hatalardan ders çıkaramamak

aynı hatayı defalarca kez yapmayı engelleyen mükemmel olayı yerine getirememek durumudur.

ben bu durumdayım, aslında ders çıkarıyorum ama yerine getiremiyorum adeta unutuyorum, affediyorum, affetmek güzeldir ama aynı şeyi tekrar yaşayınca hüznün yanını öfke de alıyor.

üzücü bir durumdur.
ders çıkaramazsanız tekrar hata yaparsınız dolayısıyla düzelme gösteremezsiniz.
zaten insan hatalarından ders çıkardığı zaman hata yapmaktan korkmuyor ve yaşantısına cesur bir şekilde devam ediyor.

güzel ders çıkartırım ama istediğim doğrultuda yürüyemem. niye böyleyim bilmiyorum. neyse ki yalnız değilmişim.

bu alışkanlık hayatta en çok değer verdiğim birinin defalarca yapmış olduğu bir davranış. ne hatalarından vazgeçiyor ne de ona o hatayı yaptırandan...
oysa yaşamış olduğumuz hiç bir şeyi boşuna yaşamadığımızı, başımıza gelen her bir olayın iyi ya da kötü ne olursa olsun boşuna başımıza gelmediğini bilmesi gerek insanoğlunun. insan elbet hata yapabilir yaşaya yaşaya öğrenir ne de olsa doğru ne yanlış ne eğer yapmış olduğu hatayı kabullenip o hatadan ders çıkarıp aynı şeyi bir daha deneyimlememek için çaba sarf ederse hata hata olmaktan çıkıp yaşamış olduğu bir ders olacaktır tam tersini yaparsa o noktada takılı kalıp hayatında bir adım bile ilerleyemeyecektir.

duvara toslaya toslaya öğreniyoruz bazı şeyleri. maalesef bir kere toslamak yetmiyor çünkü insanoğluna 'unutmak' diye bir hediye verilmiş. canınızın acısı geçince duvara tosladığınızı unutup tekrar aynı yollardan hoplaya zıplaya geçiyorsunuz.

bazen ne yaparsan yap olmaması..
çıkardığını sandığın ders o hatanın dersi değildir belki..

astarı yüzünü geçmiş demektir

bir şaman öğretisi der ki; ders doğru mesajı alana kadar tekrar eder. belki suretler ve olaylar değişebilir ama özünde sana yaşatılan şey aynıdır.

tekrar tekrar aynı çukura düşüyorsan belki de artık bakış açını değiştirmen gerekiyordur.

sahsimin da yaptigi sey. ben hatami tekrar ederim, ders cikarmam. evet.

hayatta aldığımız her karar tüm var oluşumuzu şekillendirir. ben hayatı bir laboratuvar gibi düşünüyorum. sanki bir şeyleri (huzur, mutluluk, başarı vs.) keşfetmeye çalışıyoruz ve bu keşif için sürekli deney yapmamız gerekiyor. herkes için tek bir doğru yok bu hayatta. herkesin kişilik özellikleri, yaşam standartları, olaylara bakışları o kadar farklı ki; herkesin hatası, dolayısıyla çıkaracakları dersler de farklı.

bir de aynı hatayı sürekli tekrarlayanlar vardır ki onlar pek iflah olmaz. ben artık kendimin veya başkasının hatalarını görüp ders almadıklarını hissettiğimde bu onların seçimi ve öyle yaşamayı tercih ettiklerini düşünüyorum. insanlar öğüt almayı hiçbir zaman sevmez, bazen sadece yanında olduğunu hissettirmen gerekir insanlara.

insanız ve hiçbirimiz mükemmel değiliz; hepimiz hatalar yapıyoruz ve eminim ki herkes bu hataları kafasında biçip tartıyor. bazen daha iyi bir kararla yoluna devam ederken, bazen geçmişe takılıp hayatını zindana çeviriyor. işte buna hayat diyoruz. insanları eleştirmeden önce onların ayakkabılarını giyerek dünyaya bakarsak belki birbirimizi daha iyi anlamış oluruz.

salaklık. hata diyorsan yapmaman lazım.

"ilham alır gün ola, seven yar hamdola" diye bir söz var. ben her daim hatamı bildim ama zırhımı hep geri bıraktım. ayaklarını uzatana bal sürdüm, meme vereni baltayla yardım karpuz gibi. kadıncıl dediler bana. womanbehçet dediler. dersler biz insanlar içindi, ben hep kokladım. sürekli koklamak istemiştim. ıslak bir köpek gibi!!!!!!!!!!
okul bahçelerinde günlerimiz ışık olsun umarım arkadaşlar. yine aileci haftasonu mesajımı ve sosyal kaygılarımı iletttim şükür sabah sabah.

ben 3 4 sayfalık a3 kağıdına not çıkarıyorum.

ben hatalarımla halay çekiyorum. sonra onları halaydan atıyorum kendi aralarında birbirlerinden bağımsız çiftetelli oynuyorlar. halayda tek başına kalıyorum halay başı olmam hiçbir şey ifade etmiyor. halay tek başına oynanan bir oyun değil. uzaktan bakıyorum hatalarıma ne kadar çirkin oynuyorlar benimle birlikte yanyana olduğumuzda bir tuhaflık hissediyordum bir sekron tutturamıyorduk ama dönüp duruyor bir oyunun gereklerini yerine getiriyorduk. hepsini birden tekrar tekrar yanıma almak istemiyorum, içime sinmiyorlar fakat birini muhakkak yanıma alıp şu halayı bir çevirmem lazım. demem o ki dersini alsan bile bazen olmuyor bu işin maalesef hamurunda bir sorun var. resmen oyunun kuralı bu. bazen bile isteye elin gidiyor bazen zorunluluktan hep bir bahane yaratıyorsun ve bazen tadını bilmediği başka hatalarla karşınızda ta ta tam bu insan..

arkadaş ortamında yapılacak şaka çıkarıyorum ben genelde. *