murphy kanunları

yillardir lazim olmayip da ortada duran şey, sana lazim oldugunda ortadan kaybolacaktir.

tartışma uzadığında gerçek konu kaybolur.

aklımdan bir sayı geçiririm o sayıyı plakalarda görürüm. aklımdan bir araba ve rengini geçiririm hemen o arabaları ve renklerini görürüm. bu kanunlar başka bir şeyde işe yaramaz. hep antin kuntin işlerde karşımıza çıkar.

kaybettiğini sandığın ve çoktan aklından çıkan bir eşyan günler sonra hiç alakasız bir yerde çıkar.

charles bronson'un bir filmine adını vermiştir.

birşeyin olmasından ne kadar korkarsan, başına gelme ihtimali o kadar artar. *

bildiğimiz kötümserliktir, pesimistliktir. murphy kuralları isminde bir ambalaja koyulmuş ve mantığına sokulası şekilci entel topluluğa ilaç gibi gelmiştir. ağızdan düşmeyen içi boş bir geyiktir kısacası.

gold diggerlar daima seni bulur.

haftanın 6 günü uykunun geç gelmesi ve sabaha erken kalkmada zorlanırken, cumartesi akşamı uykunun erkenden gelmesi ve işin olmadığı tatil günü olan pazar gününe erken uyanmak.

olmaz dediğin her şeyin olması olur dediğin hiç bir şeyin olmaması

bir üstteki yazar hakkında düşünülenler vb. başlıklarda kesin geçerli olan kanunlardır.

mesela yazarsınız. araya mutlaka 1-2 kişi girer. hadi yazmayayım dersiniz, araya biri girecek diye. bu sefer kimse yazmaz. hah kimse yazmıyor galiba. bu fırsatı değerlendireyim dersiniz. tam sizden önce gene biri yazmıştır...

senin yazmayı düşündüğün yazara şu an senden önce biri yazmıştır.

aslında en kötü ihtimal olur demez. olacak olan olur der.

çok beğenerek aldığınız bir çakmak; kaybolmaya, erkenden bozulmaya veyahut arkadaşlarınızdan biri tarafından çalınmaya mahkumdur.

telefonunuzu iki dakalığına bir şey okuması için verdiğiniz kişi, bir şekilde yanlışlıkla galerideki en olmayacak fotoyu açıp "pardon abi" der. sucu kaç kere kobramı gördü benim. istiyor mu ondan da emin değilim aslında. toplum baskısından açık olamıyor sucularımız.

bir işin ters gitme olasılığı varsa, ters gider :)

bugün tüm gün meşguldüm hatta işlerim biteli 20 dakika falan oldu. dedim black mirror'ın son sezonunun 3. bölümünü keyifle izleyeyim. yani sonra 30 dakika falan nette gezinmenin akabinde dişlerimi fırçalayıp yatarım falan. 1 saat 17 dakikaymış bölüm. yani artık uyandıktan sonra falan bir zaman izleyebilirim zira izleyip bitirebilsem bile sonlarında uykum gelir bu gece ve direkt biter bitmez, dizinin etkisindeyken de uyumayı tercih etmem.

ama misal işlerim 23:00'te bitse kesin izleyeceğim bölüm 45-50 dakika falan olurdu. mesela dün gece izlediğim bir önceki bölüm 50 dakikaydı. bu gece işlerim 23:00'te bitse kesin sıradaki izleyeceğim o olurdu ama ben izlemeyeyim diye neredeyse bir buçuk saatlik bölüm denk geldi bu geceye.

işte buna biz murphy kanunları diyoruz. *

bu yasalarla ilgili en güzel ve doğru tanımı interstellar filminde matthew mcconaughey yapıyor.
“murphy yasaları kötü bir şey olacak demek değildir, olabilecek her şey olacaktır demektir.”

taksi beklersen otobüs, otobüs beklersen minibüs, minibüs beklersen hem otobüs hem taksi geçer. ama bir yere kesinlikle geç kaldıysan ve yetişmek istiyorsan üçü sözleşir ve tam anlamıyla geç kalıncaya kadar gelmez.