mesajlaşarak konuşmak vs arayarak konuşmak

eğer söz konusu olan karşılaştırmayı bir ilişki için yapıyorsak flört döneminde mesajlaşma sonrasında arayarak konuşma. bunun dışındaki zamanlarda ise arayarak konuşma.

mesajlaşmayı seviyorum. giftler ve emojiler ile hayal gücünüde kullanabiliyorsunuz. bazen söz uçup yazı kalabiliyor. geçmişi hatırlatmak yerine onun üzerinden alıntı yaparak hatırlatmak daha kolay.

bu aralar hiç konuşmak istemiyorum. ikisi de beni geriyor.

samimi olmadığım ve konuşmasından haz alamadığım herkesle mesajlaşmak daha iyi. sesini dinlemekten hoşlandığım kişilerle sabaha kadar araşabiliriz.

sevdiğim insanlarla ikisine de varım. sevmediklerimle ikisine de karşıyım.

sadece mesajlaştığım arkadaşlarım var.
sadece arayarak iletişim kurduğum arkadaşlarım var. (bunlar safkan erkek, harman erkek, of ne biçim maskülen erkek)
fotoğraf/video ile destekleyerek mesajlaştığım insanlar var. (en sevdiğim bunlar)
görüntülü arama şeklinde görüştüğüm insanlar var. (bunları çok sevmiyorum, genelde aile oluyor)*

yani işin özünde ben görselle desteklenmiş mesajlaşmayı seçiyorum.
ama öyle aklınıza gelen gibi ırz düşmanlığı değil.
ne bileyim, "ne yapıyorsun?" sorusuna "kahve içiyorum" demek yerine ortamın bir fotoğrafını atmak daha keyifli hissettiriyor.
çünkü 1 görselle, neredesin-kimler var-ortam nasıl-müsait misin vs gibi durum bildiren sorulara tek kalemde cevap vermek kolayıma geliyor.

konuşmaya değecek biri olunca versus falan kalmaz.

mesajlaşmak alır. telefonda konuşmak yoruyor beni ya.

o an hangisi gerekliyse o.

daha çok mesajlaşmayı sevsemde arayarak konuşmakta gerekli. aramadan önce mesaj atıp müsait misin diye sorulsa daha güzel olurdu tabii.

bu ara mesaj iyi aramak falan kafam.kaldirmiyor.

sevgilinizle mesajlaşarak konuşmayın dostlar. mesajı tercih edip memnun kalan çok az çift gördüm. arayıp beş dakikada çözülecek mevzu mesajla saatler alıyor.

hayır eskiden kontör derdi falan vardı şimdi o da yok.

ikisinde de iyiyim. ikisinin de tadı ayrı. denemek isteyenler dm.swh

edit: erkekler değil lütfen.

sesliye utanirim la mesaj cekmek en iyisi

arayarak konuşmak.

arayarak konuşmak.

hayatında çok da önemli bir yere sahip olmayan biriyle de mesajlaşabiliyorsun, hatta hiç tanımadığın biriyle bile. bu durumda bir farkın olması lazım. gerçekten birine değer veriyorsam arar konuşurum. bir dakika bile olsa sesini duymak isterim. bunlar benim için değerli.

arayarak konuşmayı pek sevemem ama sevdiceğim ararsa sabahlara kadar konuşurum. ama mesaj insanıyım.

ben insanlarla konuşmayı sevmıyorum. mesaj açık net kısa. mis. konusma öyle mi; sessizlik olur, konudan konuya geçer sohbeti uzatır. bana mesaj atın.

mesajlaşmak yanlış anlamaya sebep olabiliyor, relax şekilde yazdığın bir şey karşı tarafın duygusuna göre değişebiliyor, ses her zaman bağ kurar duygu geçişi sağlar o yüzden arayarak konuşmak daha iyi.

sohbetin içeriğine göre değişkenlik gösterse de arayarak konuşmak benim için önde gelir. basit bilgi aktarımı olan durumlarda yazılabilir, dert değil ancak sohbet edilecekse uzun uzun yazışmak da nedir yahu akademide miyiz, arayıp konuşun.

ben yazı insanıyım. yazarak iletişim kurmak çocukluğumdan beri daha iyi geliyor bana. bu yüzden de mesajlaşarak konuşmaktan yanayım. zaten çok konuşmayı seven bir insan da değilim. uzun uzun konuşmaktan sıkılırım ama yazmaktan asla. telefon konuşmalarımı mümkün oldukça kısa tutarım. hatta biri beni aramadıkça çok acil bir durum yoksa kimseyi de aramam hiç.