michelin

reklamlarda beyaz lastik adam maskotuyla tanıdığımız fransız lastik üreticisi markası. dünya çapında otel mutfaklarına ve restoranlara verilen michelin star prestij ödülünün yaratıcısıdır.

bir lastik firması.

michelin man* isimli maskotunun beyaz renkte olmasının sebebi, lastiklerin doğal halinin bu renkte olmasıymış ve o zamanlar bu şekilde üretilmeleriymiş. 1912'de karbon kimyasalları karıştırılmaya başlanmış bunlara ve siyah olmuşlar. bu değişikliğin esas amacı/etkisi yapısalmış, estetik değilmiş zira karbon eklendiğinde lastikler daha dayanıklı oluyormuş.

michelin, aynı zamanda restoranların kritiğini de yapıyormuş ve buradaki amaçları da insanlar bu restoranlara gidebilmek için arabalarıyla daha çok yol tepsinler ki lastikleri daha çabuk eskisin ve yenisini alsınlarmış.

michelin rehberi, ilk olarak 1926 senesinde çıkmaya başlamış ve "michelin yıldızları" denen konsept bununla start almış.

burada 3'lü bir yıldız sistemi kullanmışlar ve mekanın aldığı yıldız sayısına göre gitmeye değer bir yer olup olmadığı değerlendiriliyormuş insanlarca.

1 yıldız: "kategorisinde çok iyi bir restoran" (une très bonne table dans sa catégorie)
2 yıldız: "mükemmel mutfak/aşçılık; yol değiştirmeye değer" (table excellente, mérite un détour)
3 yıldız: "fevkalade mutfak/aşçılık; özel bir yolculuğa değer" (une des meilleures tables, vaut le voyage)

kaynak: twitter.com/historyinmemes/...

bu da 1894 senesinden gelen ilk "michelin man" imiş.

lastik üreten bir markanın, restoranlarla ne işi var? anlatmış amcam...

bunun yıldızı tam bir pazarlama harikası. kara ambar kamyoncu derneği olarak yola çıkan şeyin, bugün kaymak tabakanın yemek tercihlerini yönlendiriyor olması, nereden baksan takdir edilesi.

bir continental değil.

bir tane montum var onu bu lastik markasının reklamlarında oynarken giymiştim.

olm bunlar yıldız verdikleri restoranlara acaba, köfteleriniz kebaplarınız kayış gibi mi demek istiyor, ewed?

son yıllarda önüne gelene dağıtıyorlar.
he bir de bunun gazıyla el kadar tadım menülerini vatandaşa 6000 liradan iteleyen fırsatçılar var.
olayı da şu:


1 yıldız: kategorisinde çok iyi bir restoran, yol üstündeyse durulmaya değer.

2 yıldız: rotanızı değiştirmeye değecek kadar mükemmel bir mutfak.

3 yıldız: sırf o yemek ve deneyim için özel bir yolculuğa çıkmaya değer zirve nokta.


ama işte halkımızın kulaktan dolma laflara sevdası bitmez, açıp okumaz da...
ülkede 3 yıldız hiç yok.
2 yıldızlı 2 yer var, urla'daki vino locale'yi yakın zamanda bir kutlama gecesinde davetle tecrübe ettim.
gerçekten çok lezzetli ve elit bir mekan. çok pahalı, o ayrı.
tadım menüsü 8500 + servis ücreti.
(ortalama 200 euroya geliyor kişi başı)
şarap eşleşmesi isterseniz 5 daha iteliyorlar.

he şu var, isterse yüzlerce milyon dolarım olsun o fiyata gitmem.
hak edene hak ettiği parayı vermekte asla pintilik yapmam ama yazık günah diye bir şey var.
dünya üzerinde kişi başı 200 dolara neler yenilebildiğini biliyorum çünkü.
aklınızı kaybedebileceğiniz kobe etini löp löp yersiniz o paraya mesela.
amerika'ya yolunuz düşerse 1/4 parasına bütün bacak yersiniz fred çakmaktaş gibi*
yunan'ı saymıyorum, bütün tatilinizde tıka basa yeseniz 200 euro tutmaz.

konuyu dağıtmayalım, millet kafayı yemiş.
elin adamının yolunun üzerindeyse "he bak burada yiyebiliriz, pişman olmayız" diyeceği mekana ben 6000-7000bin vermem.
kusura bakmasınlar.

şöyle bir açıklamaları var; kesinlikle yemeklerin tadının güzelliğine oy vermiyorlar, öyle olsa türkiyede 100 tane 3 yıldız olurdu.
mekanın dizaynı, servis kalitesi, ambians vs vs ürünlerin tadı şıklardan sadece biri.

hiçbi yıldızı öyle bedavadan dağıtmıyolar !! bu sözlükteki boş görüşlere itibar etmeyiniz. biliyorsunuz türkler herbokologtur, bu konuyu da en iyi bildiklerini sanırlar....bi de hiçbi fikirleri yoktur aslında ;;)) hiçbi fikri olmadan sallar türk, sanki çok iyi biliyomuş gibi...türkler öyledir !!

michelin yıldızına gelince, yaklaşık 150 kriteri vardır bu yıldızın ve o değerlendirmeye güvenebilirsiniz.

avrupa’da tavsiye edebileceğim michelin’ler.

makul fiyat: eiffel kulesi üzerindeki jules verne restaurant. 7 ve 9’lu tadım menüleri 170-190 euro diye hatırlıyorum. ambiyans değer, çeşitler, başka bir michelin görmediyseniz gayet yerinde.

üst segment: paris four seasons otel bünyesinde bir restoran vardı, fakat ciddi pahalı. ha, işte bu, “ne yedim ben” diyeceğiniz bir yer.

bir de ispanya-fransa atlantik sınırındaki küçük kasabalarda elkano ve bunun gibi bir iki yer var. bilbao’dan fransa yönünde.. yalnız, içkisiz sofrada maaşı bırakırsınız. zaten içkili sofrada hesabı ödeyemeyenlerle münakaşaya girmeyip direkt yetiştirilmek üzere komilikten başlatıyorlar. ben ömrü hayatımda bir kere gittim buraya, çok bir şey de almadık ama kucağa oturttular.

değer miydi? yine olsa yine yaparım. ne yediğimi ben bilyorum.

nam-ı diğer osman tuş’tur. (bkz: osman tuş)

ben çocukken bunun reklamları çok dönerdi, benzinliklerde maskotu falan olurdu. yamulmuyorsam oyuncağı falan da satılıyordu hatta.