lisede aşık olmak

(bkz: götü başı dağıtmak) ile de son bulabilir.

lisede insan anca birinden hoşlanır, onu gözetler, ömrünün sonuna kadar o insanla beraber olacağını hayal edip rüyalara dalar, hormonların etkisiyle beyaz atlı prensini veya güzellik tanrıçanı falan bulduğunu sanar. pembe rüyalar görülür, pamuk şekerden bulutlar üzerinde hop hop hoplar. bu süre içinde kendini birinin sana “aşık” olduğu düşüncesine o kadar kaptırmış olursun ki, karşındakinin gösterdiği kırmızı bayrakları fark etmezsin bile. yok görülsen de, yerin dibine gömülsen de ama o beni seviyoor diye kendini avutursun, zaten o da öyle demiştir, yalan mı söyleyecek, ahahahaha, öyle bir imkan yok. sonra bir şekil karşındaki ergenden kurtulursun ve ayılırsın. tabii bu senaryo benim gibi ailesiyle çoğu şeyi konuşamayan insanların başına gelir genelde; bu tip evlerde aşktan, sevgiden konuşmak bile tabudur. ne kadar acı değil mi, aslında ne kadar güzel şeyler bunlar... sitemlerimi bir kenara koyayım da başka senaryoları ele alayım, aslında gerek de yok ama konuşmak istedim bu konuda.
bir başka senaryo da sevgililik meselelerinden daha haberdar insanların yaşayacağı lise hoşlantısı, ki muhtemelen üstteki senaryomdan çok daha güzel olur, bir gün biteceğini bilirsin, belki de inanmak istemezsin ama götürebildiğin kadar götürürsün. ilklerini yaşarsın, kelebekler uçuşur, daha masumsundur bu nedenle her şey ileride yaşayacaklarına nazaran çok çok daha tatlıdır. o güzel anılar hep akılda kalır, en azından öyle gözlemledim ben.
bir de ilişkilerini gerçekten inandıkları gibi sürdürebilen, yıllarca beraber kalan, evli mutlu çocuklu moduna girebilen lise aşıkları var ki takdire şayan. onlara da helal olsun demekten başka bir şey diyemiyorum açıkçası.
her halükarda güzel bir tecrübe olacağına inanıyorum lise hoşlantılarının, sevmek kadar masum ne var ki zaten, doğru kişi bulunduğu sürece nesi kötü olabilir ki?

lisede başıma gelmeyen hadise..o zaman başka derin yaralarım vardı dizlerimde.. canım yanıyordu.. değişen bir şey olmadı.. büyüdüm, şimdi hâlâ canım yanıyor ve yine yaralarım var bu kez kalbimde..

o yıllarda insanın psikolojisini derinden etkileyebilen bir durumdur.

vay be ne günlerdi nokia telefonlardan sms yaptırır mesajlaşırdık. kimse görmesin diye kuytu köşelerde buluşuyorduk. tabi ben 10 sene önce mezun oldum şimdi teknoloji, ortam değişti ne durumda bilmiyorum. ama o yıllarda sevgili yapmak çok anlamı vardı şuan günümüzde ise içi boşaltıldı.

lisede bir kez aşık olduğumu zannetmiştim. sonradan anladım ki aşık olma fikrine de aşık olmuşum. karşılıksız olsa da lise hayatımın kesinlikle en eğlenceli dönemiydi. duygusal olarak da çok geliştirdi. iyi ki olmuş.

zor iştir. kimsenin seni anlamadığını düşünürsün. bir de herkesin aşık olduğu birine aşık olduysanız tüm lise hayatınız arabesk müzik tadında geçecektir. geçmiş olsun.

tamamen vakit, baba parası ve duygu israfı, not düşüren, olmayınca yoran, olunca günaha sokan iştir. ayrıca aşık olunan kişide karakter bozukluğu varsa herkese yayılır, pişmanlık doğurur.

(bkz: aşk 101) dizisini izleyince aklıma gelen lise yıllarım ve lise aşklarım.

duygular en yoğun şekilde yaşandığı için en aksiyonlu aşktır bence. her an delirebilirsiniz, her an göklere çıkabilirsiniz ve her an yere çakılabilirsiniz. melankoli ile tanışma şekliniz olmanıza karşın aynı zamanda da en mutlu günleriniz olabilir. her gözyaşı sel, her tebessüm kocaman olur. ilklerinizi, iliklerinize kadar yaşarsınız.
kimi zaman insanın içinde kalan bir ukde olur, kimi zaman en masum anınız, kimi zaman da yıllarca unutamayacağınız bir yara.
kısaca lisede aşık olmak, bir insanın yüzündeki her çizgiyi, ellerindeki her yarayı ezberlemek, sesini belleğine kazımak ve kendini vermektir her şeyinle.

meslek lisesinde okuyanlar için asla yaşanmayan durum.. testesteron kokusundan karşı cinsi ne unutursunuz

10. sınıfta başıma gelen hadise.

orta okulu aynı okulda, aynı serviste, aynı sınıfta ve arka arakaya okumuştuk. çok yakın arkadaş olmasak da ders esnasında ve aralarında muhabbetimiz olurdu. bir sene sonra sınıflarımız karıştı, servisi de bırakıp okula yayan gidip gelmeye başladık. anlayacağınız yollarımız ayrıldı ama bu ayrılık da 3 ya da 4 sene sürdü. sonra lisede yine aynı okula gittik ama birbirimizin hayatındaki varlığımız veya yokluğumuz belli değildi. 10. sınıfta bir daha kesişti yollarımız hatta sıra arkadaşımdı bu sefer ve yıl içinde de yakın arkadaşım oldu. tabi ki benim tarafımdan platonik olarak yürütülecek olan bu aşk onun ilk adımı atan kişi olmasından mütevellit farklı bir boyut kazandı. hala kendisine aşığım ve onunla üç seneyi aşkın süredir devam eden müthiş ilişkim var. yer yer kavga etsek de her ilişkide olandan pek fazla değil.

tanıdığım en müthiş kadınsın, sonsuza kadar sürer miyiz bilmiyorum ama temennim birlikte daha nice üç seneler geçirmemiz sevgilim.

eğer güzel kız sayısı erkek sayısından az bir ilçede okuyorsanız yapılmaması gerekendir. sonra kalp kırıklığıyla kalıverirsiniz.

bunun lise ile ilgisi yok. ergenlik donemi ile eğitim seviyesi dönemi çakışması. lise okumayan da o yaşlarda aşık oluyor.

senin lise aşkın?
benim yok.
neden ki? olur illa ki!
ben ortaokuldan sonra okumadım.

ya da şöyle yeni nesil için açık lisede kızlar teklif ediyormuş*

t: ilk aşktır genelde. alışırsın zamanla.

insana yaz dizisinde gibi hissettiren, bol klişe içerikli duygu hali

madem sorulmuş, anlatalım. sarı bir çocuk sevmişim lisede. ama sapsarı.
nasıl gereksiz bir öz güvense, arkadaşıma gidip ondan hoşlandığımı söylemesi için yetki verdim.
arkadaşım da gidip okulun kantininin ortasında tanışma ayarlamış. daha altıncı sınıftasın yahu, şuursuz.
çocuk lıse bir ya da ikide.
o gün geldi. arkadaşlar beni süsledi. pek bir şeye de benzemedim ya. neyse.
bir de topuklu bot ayarladılar. gittim tanıştım. sonra hiçbir şey olmadı.
kimse alay etmedi.
kimse dönüp dönüp bakmadı.
çocuk nezaketinden tanışmış. yani kızla dalga geçelim, okulun ortasında "nıhahaha" diye gülelim diye bir şey yok.

lisede yine bir çocuktan hoşlandım.

ikisi de aynı kızla çıktı farklı zamanlarda.
ve o ben değildim.
*

bu kadar.

bizim ortaokul ve lise beraberdi. lise aşkı sayılabilir.

çok eğlendim anlatırken. inşallah sen de eğlenirsin sevgili yazar.
*

yapmayın bu hatayı eğer bir mucize yaşamazsanız hüsranla bitiyor sonu

aşk adına insanın hayatı boyunca hissedebileceği tek saf ve gerçek an.

bundan sonrakiler etrafındaki insanlardan çıkarlarının uyuştuklarıyla vakit geçirmenle ilgilidir.

aşık olunan kişiyle evlilik hayali kurmakla devam edilir. evet.

lisede
ilkokulda
anasınıfında bile hep aşık oldum.
ben de böyle bir aptalım.