maklube

cemaat ortamlarında çokça yendiği söylenegelen islami yemek.
büyük bir tepsinin ortasına ayrı bir tencerede pişmiş kuşbaşı et, pilav ve patates dökülür.
bunların çevresinde yemeğe misafir kişi sayısınca bölünmüş salata ve yoğurttan oluşan meze servis edilir.

eskiden bu b*ku senelerce yiyen cumhuriyet dusmanlari, simdilerde timsah goz yaslari salya sumuk agliyorlarmis. ha bizde yedik aglamalarini, sorsan hepsi pisman, hepsi bela okuyor arkalarindan, hadi abicim otede oynayin.

bu yalanlari yiyenlerin de aklina edeyim.

tanim: pislik pilavi.

ayrıca bu yemek mahalle esnafından bedava alınan malzemelerle yapılır. yani aslında esnaf bedava verirdi. şimdi sorsan hiçbiri böyle şeyler yapmamıştır. şerefsizin önde gidenleri.

üniversite yıllarında aynı sınıfta bizimle okuyan cemaatçi tipler maklube günlerine giderlerdi. bir kaç kez beni de davet ettiler. yürüyün lan işinize gidin dedim. ne işim var cemaatte benim.

anlaşılan bu maklubeyi kimse yememiş, kimse sevmemiş.

bir defa, öncelikle, seküler zihniyete sahip bir kemalist olarak şunu söyleyeyim, bu kadar güzel sayılı şey yemişimdir. bence bunu selçuklu'ya osmanlı'ya bağlayıp, yeniden yerli ve milli yapmamız lazım. bunu arkadaşlara söyledim, bu değeri kaybetmeyin, dedim. arkadaşlarımız gerekli tetkikleri yaptıktan sonra, inşallah kendi yerli ve milli maklubemizi de yiyeceğiz. bu millet bunu da hak ediyor ha, o da söyleyeyim.

fetöcü enes kanter'in vegan olduğunu açıkladıktan sonra sevgilisi ariana rockefeller'ın elinden yediği yiyecek. bu çocuğun hakikaten kafası çalışmıyor.

çok sevdiğim yemeklerden biri. fetullah gülen seviyor diye yemeyi bırakacağımı sanmam. yemeği bile politikleştiriyoruz, olacak şey değil. bu arada fetöcü değilim.

bu b.ku falan derken yemekten mi sözediyor yazar arkadaş. pirinçle kavganız neden anlamadım.bu kadar simgeleştirmeyin bence tadı çok güzel yemek sitelerinde vs tarifide var bakın yapın.

selahaddin eyyubi kudus'u fethettiğinde kendisi için patlıcan kullanılarak yapılan yemektir. tersine çevrilen anlamında olduğu için bu anlamı almıştır. bugün bir grubun bir zümrenin bir kâfirler ordusunun yemeği olarak anılıyorsa bu onların başarısı değil bizim basiretsizligimizidir. yüzyıllardır yapılan bir arap yemeğinden başka bir şey değildir. aynı israil bayrağındaki yıldızın hz. davud'un mührü olupta bizim gorunce öcü görmüş gibi kacmamız gibi sahip çıkmadığımiz herşeyi bir başkasının sahiplenmesi durumudur.

bir arkadaşım anlatmıştı, halen sincan'da tutuklu olan komşuları vasıtasıyla ayda bir kez yerlermiş.
kapı çalar, iki bazen dört kişilik maklube gelirmiş, iki bloklu koca bina topluca maklube yermiş.
sembolik anlamı bir yana sıradan bir yemek işte.
benim pek sevdiğim bir yemek olmadı. hiç yapmayı denemedim zaten.
çok da matah bir şey değil, anlam yüklediklerine bakmayın.

müzik gurubu ismi gibi.

fetöcü puştlar yüzünden adı kirletilen nimet.

fetöcü olması ile bana çok komik gelen yemektir. türkçe öğrenen bir yabancı olduğunuzu düşünün ve bir yemek ismi ama politik bir yemek. politik, fetöcü yemek mi olur alüminyum?

şu an gaybubet evimde pişiriyorum, akşama şakirtlerle pilavlı var.

lübnan restoranları için potansiyel terör savcılığı ziyareti yiyeceği.

koskoca arap-lübnan mutfağına lekedir bu!

cemaatçilerin çok sevdiği bir yemek türü. maklube denince aklıma fetocu badem bıyıklı şakirtler geliyor.

bir cemaat yemeği.
hatta cemaatciler kendi aralarında sen hiç maklube yedin mi diye birbirini zarflarlarmış . eğer kişi yemedim derse o kişiyi yanına çekmek için türlü takla atılırmiş.

(bkz: maklubeci)

arkadasim tutturdu size maklube yapacagim diye. onlarin meshur yemeklerindenmis. pek iyi olmasa da adini duyduk daha once ancak hic yememistik. e tamam, dedik yapalim.

basladik.
guya kiz yemegi biliyor, bir sekiller. ama titiz calismiyor. ya en basiti, bir seyin tadina bakacak diyelim. agzina koydugu kasigi en az 5 kere daha tencereye koyuyor. deli oldum. esek kadarsiniz ya, bunu da mi ben soyleyeyim? illa seni utandirmam mi gerekiyor*, bunu yapmaman icin? ya sadece 5 dk ciktim odadan, bir kizartma yapacaklar. tencerenin kapagi acik, her yer yag icinde. yetmemis bir de yagi yakmislar. her yer ya her yer yanik yag kokuyor. o koku daha cikmaz o gece. bir de yurt odasindayiz yani. o bitti. tum her seyi ust uste koyduk filan en sonda da pilav olacak. iyi de o pilav nasil pisecek, elektrikli ocak bizimki. o pisene kadar alttaki etin dibi tutacak. yok diyor, ben daha once yaptim diye tutturmus. en nihayetinde etin buyuk kisminin dibi tuttu. komur olmustu yani. ya senin neyine yemek yapmak acaba?? bir de dibi yanan tencere kokusu. kafayi cig cig yersin yani. o odada bir de uyuyacaksin, mumkunse tabii. beynimin icine icine girdi sanki koku.

isin en aci tarafi, ayip olmasin diye yemek zorunda olmak. iki lokma yedim ama nasil yemek, cignemeden yuttum. allah affetsin ama kotuydu. acikcasi bu yemegin en iyi hali bile kotudur. yiyecegim varsa bile bu deneyimden sonra ne yazik ki bir daha hic yemeyecegim. ya arkadaslar, temiz insanin elinden her sey yenir. ne kadar yapamasa da bir sekilde yenecek kadar yuzu olur o yemegin. ama pis, pasakli, kirli insan dunyanin en lezzetli yemegini yapsa da mumkun degil yenilmez ya. her akla geldiginde miden bulanir. bakin lutfen, eger titiz ve temiz biri degilseniz yemek yapmak gibi bir ise kalkismayin ya. sonra biz zor durumda kaliyoruz.