istanbul vs ankara vs izmir

istanbullu egosu vs ankaralı egosu vs izmirli egosu başlığını açmışken bunu da açmasam olmazdı dediğimdir.

türkiye'nin en büyük üç şehri.

sanırım bunlardan ilk istanbul'a gitmişimdir. tütünçiftlik/kocaeli doğumluyum ve 3 yaşıma kadar burada yaşadım. istanbul bize yakın diye çok giderdik buraya ufaklığımda. bazı anılarımı da hatırlıyorum o erken zamanlarımdan.

sonra izmir ile tanıştım. aydınlıyım ben ve izmir'e de sıklıkla giderdik hep, aydın'a yakın olduğundan. izmir enternasyonal fuarı'nı kaçırdığımız sene olmayabilir mesela, ben liseye geçene kadar falan. ayrıca burada da evimiz var ve yüksek lisansımı izmir'de yaptığım gibi her kış da izmir'deyim, 2020'den beri.

ankara ile ise 1999'da, üniversiteyi kazanmam ile birlikte tanıştım. sonra 2010'ların ortalarında bir de çalışmak için ankara'ya gittim. toplamda 11 senem ankara'da geçti. korona patlamasa hala ankara'da yaşayıp çalışıyor olurdum sanırım. oradaki evimizi de satmadık bu arada, kiraya verdik. günün birinde dönebilirim belki canım ankara'ma..

bunlardan ilk istanbul ile tanışsam da en az bildiğim şehir de bu... 2000'lerin hemen başlarında, üniversite başlarındayken dragos'ta yaşayan bir arkadaşımda kalmıştım birkaç gün veya 1 hafta falan kadar. anadolu yakası'nı da avrupa yakası'nı da epey gezdim istanbul'un.

istanbul'da pek kalmadığım için orası hakkında bir şey diyemiyorum ama ankara'yı da izmir'i de çok sevenlerdenimdir ben. yani ikisi de ayrı bakımlardan bana çok hitap eden şehirler olmuştur. davutlar'da da mutluyum ama kışları izmir'e gitmek de hoş bir değişiklik oluyor her sene. günün birinde ankara'ya da dönebilirim. orada da çok sayıda dostum var ve o şehri de cidden seviyorum.

gene de aslolan iç huzuru denen şey ya... elbette bazı şehirlerde mutlu olmayabilirdim ama ülkenin şehirlerinin en az yarısında mutlu mesut yaşayabileceğimi de tahmin ediyorum. mesela mardin/midyat'ta da yaşamıştım bir süre ve orada da çok mutluydum. (bkz: estel) - bu arada midyat'ta sadece birkaç ay yaşama sebebim, yüksek lisansı kazanmamın çok geç açıklanmasıydı. yani midyat'ta çalışmaya başladım ve sonra yüksek lisansı kazandığım açıklanınca, 1 ay daha burada kalıp/çalışıp izmir'e geçmiştim. toplam birkaç ay kaldım ama sonuçta midyat'ta. yoksa midyat'ta da çok mutluydum. bu, bir şehir tercihinden ziyade, yüksek lisans yapma isteğimle alakalıydı...

tarihi ve kültürel geziler için istanbul, tatil için izmir ve yaşamak için ankara en iyisidir.

birinci belli izmir ankara yesinler birbirini ete para vermesin ...

türkiye'nin en berbat üç şehrinin kıyaslaması.

istanbul 8/10
ankara 6/10
izmir 4/10

istanbul'un ruhu bambaşka. mistik yanı insanı çekip içinde kaybediyor. gerçekten çok güzel bir şehir. lakin dehşet kalabalık ve yorucu. her zerresi tarih dolu. o güzel deniz, o tatlı esinti, o kalbi pır pır attıran hissiyat... bambaşka bir yer.

izmir ile çok bir hukukumuz olmadı ama orayı da severim. gelmeyeli çok uzun zaman oldu, hâlâ güzeldir herhalde. kir ile alakalı birtakım sıkıntılar işitmiştim. onu da kendim gidip görmediğim için yorumsuz bırakıyorum.

ankara ise yuvam. hem temiz hem sakin. her mevsimde kendinizden bir parça bulabileceğiniz bir şehir. sokaklarda kaybolduğunuz ve şehrin sizi yönlendirmesine izin verdiğiniz bir yer. sevmeyene ve alışmayana çok sıkıcı gelebilir ama en ufak aidiyetinizde buradan kopamaz hâle gelirsiniz. burada yaşayabilmek için ankara'nın da sizi benimsemesi gerekir. karşılıklı.

paran varsa istanbul. çünkü istanbul'un size verebileceklerini hiç bir şehir veremez.
her şeyin karıştığı bir hayat yaşamak istiyorum derseniz ankara.
izmir, ben sensiz yaşayamam diyip hayallerini yıkan eski sevgilin gibi. çok şey vaad eden, bu potansiyele sahip, sana çok şey öğreten ama ansızın bırakıp giden.

3'ünde de yaşamış biri olarak söylüyorum ki ankara ikisini de tokatlar

la gardaşım yaptığınızzz mukayeseye bi bak hele la....

arkadaşlar istanbul gençliğinizin fırtınalı dönemidir, üniversitede o bi tencere makarna ile 3 vize 4 finale girdiğiniz rezilliktir.

izmir yaz aşkıdır, her şey masalsı gibidir ama uzun sürerse asla devam etmez, renkler canlıdır, kokular güzel ama gerçeklikten uzaktır.

haaa gelecem şimdi angara'ya.

angara o yanına gittiğinde bütün dertlerini unuttuğun, beraber zorlukta, güzellikte yaşadığın her şeyi dozunda ayarlayan, ortamı bozmayan ama ortamdan koparmayan dostun vardır ya, ha işte angara budur. öyle uçuk kaçık vaatler vermez, cebine gözünü dikmez, samimiyetsiz şovlara kalkmaz edebini bilir ama makarasını vurdumu kırır geçirir.

bu arada ben ege'de büyümüş biriyim ha ayıktırıyım. objektif bakıyoruz guzen meseleye sadece