gün batımı

güneşin yavaşça ufka doğru süzülerek gökyüzünü turuncu, pembe ve mor tonlarına boyadığı büyülü an. herkesin içinde farklı duygular uyandırır; kimi için huzur, kimi için hüzün, kimisi içinse sıradan bir akşamüstü… oysa her gün batımı, bir öncekinin aynısı değildir.

gün doğumuyla yarışır ama sanırım ben gün batımını daha çok seviyorum. yani yarıştırmak da istemem tabii. tuhaf şekilde, insana iyi gelen sağaltıcı bir etkisi var. mümkün olduğunca o anları kaçırmamaya çalışırım. evren her şeyiyle öyle büyüleyici ki aslında. hayran kalmamak elde değil.

(bkz: gurub)

sevmemek mümkün mü??
eve paket yaptım yanımda götürüyorum..
aşığım gün doğumuna, gün batımına.. beni tek harekete geçiren, içime coşku veren panzehirim olan bu görüntü işte..
işte işte işte...

galerim böyle şeylerle dolu..
her seferinde ilk defa görmüş gibi şaşkınlıkla çekiyorum. ayrı bir manyağım..

while that music styles up our ear
i put bells to your ear, while i
sing that makes you feel the vibe
the soft gentle touches meet your hand
it works out during rains drop on us

stand up, lets walk to there
reach up climb up up to there
no matter how strong the wind is
no matter how wet the rain is
i would pull your hands up up to me

could you rest up on me?
'cause i'd get you what you see
spell with me,
"now i want to let you know what you miss"
"now let you see this momentary bleed"
"would you get up and come to me?"
"if my actions stutter what you see?"

no, darling i dont wanna lose you here
how come you can think i'll leave
because thats what my head said

please hold my hand, let's go to home
there is still so much to pour out