41.
3. sezonunu yarıladım. son ile ilgili spoiler yedim galiba ama bakalım..
ritim konusunda ilk 2 sezona göre yine tutarlılık içeriyor. sadece şu baki az mutlu olsun. eyvallah, ölümü anlatıyoruz.
eyvallah, ölüm "kasvet" içerir, "yapayalnızlık" içerir ama ölümün olduğu yerde hayatta var. dizi bu tempoyu bazen güzel veriyor, bazen çok kısıtlıyor.
senarist muhtemelen ters köşe yapmak istiyor. bu kaygısını da anlıyorum zira işi konuşulur, tahmin edilemez ve realist bir hikaye tadında yapmak istiyor.
sadece mizah ve hayat dolu sahnelerin vurgusu daha yüksek olmalıydı sanki.
yoksa verilen mesajlar enfes ; insanların aç gözlü olmaları, ölümü yok sayarak kaçmaya çalışma mesajları, kafalarına göre antidepresan alıp acıyı ertelemeleri vesaire bunlar bölümlere güzel yedirilmiş. cenaze evi mevzusu aslında türk insanın ne kadar ciğeri beş para etmez bir toplum olduğunu tokat gibi vuran bir sekanstır.
tontişimin cenaze evinde bunu çok güzel yaşadım. ertesi gün o cenaze evinin ev sahipleri hariç, bomboş kalması da yine enfes bir detay.
muhtemelen bu akşam veyahut yarın iş sonrası bitireceğim. 4. sezona kapı aralar inşallah.
zira "ölüm" hayatın gerçeği. masumiyet müzesi gibi sanattan uzak ve bayağı bir ucubeliktense, milyon kez gassal yeğlerim. orhan pamuk yazınca da bir farkı yok ayrıca. o pamuk neticede ona da takılacak, gasilhane'de takılacak yani.
ritim konusunda ilk 2 sezona göre yine tutarlılık içeriyor. sadece şu baki az mutlu olsun. eyvallah, ölümü anlatıyoruz.
eyvallah, ölüm "kasvet" içerir, "yapayalnızlık" içerir ama ölümün olduğu yerde hayatta var. dizi bu tempoyu bazen güzel veriyor, bazen çok kısıtlıyor.
senarist muhtemelen ters köşe yapmak istiyor. bu kaygısını da anlıyorum zira işi konuşulur, tahmin edilemez ve realist bir hikaye tadında yapmak istiyor.
sadece mizah ve hayat dolu sahnelerin vurgusu daha yüksek olmalıydı sanki.
yoksa verilen mesajlar enfes ; insanların aç gözlü olmaları, ölümü yok sayarak kaçmaya çalışma mesajları, kafalarına göre antidepresan alıp acıyı ertelemeleri vesaire bunlar bölümlere güzel yedirilmiş. cenaze evi mevzusu aslında türk insanın ne kadar ciğeri beş para etmez bir toplum olduğunu tokat gibi vuran bir sekanstır.
tontişimin cenaze evinde bunu çok güzel yaşadım. ertesi gün o cenaze evinin ev sahipleri hariç, bomboş kalması da yine enfes bir detay.
muhtemelen bu akşam veyahut yarın iş sonrası bitireceğim. 4. sezona kapı aralar inşallah.
zira "ölüm" hayatın gerçeği. masumiyet müzesi gibi sanattan uzak ve bayağı bir ucubeliktense, milyon kez gassal yeğlerim. orhan pamuk yazınca da bir farkı yok ayrıca. o pamuk neticede ona da takılacak, gasilhane'de takılacak yani.
devamını gör...
"gassal (dizi)" ile benzer başlıklar
gassal
18