izmir bombası

izmir bombasının izmirliliği (tarihsel izmir kimliği ile ilişkisi) karadeniz kolbastısının karadeniz kültür ve folklör kimliğindeki varlığı! kadardır. fazla da değil daha 60-70 yıl önce, izmir'de izmir bombası, karadenizde de kolbastı gören duyan olmuş mu soruşturun bakalım..

fıs bir şey. olayı yok.

başlığı gördükten sonra direkt gitsem mi dedim ve şu an düşünüyorum. izmir bombası bahanesiyle söğüş falan da gömerim hem. neyse, ben bunu biraz düşüneyim.
bekle beni izmir.

gelene ısmarlarım.
hatta şimdi dışarıdayım, eve geçeceğim.
yakalayana hemen ısmarlar kaçarım*

doğma büyüme izmirliyim. 1991'e kadar izmir'den çıkmadım. o günden bu zamanda kadar da senede iki kez gider gelirim. son on seneye kadar izmir bombası diye bir şey ne gördüm ne de duydum. muhtemelen eskiden tek bir yerde, tek bir usta, deneysel bir çalışma yaptı ve sonrasında yaygınlaştı. izmir'in kumrusu, boyozu, halka kokoreçi vardır ama izmir bombası türedi bir ürün. yine de ticari açıdan başarılıysa denecek bir şey yok.

izmirliler kesin buna da başka bir isim bulmuşlardır. bizi kandırmak için bomba dediklerine eminim. kendi aralarında momik, debiş gibi saçma sapan bir isim vermişlerdir buna.

cikolatalı oldugu icin tadi guzeldir.

pralin dolgulu çikolatalı kurabiyedir. hayatımda bir defa arkadaşımın gazına gelerek yemiştim. tadını hatırladıkça hala boğazım yanıyor. ağzınızı kocaman açıp iki avuç dolusu beyaz şekeri yuvarlayın. aynı şey. :(

ince yapılı çıtır hamurun içine çikolata doldurularak pişirilen bir kurabiye. yoğun tadıyla öne çıkıyor. hem yiyeni, hem yemeyeni pişman eden türden. son dönemde sosyal medyada paylaşılan videolarla daha da yaygın hele geldi.

bu izmir bombası ile ilk tanışmam marketten bir hevesle almam ile başlamıştı. hazırı da gelmiş diye sevinmiştim, kutusunu açıp baktığımda rengi bembeyaz görünce ve paketin üzerindeki yazıyı okumamla jeton düştü. meğersem bunun fırında pişmesi gerekiyormuş. kim uğraşacak dört parça lokma için diyerek başladım çiğ çiğ yemeye. dışı sert, içinin çikolatası sert, kolay yenmiyor. hem sertliği hem de aşırı şekerli olmasından dolayı üçüncü lokmada ancak bitirebildim, dördüncüsünü de atmak zorunda kaldım.

ilk çıktığı zamanlarda fırınlar içine basıyordu çikolatayı basıyorlardı çikolatayı ama şuan yapılanlar da heralde çikolata pahalı diye çok yavan yapıyorlar.

izmirlilerin her boku abarttığının en güncel örneği.

bakın bu adamlar sıradan herhangi bir özelliklerini dünyanın en önemli meziyeti gibi gösterir, basit bir ürünlerini ülkenin en önemli değeri gibi algılar.

giresun'dan italya'ya giden fındığın bize geri dönmesiyle ardından izmir'e anforçunitliy ulaşmasıyla attıkları hava.

valla hiç yemedim ama yesem de hoşuma gitmeyecek bir şey olduğu çok belli. onun yerine ekmek arası 1 kavanoz nutella yemek bomba yemekle eşdeğer.

izmirliler kusura bakmasın ama gereksiz, saçma sapan bir şey.

bildiğin nutella kaşıklıyorsun aslında, hissiyat olarak dümdüz nutella kaşıklamak gibi olmasın diye etrafına hamur sarmışlar sadece. niye bu kadar ünlü onu da anlamadım.

düşüncesi bile mide bulandırıcı.

çok doğru bir tespit yapılmış. gerçekten iğrenç. yani şu istanbullular gelip meşhur edene kadar hiç de kimsenin yediği bir şey değildi. arkadaşlar sürekli bomba istiyor. dostlardan boyoz getireyim, yok. üniversite 2den çemenli kumru getireyim, yok. ulan serkan hamzadan midye getireyim ona bile nau nau. nesi var lan bu bombanın? gram haz etmem. seveni de sevmem.

mekandan şekeri düşmüş kanında h2o kırıntısı kalmamış bünyelerce çıkışta 2 adet atılması suretiyle keyfine ve tadına doyum olmayan, izmir'e ait en sevdiğim 2 kavramdan biridir.

siz eleştirenlere kanmayın,iyisi ömür uzatır dopamin deposudur.

zugra.

çelebi'den yerseniz aşık olursunuz.
onun dışında nereden yerseniz bok gibi bir şey.
ama çelebi bombası başka.
sıcak sıcak, ağızda akacak.

iğrenç.