21.
ben de yönetimini kurmuş soyutumsu.
devamını gör...
22.
23.
super powerim.
eski esim beni dunyada en iyi taniyan insanlardandir. bana demisti ki "en orginal, en degisik, en yaratici fikirler hep senden cikiyor."
sekiz senelik lise hayatimin alti senesinde sira arkadasim en iyi arkadasimdi. onun fransizca teknigi ekstaradan fransizca ozel ders aldigi icin benden iyiydi. beraber yaptigimuz odevlerde soyle bir isbolumumuz vardi. o teknikti, gramerdi, kurallardi; ben de hayalgucu kismiydim.
sanirim bana teknigi iyi insanlar cok iyi geliyor. benim hayalgucumle birlesince ortaya harkulade seyler cikiyo;))
eski esim beni dunyada en iyi taniyan insanlardandir. bana demisti ki "en orginal, en degisik, en yaratici fikirler hep senden cikiyor."
sekiz senelik lise hayatimin alti senesinde sira arkadasim en iyi arkadasimdi. onun fransizca teknigi ekstaradan fransizca ozel ders aldigi icin benden iyiydi. beraber yaptigimuz odevlerde soyle bir isbolumumuz vardi. o teknikti, gramerdi, kurallardi; ben de hayalgucu kismiydim.
sanirim bana teknigi iyi insanlar cok iyi geliyor. benim hayalgucumle birlesince ortaya harkulade seyler cikiyo;))
devamını gör...
24.
galiba gerçekten büyüdükçe küçülen bir şey.. galibayı da inanmak istemediğim için söyledim..
çocukluğun vermiş olduğu o sınırsızlık, nasıl desem hani o bir gün uçabileceğimize olan inancımız giderek kayboluyor mesela aaaa uçamıyormuşu gerçeği ile yüzleşmek zorunda kalıyoruz ya büyüdükçe. sınırlarımız, gerçeklik algılarımızla ters orantılı bir şekilde küçülüyor, daralıyor, sonra olduğumuz yerde sıkışıp kalıyoruz ve bence hatta.
şimdi sessizce içimdeki çocuğa tekrar tekrar fısıldamaya başlıyorum.. her şey mümkün, her şey mümkün, her şey mümkün… kaldır kanatları değsin yıldızlara uçalım.. ve gerçekten akıllı bir çocuk olursan şirinleri de görebilirsin.. o dünya senin dünyan… hayal et.. gücünü kullan.. başarabiliriz.
çocukluğun vermiş olduğu o sınırsızlık, nasıl desem hani o bir gün uçabileceğimize olan inancımız giderek kayboluyor mesela aaaa uçamıyormuşu gerçeği ile yüzleşmek zorunda kalıyoruz ya büyüdükçe. sınırlarımız, gerçeklik algılarımızla ters orantılı bir şekilde küçülüyor, daralıyor, sonra olduğumuz yerde sıkışıp kalıyoruz ve bence hatta.
şimdi sessizce içimdeki çocuğa tekrar tekrar fısıldamaya başlıyorum.. her şey mümkün, her şey mümkün, her şey mümkün… kaldır kanatları değsin yıldızlara uçalım.. ve gerçekten akıllı bir çocuk olursan şirinleri de görebilirsin.. o dünya senin dünyan… hayal et.. gücünü kullan.. başarabiliriz.
devamını gör...
