kıyaslamak

benzediği düşünülen iki farklı şeyi ya da kişiyi karşılaştırmak. ikisi arasında kıyas yapmak.

sinonim : mukayese etmek, korele etmek (bkz: korelasyon)

benzer özelliklere ait şeyleri birbirine göre değerlendirmek.
örneğin hagi ve alex’i kıyaslayabilirsiniz. bu bir kıyastır.
örneğin iki arabayı birbiriyle kıyaslayabilirsiniz.

hatta çok sevdiğim bir örnek var; başka kadınların 10kg makyajla attığı fotoğraf diyip, albenisiz bir araba fotoğrafı koyduktan sonra, sevdiğim kadının sabah uyandığı haliyle attığı fotoğraf deyip, ultra lüks, harika bir spor otomobil fotoğrafı koymak.
burada yapılan şey araçları kendi arasında kıyaslayıp oluşan afaki farkın sevdiğinizle başka kadınlar arasındaki farkla aynı olduğunu söylemek.
yani araçla kadını kıyaslamak değil.
bunu böyle düşünen biri olduğunu hayal etsenize. bu gönderiyi atıyorsunuz ve şey diyor ben bir kadının araçla kıyaslanmasına karşıyım. ne ahssjsızkzkxkskxoxxo


açıklama bile yapmayın boşayın gitsin…

önce kendi evinde başlar kardeşler kıyaslanır,
sonra komşu çocukları ile kıyaslanırsın. çünkü kocalar da kadınlarda kıyaslanmaktadır.

oysa ki herkes kendi hikayesini yaşamaktadır. en iyi kıyas bir önceki günki sen ile yarın ki sen olabilir.

ama toplumda derin yerleşik bu mikrop ne yazık ki pek çok şeyi mahveder.

kıyaslamayın!

bizim ailelerimizin en yanlış hareketlerinden biri, sürekli "başkalarının çocuğu" kalıbıyla kıyaslanmaya maruz kalmak bu da maalesef çocukların kendini özgüvensiz hissetmesi ve böyle büyümesine neden oluyor herkes her şeyi aynı şekilde yapacak diye bir durum yok,başkasının iyi olmadığı bir konuda sen daha iyi olabilirsin aslında ailelerin bu yönlere dikkatini çekmesi ve motive etmesi daha yararlı olur.

herhangi bir şeye diğerinin üzerinden değer atfetmek. değer verirken karşılaştırma cihetine gitmek.

pazarda iki ayrı tezgahtaki elmalardan pörsümüş, rengi kaçmış olanları almaktansa taze ve kırmızı olanının satıldığı tezgahtan almayı yeğleyebilirsiniz. diğerine kıyasla o elmalardan almak istersiniz. elma, armut alırken durum elbette ki böyle. iş görüşmesine gelen iki insan arasında nitelikleri daha uygun olanın seçilmesi de öyle. büyüğü küçüğe; genişi dara; güzeli çirkine; zekiyi aptala tercih edebilirsiniz. dikkat ederseniz iki önerme/şık var ve siz şıklar arasında birini diğerine göre seçiyorsunuz, yani kıyaslıyorsunuz.

insani ilişkilerde de bu yapılabilir. muhabbetine bayıldığınız birini suskun, içe dönük, iletişimsiz birine yeğlemek, menfaatiniz olandan yana tercih yapmak, kısa saç yerine sarı lepiskaları beğenmek filan... buraya kadar her şey normal.

anormal olan şu; yine insani ilişkilerde, iki şık arasında nitelik olarak zayıf gördüğünüz kişi üzerinden diğerine kıymet biçmek, tercihinizi bundan dolayı yapmak ve bunu dillendirmek. bir ebeveyn bunu komşu çocuğuyla kendi evladını kıyaslayarak yapar bizim coğrafyamızda genellikle. bir çocuk onun babası/benim babam kıyaslamasıyla babasını değersizleştirebilir. bir kadın ya da adam eski sevgili yeni sevgili üzerinden bunu yapabilir.
* illa yapılacaksa içerden içerden, çaktırmdan yapılırsa yine sorun yok ama bunu belli etmek, beyan etmek "o senden daha güzel ağlıyor", " o senden daha içten gülüyor", "o senden daha güzel", "o senden daha çalışkan" türünden, tek başına nitelik ölçmenin imkanı yokmuş gibi birini diğerine göre değerlendirmek en hafifinden kırıcı, en ağırından çok kırıcı bir şey. niyet salt kırmak ise onu da başka bir başlıkta anlatırız.

evet, bilal'e anlattım...

kıyas yapmak başkasının tabağına bakmak gibidir derler. iblis kendini ademle kıyasladı, şeytan oldu. kabil kendini habil ile kıyasladı katil oldu. yusuf'un kardeşleri kendilerini yusufla kıyaslayıp onu kuyuya attılar.

biri elindeki tabağa baksa ne bakıyor bu diyerek rahatsız olursun o halde sen neden başkasının tabağına bakıyorsun.

kıyas mutsuzluk ve yetersizlik getirir başka da bir halta yaramaz.

kişinin kendine yapacağı en büyük kötülüktür. herkesin hikayesi kendine özgüdür. kendinizi kimseyle kıyaslamayın; bunun yerine bazılarına bakıp ibret alın. şüphesiz ki bu çok daha iyi gelecektir.*

kurtulmak lazım zira bu bir hastalık… insanı yıpratır.

kötü hisse sebep olur ve boş anlamsız

anne babalarımızın bize verdiği en kötü zehir. küçükken hep '' bak falanın çocuğu şunu yapmış'' diye diye bu hale getirdiler bizi. çok yanlış bir davranış ama maalesef ülkemizde çok çok yaygındır.