işte o an filmin asıl bittiği andır. yapımcıların sanat yapıyoruz ayağına milyon dolarları havaya saçtığı, seyircinin de kültürleniyoruz diye mısıra fahiş fiyatlar ödediği, ama günün sonunda insanı günlük dertlerinden iki saatliğine de olsa koparıp alan muazzam bir illüzyon. kısacası; gerçek hayatın fragmanı bile çekilemeyecek kadar sıkıcı olduğunu insanlığa her seferinde kibarca hatırlatan modern zaman masallarıdır.