ne yaparsan yap olmaması

nasip değildir.

"ne yaparsan yap olmaz bazen. ama o kadar güzel olmaz ki, ancak bu kadar güzel olmayabilirdi dersin."

olmayınca olmuyor

ne yazık ki. kaybediyoruz sürekli.

mevcut layikçi düzenin vatandaşlarının % 90'ına sunduğu hayal kırıklığı.

okursun, atanamazsın.

çalışırsın, kazanamazsın.

direnirsin, yenilşrsin.

seversin, kavuşamazsın.

olurmuş gibi olmasından iyidir.

bu devirde bir şeyler olmamız için maalesef ahlaki şeylerden ödün vermemiz gibi bir gerçeklerle yüzleşiyoruz.bazılarımız tercihini ödünden bazılarımızda dirençten yana kullanıyor.

kimse çabalamadı demesin. tırnaklarımla kazdığım toprak mezarım oldu.

hikmet dairesinden bakarsan vardır bir hayır, normal bakarsan sıçtık batırdık.

cidden neden olmuyor seneler geçiyor ömür geçiyor bir türlü hedefler istekler çabalar emekler gerçekleşmiyor. yemin ederim anlamıyorum daha ne yapmak gerekiyor dönüp dolaşıp en başına dönüyoruz n'olacak böyle aynı döngü içinde sıkışıp kaldık el insaf be

o zaman o şeyden vazgeçmek en mantıklısıdır. insan yeri gelince vazgeçmeyi de bilmeli.

olmayacağından emin olduğum şeyi bile zorlamakla geçiyor ömrüm. kendime niye bunu yapıyorum? vazgeçmek nasıl öğrenilir..?

bana şarkısını anımsatan başlık.

nasip diye bir şey var, elinden geleni yaptın ve olmadıysa artık elini çekme vaktinin geldiğini anlaman gerek.

edison sendromu dedigim sey

olmayanı kabul edebilme esnekliği, yaşamdan alınan keyifle doğru orantılı.

şeylerin olması yolunda çabalayıp her türlü imkanı seferber ettikten sonra olmuyorsa, "oldurtmak" diye biri yok.

aldığın yollara, aştığın zorluklara, çektiğin çilelere dönüp bakıp hayıflanmanın da bir anlamı yok. yaşamak sonuç değil süreçten oluşuyor.

olmadığını ve olmayacağını anladığında, kendine hürmet göstermek: vazgeçme cesareti

zorlamasak mı acabadır? her şey olmak zorunda değil. üstüne gittikçe daha da olmaz. çok kasıyorsunuz. biraz gevşeyip rahatlayın. bir 31 patlatın ne bileyim kapatın telefonu yatın. dizi izleyin. nefes aldığınız her saniyenin kıymetini bilin. nefesi g.tünden çıkan ne hasta insanlar var. olmayan kısma değil olana odaklan tamam mı çocum.

vardır bi hayır diyip avunuyorum.

lise sonda bir kizla tanistim. hayatim boyunca kimseyi o kadar sevmemistim. iliskimizin basindan beri olmayan, uyusmayan bir seyler vardi. ne oldugunu bilmemekle beraber cozmek icin her ne kadar ugrassak da asla basaramadik. yaklasik bir bucuk yil kadar beraberdik balimla ama bu sure zarfinda kat ettigimiz mesafe her gecen gun daha da azalarak gitti ve en sonunda ikimiz de cok yipranmistik. cocuklugumdan kalan bir cok problemimi, kafamda netleyemedigim sorunlarimi cozmeme cok yardimci oldu. gel gor ki ayni seyi ben ona karsi yapamadim ve onun bu problemleri iliskimize inanilmaz yansiyordu. kendi icinde cozumleyemedigi belki de cozmek istemedigi seyler yuzunden sonumuz gelmis oldu. bazen bir sey icin ne kadar caba harcancasa da ne kadar cok cozulmeye calisilsa da su bir gercek ki olmayinca olmuyor. hâlâ ona olan sevgimi, saygimi ve sadakatimi sakliyorum. olur da bir gun tekrar hayat bizi denk dusururse butun problemlerimizi beraber cozup el ele kirlarda kosucaz. ne olursa olsun seni cok seviyorum balim.