mutluluğu geçmişte aramak

mutluluk geçmişte aranmaz ama geçmiş anılara olan özlemler aranılabilir.

nostalji kelimesinin orjini bile askerlerin sıla hasreti yüzünden ortaya çıkmış kelimeydi, doktor amcanın biri bulmuştu çook önceleri 60 veya 70'lerde (google'a üşenen el emojisi). kelime anlamı "eve dönüş" ve "acı" barındırıyordu diye hatırlıyorum. yani geçmiş, artık ev haline geliyor.

işte tam bu kısma, psikolojik entelli kızlı ortamlarda "geçmişin idealize edilmesi" diyoruz beyler. bu olduğu vakit, o geçmiş artık kişinin bugünü oluyor. kişi arkadaşlarına, sevdiklerine, geçmişte yaptığı bir şeyi bugün yapmış gibi anlatıyor. böylece de şimdiden uzaklaşıyor, izole oluyor o adam. kabul etmiyor şimdiyi. çünkü geçmiş kontrolü altında ve zamanın oku hep ileri gidiyor. mesele derin ve ilgimi çekmişti de, bu konularda en güzeli "bu eleman da böyle , normaldir" diye kabullenmek bence. 10 kişisel bilişim makalesinin 12'sinde, geçmişten kopun-güne bakın-kuşlar çok güzel, hayat harika, yeni fırsatları reddetmeyin demelerine kıl oluyorum. reddediyor olm adam belki? sane ne pis kişisel yaşam koçu topu neyse neyi..

ruh sağlığının ve hayat şartlarının daha iyi olduğu zamanları düşünüp ilham almak.

bazen,
bazı mutluluklar geçmişte saklıdır.
bizi en iyi geçmişimiz bilir.
geleceğimize yardım eder ve mutluluk o kadar uzakta değildir..

yok abi benim geçmişte sıkıntılı, gelecek daha iyi .

gelecegi mutsuz kilmaktir. evet.

mutluluğu geçmişte arayan, geçmişte mutludur.

(bkz: kaybettim hükümsüzdür dedikten sonra gelen pişmanlık)

ne beyhude çaba.

geçmişte bir an belki bir kaç belki bin beş yüz kere bir an mutlu hissetmişsindir ve hala o anlardan birinde kalma durumu. ve o anın hissini bir daha yaşayamama korkusu buna iten belki.

ben bilmem. aramadım hiç. tahmin.

insan içinde yaşadığı dönemin değerlendirmesini belki 5 belki 10 yıl sonra doğru şekilde yapabilir diye düşünüyorum.

yaşarken yaşanılan şeyler kişiye tam olarak olduğu gibi gelmiyor. geçmişte mutlu olunan zamanları fark etmek bugüne kıyasla daha berrak olduğundan geçmiş mutlu günleri özlemle anmak bence normal bir tepki.

dün aklıma çikolata yerken geldi bu konu, tadı eskiden daha mı güzeldi diye sonra fark ettim ki eskiler daha güzeldi tadı değil.

yanlış yere bakmaktır. geçmiş olm işte adı üstünde geçti artık yok sen ona bakarken önüne bakmıyorsun.

sonuç ne geçmişte ne de gelecekte mutlu olamadın. mutluluğunu bir şarta bağlarsan ilelebet mutlu olamazsın onu bilir onu söylerim.

seneca

geçmişe özlemden, eskilerin hep daha güzel hissedilmesinden kaynaklanandır.

mutluluğu geçmişte aramak, karanlıkta yolunu bulmaya benzer. kafanı toslamaktan mal olursun.

ben. (ünlü bir yazar ismi varmış gibi hayal edin)

nostaljikolik olmak