kendini aramak

gidilen her şehirde, okunulan her kitapta, her şiirde, izlenilen bir filmin repliğinde, bir insanın yüzünde ve dünyada kendini aramaktır.

iç dünyanın ve vâroluşunun karşılığı olan o imgeyi ya da cümleyi aramaktır.

bilmek istersen seni
cân içinde ara cânı
geç cânından bul anı
sen seni bil, sen seni.

kim bildi ef'âlini
ol bildi sıfâtını
anda gördü zâtını
sen seni bil, sen seni.

görünen sıfâtındır
o'nu gören zâtındır
gayri ne hâcetindir
sen seni bil, sen seni.

kim ki hayrete vardı
nûra müstağrak oldu
tevhîd-i zâtı buldu
sen seni bil, sen seni.

bayram özünü bildi
bileni anda buldu
bulan ol kendi oldu
sen seni bil, sen seni.

(bkz: hacı bayram veli)

kaybolan insanın kendini bulması zordur. çünkü kaybolmasına sebep olan etkenler çoktan onu bir başkasına dönüştürmüştür. hal böyleyken kendini aramayı bırakıp, yeni kendini tanımalıdır bence insan. "herkesin dolabında bir tane ceset var" ölüyü göm yoksa dolabı kokutur.

açmam ki.

meşgul çalıyor.

kim olduğunuzu unuttuğunuz zaman kendinizi aramaktan çekinmezsiniz…

hep ve herkesçe yapılandır aslında, ama gerçekten bulunup bulunamadığıdır sorun. kişinin kendi bulduğuyla başkalarının onda bulduğu arasındaki benzerlik oranında başarılmış sayılmalıdır.

kendini arayanın yolu her zaman kendinde biter. ya da bitmez devam eder.

bulan nasıl bulduğunu hemen paylaşsın.

arayan bulur diyollar.

çoğu insan kendini aramaz kendinden kaçar, bu yüzden sosyal yaşam var. çoğu insanın kendiyle baş başa kalmaya tahammülü bile yok çünkü.

ararsam içime kaçarım bi de bazen aranırım
o yüzden çaktırmadan yapılması gerek
ufak insanlara yani çocuklara yapılan gözlem gibi ruhun duymadan kendini enseleyeceksin ama ensen de kalın olacak

kendin ol sözü gibi bu sözün de içi bomboştur. aramaktan kasıt, kendini yaratmaya göndermeyse anlarım ancak insan kendisini yaratmadıktan sonra, arayıp bulacağı şey kendisi değil başkalarının kırıntılarıdır.

baktığımızda hepimiz irade ve akıl sahibi canlılarmışız gibi görünse de çok azımız gerçekten kendi akıl yürütmemizle karar alıp sonuçlarına da katlanmaya razı geliyoruz. kısaca kendini aramak sanki sen kendini oldurmadan önce de orada bulunan ve bulunmayı bekleyen bir şeye tekabül ediyor ki bu bakış açısı yanlış. öyle bir şey yok, onu kendini gerçekleştirerek ortaya koyman lazım ki onu yaptığında zaten arayacak bir şey de kalmıyor ortada. zaten biliyorsun kendini çünkü sen yaptın.