lisede aşık olmak

cok zor. cunku liseli kizlarin cogu hafifmesrep.

lise biteli 1 yil oldu, cok yasadik. kucaga oturan mi dersin tenefuste falan. yaş isler.

ne yapıp edip üniversiteye sarkıtmamalı.

toplanın anlatayım diyeceğim de gece yetmez. ah gizem ah. beni masumiyet filmindeki bekir gibi parmağında oynatıp ota , cigaraya düşürdün ya ne diyeyim sana ben.

bakın bu enayi kardeşiniz yıllarca bu kızın peşinde koştu pervane oldu. ben ki fen lisesinden mezun olup itü kazanan adam boş gezen, star olmayı hayal eden bu kızın oyuncağı oldum okulum uzadı. hayata küstüm, yataklık oldum. şimdiki aklım olsa ikinci gün adını hatırlarsam namerdim ama gençlik işte.

hep öldürmeyip süründüren bir umutla yaşattı beni. erkek arkadaşları oldu ama beni de kötü günde camı kırıp kullanacak şekilde fanusta besledi.

metafor üstüne metafor kasıyorsam var bir sebebi. eyşan gizem'in getir götürünü yapar anca.

lise aşkı bende budur.

başıma gelmiş sayılı güzel şeylerden birisidir. aynı zamanda felaketimdir.
birlikte büyüyüp hayatta ilk ciddi başarılarımıza birlikte adım atmak, en zor zamanlarımıza birlikte göğüs germek, her kıyamette yan yana olmak ve atlatmak hatta gidecek yerimiz olmadığında birlikte yaşamak. benim lise aşkım biraz farklıydı be sözlük, benim hayatımdı, ailemdi. tam on yıl...
bir gece ağlayan gözlerle artık sana aşık hissetmiyorum böyle devam edemem sözleriyle nokta kondu.

olsun be. hiç yaşanmasaydı daha mı iyiydi? ben bir anından bile pişman değilim. iyi ki vardı kelebeğim, hep mutlu olsun.

ilerde dönüp bakınca "ulan ne safmışız" dedirten ama yaşarken "o benim kaderim" diye düşündüğün o yıllar. anılar güzel, ama yalan yok, çoğumuz için fiyaskoyla sonuçlanmıştır. *

lisede aşık olmak değil yalnız o
olsa olsa "ziyan, viran, harap, toksik, aptal, ergenus, fazla hayalperest" olmak olur.

50 kez yasadim. evet.