kitap hediye notu

bu kitap bir durak son sayfada seni bekliyorum

hâlâ biri bana kitap hediye etmemiş.
üzdü.

birkaç kitabım vardı içinde hediye notları bulunan, biri eski sevgilimden, diğerleri dostlardan. bir diğer notu da en yakın dostum ile daha henüz lisedeyken yazmıştık, ortak kitabımız olan "hasretinden prangalar eskittim"e yine başka bir şairden; " bir sesim vardı bas bariton onu da dağlara emanet ettim// duruyor orada çapraz asılı silahların gizli esmerliğinde " diye. karanlık, soğuk bir şubatın alacakaranlığında terk-i diyar eylediler. mezarsız birer ölü şimdi hepsi...

yazmayın. sahaftan aldığım çoğu kitapta notlar var ancak alınan kişi kitabı satıyor. yani verdiğiniz değeri satıyor.

okuduğumda mutlu olabilmem için ileride okuyacağım kitaplara not bırakıyorum.
denk geldiğimde gerçekten mutlu oluyor muyum yoksa hayal ettiğim gibi olması için kendimi mi kandırıyorum ondan emin değilim.
yine de hem kendime kitap hediye notu bırakmayı hem de sevdiğim insana verdiğim kitaba hediye notu bırakmayı seviyorum.
bence o nota ilk denk gelindiğinde değil de yıllar sonra rastgele bir anda denk gelindiğinde daha fazla anlam ifade edecektir.

bir de sahaftan alınan bir kitapta bulunan başka birine yazılmış olan o notları okumak bunun bir üst seviyesi sanırım.
hele bir de çizim ile anlatılmaya çalışılan bir şeyler varsa.



*

hiç beceremediğim şeydir not bırakmak. en son bir hocama kitap hediye ettiğimde not yazmamı istemişti. ben de ismimi yazıp imza atmıştım.

sevgili mualla kitabın ve sana yazılan not önümüzdeki 45 sene için emin ellerde*

yurtta bir arkadaşıma ödünç vermiştim kitabımı geri verirken üzerinde notla bırakmıştı :')
uyuyordun uyandırmak istemedim umarım iyi bir gün geçirirsin gibi bir şeydi
ince bir davranış ben olsam bırakır giderim