içine hislerinizi döktüğünüz sayfaların yakılmasıdır. 10 yıl olmuş vay be.
devamını gör...
içinde yazılan sözlerin ziyan olması sonradan çok üzse de insanın geçmişini ardında bırakmasını ciddiyetle eyleme döküş biçimi. ne yaşadın kardeş?
devamını gör...
eski günlüklerimi yakmayıp çöpe atmıştım yıllar önce. yakmadığım için hâlâ pişmalık duyarım.
devamını gör...
yakmadım ama şey yapmışlığım var lavaboya koyup ıslattım sonra da yumuşak yumuşak parçalamıştım. keyifliydi baya.
devamını gör...
burn book tarzı bir günlük ise kazığa bağlanıp yakılması caiz olan günlük tipidir.
devamını gör...
günlüğümdeki fazla dramatik serzenişlerim için fazla dramatik bir son olurdu.
devamını gör...
ben daha beterini yaptım. üç ajanda günlüğü kaybettim.
devamını gör...
sevdiğim bir eylemdir lakin son zamanlarda pişmanlığı geliyor ufaktam
günlüklerimi yakınca yaşadığım şeyleri de yakıp atmış gibi hissediyorum böyle resmen içim rahatlıyor ama dediğim gibi büyüdükçe yakmasan da olurmuş ve olm diyorum kendi kendime
devamını gör...
evinde saygı olmayan insan. okunmasından korkan insan.
devamını gör...
insanın içini paramparça eden eylem.
bu zamana kadar çok sözlük tuttum. sadece birine zarar vermiştim. detarjanla silmeye çalıştım*, karaladım, ojeyle boyadım, yaktım*, yırttım... şimdi olsa s**tir çekiceğim bir durum yüzünden en güzel yıllarımı yazdığım o günlüğü perişan etmiştim*. ben yaptım siz yapmayın. okumaya dayanamadığınız anılarınız yoksa bırakın olduğu gibi dursun. güncel halinizle eski anıları okumak ilginç bir deneyim oluyor.
devamını gör...
zeki müren'in bir buhran sırasında yapıp, ardından pişman olduğu eylem. o dönem, ev arkadaşına: ben neden günlüğümü yaktım? diye sorar... arkadaşı ise; çok engel olmaya çalıştım ama mani olamadım, diye yanıtlar. bunun üzerine zeki müren, pişmanlığını dile getirir... keşke yakmasaydım diye hayıflanır. fakat iş işten çoktan geçmiştir...

kim bilir yakmasaydı neler neler okuyacaktık...
devamını gör...
ben de yaktım çünkü okudukça kendi kendimi dolduruşa getirip saçma düşüncelere kapılıyordum. bir de doksanların daha duygusal bir havası vardı. tarkan klibi gibi elimde benzin yanan zippo vs daha ritüeli bol yıllardı. şimdi tek tuşla siliyorum.
devamını gör...
ilk ve tek günlüğümü yakmıştım. 8 9 yaşlarında tuttuğum günlüğü. lisede o çocuğun hissettikleri içime oturdu ve çok sevdiğim öğretmenimin hediye ettiği günlüğü yaktım. bazı şeylerin asla geri dönüşü olmayacak. ben bana o günlüğü yaktıranı affettim ama geride bıraktım. farkında değil ama hayatımda da değil. şimdi yeni bir günlüğüm var içi umut dolu. buna hiç cesaret edemeyeceğimi düşünürdüm ama o günlüğü yakmayı bile atlattım.
devamını gör...
akıllıca bir iştir.

nice sanatçılar bestelerini, şiirlerini ortadan kaldırıyorlar.
belki de çok sanatlı işler de arada yok olup gidiyor...
bizim dandirik günlüklerimizin lafı mı olur?
devamını gör...
ben çöpe çokça günlük attım. hatıralarım unutabilmek içindi. kısmen yararlı oldu diyebilirim.
devamını gör...
nasıl kıyabildiniz gelip geçici kötü anılar için o güzel hatıralara? bir yılda bile açıp kendi değişimini görmek unuttuğun güzel bir hatırayı hortlatıp yeniden mutlu olmak gibisi var mı? bebeklerim onlar benim kıyamam yakmaya yırtmaya.
devamını gör...
askerde iken günlük değil de önemli olayları ve duygu-düşüncelerimi yazdığım bir defterim var. ne olursa olsun o defteri yakmam. sonuçta acısıyla tatlısıyla koskoca altı ayın birikimi ve gözlemi var orada. acı hatıraları zaman zaman gözden geçiriyorum ve bazı yerlere gülüp geçiyorum efendim. yıllar geçtikçe değerlenir onlar yakmayın, benden söylemesi.
devamını gör...
geçmişini yakmaktan farksız olan eylem.
devamını gör...
2004 yılından beri günlük yazıyorum. onunla beraber büyüdüm. hayatımın belli bölümleri burda, biliyorum. bir nevi en yakın arkadaşım, sırdaşım. gerçek hayatla bağdaştırdığında seni asla arkandan vurmayacak, hep seninle kalacak olan ve sana gerçekleri gösteren tek şey. neden onu yok etmek isteyeyim ki? siz onu değil, orda yazan can sıkıcı ve üzücü hatıraları yaşatanları yok etmek istiyorsunuz. günlüğünüzü yakmak yerine o kişileri hayatınızdan çıkarın ve eğer kızgınlığınız kendinize ise kendinizi affedin.
günlük öyle bir şey ki, hayatınızı bir roman gibi okuyabiliyorsunuz. daha güzel ne olabilir? doğrunuzu yanlışınızı, hatalarınızı gözlemlemek; başarılarınızı, mutluluklarınızı tekrar yaşayıp mutlu olmak... tam bir duygu şöleni. bu hayat sizin hayatınız, ve günlüğünüzde siz'siniz. neden kendinizi yakasınız? yapmayın, yaptırmayın.
devamını gör...
eğer bana bir şey olursa yerini arkadaşım biliyor. telefonumla beraber günlüğümü yok edecek. keza ben de onun için aynı şeyleri yapacağım.

günlük yakmak, bana delilleri karartmak gibi geliyor bu yüzden. geçmişten iz bırakmamak.
devamını gör...

bu başlığa tanım girmek için olabilirsiniz.

zaten üye iseniz giriş yapabilirsiniz.

"günlüğü yakmak" ile benzer başlıklar

normal sözlük'ü kullanarak 3. parti dahil tarayıcı çerezlerinin kullanımına izin vermektesiniz. Daha detaylı bilgi için çerez ve gizlilik politikamıza bakabilirsiniz.

online yazar listesini görmek için lütfen giriş yapın.
zaman tüneli köftehor rehberi portakal normal radyo kütüphane kulüpler renk modu online yazarlar puan tablosu yönetim kadrosu istatistikler iletişim