her şeyin bir anda anlamsız gelmesi

işte biz o gün tükendik. sezen aksu demiş.

savaşta yok yere zarar gören, açlık-susuzluk yaşayan çocukları anımsadığımda.

böyle sabah kalkıyorsun yani bugünde yaşıyorum diyorsun. sevdiklerin bir bir eksilirken sen yaşıyorsun.
sevmediklerin çoğalırken sen yaşıyorsun.
neden kahvaltı yapıyoruz yemek yiyoruz diyorsun.
işe gidiyoruz. acaba işe gitmeden ne kadar nasıl yaşarsın. hafta sonları geliyor aklına. geç uyanmak geç uyumak gezip tozsan bile yorulmak memnun kalmamak hatta.
yani genel olarak bir sorun var. bunun parayla işle vs çok alakası yok.
insan gamsız umursamaz yaşarsa yaşıyorsa dünyanın keyfini çıkarabilir mi.
bizim gibi hassas hafızası kuvvetli insanlar için bir zulüm oluyor bazen bu dünya.
onca vahşet savaş yokluk dram haksızlık her gün haberlerde. insanlar vahşi insanlar zalim.
ağzı dili olmayan hayvanlara bile işkence yapacak kadar zalim.

değer mi diyorsun yani bunca şeye. hangi para hangi şan şöhret için değer.