ne yaparsan yap olmaması

olduran veya oldurmayan bizler değiliz.

o yüzden sana sunulanla idare etmeyi öğrenmen gerekiyor, ne demiş şair bütün bir ömür peşinden koşarsın ama yetişebildiğin sadece nasibindir.

olmamasi gerekiyor cunku. yoksa olurdu dimi? neden olmasin..
yani onca emek ugras savas sonucunda olmuyorsa bu olmamasi lazim.geldigi icin olmamaistir.
ne yaparsan yap olmuyora gelmeden az evvel hep akilda "ulan acaba neyi eksik yapiyorum" dusuncesi vardir. aslinda eksik bir sey yok. olmasi gerekenden cok fazlasini vernissindir zaten ama o olmamasi gerekiyordur anladinn?

normal sartlarda "olmuyorsa yapacak bir sey yok önümüzdeki baska olmazlara bakacaz" demen lazimdir falkat oyle anlar gelir ki sanki sunu da yapsam olacakmis gibi hissedersin ama yine olmaz. ıste o olmaz da olmamasi gerektigi icindir.

belki de oluyordur..

o zaman yapmaya devam et. olana kadar.

ya vazgeçmek ya da yolu değiştirmek lazım.

olmaması için harcanılan emek, olması için harcadığınızdan daha fazla olduğundan olmuyordur belki. *

kenan doğulu'nun da dediği gibi aşk ile yapmadığınızdan olabilir. "ne yaparsan yap, aşk ile yap..!" evet.

olmayacağı varmış. olsaydı zararmış.

zorlamamak gerekiyor. olsaydı, olurdu.

o kadar zorladım ki o kapıları. o kadar zorladım ki o nasibi. bazen bir şey olmayacaksa cidden olmuyor. bütün olasılıklar bir araya geliyor sen her şeyi ayarladım zannediyorsun ama yok. bir yerde minik bir prüz bir kelebeğin kanat çırpışı etkiliyor.

belki çok da şey yapmamak lazım.

güldürmüyor ağlatmıyor kimse senin gibi şarkısını anımsattı

başka bir şeyin olacağı vardır, çünkü her zaman bir şeyler olur. hem olmaması da bir şey değil mi?

fb.den mi söz ediliyor, başlığı ali koç'mu açmış diye tıkladım ama..!

bazen durmak gerektiğini gösteren durumdur. hayatta bazı durumlar vardır sadece çok çabalarsan gerçek olur ama bazı durumlar vardır ki ne kadar denersen dene olduramazsın. nasipte yoktur çünkü.

ben olmak. edison bahtsizligi var herhalde. evet.

zannettiğimiz gibi herşeyin kontrolü elimizde olmuyor maalesef.
başındayız zannederiz, tutuyoruz zannederiz, güçlüyüz zannederiz, sahibiyiz zannederiz, biliyoruz zannederiz, yönettiğimizi zannederiz vs..
bu böyle uzar gider.
kontrol bağımlılığımız, ileri seviyelere eriştiği vakit bizi yanıltan, oluyormuş gibi görünen ama aslında olmayan bir hayatı izletir bize. sürekli birşeyleri bir yerlere eriştirme, yetiştirme misyonu ile darmadağın olmuş zihnimiz artık yorulmuştur ve kopmalar, sıkılmalar, yeter artık demeler başlamıştır.
bazen olmaz çünkü.
ne kadar istersen iste, ne yaparsan yap kendini parçala böyle ama olmaz. "asla vazgeçme" sözü zaten aklımızın içinde biryerlerdedir fakat taakatımızda kalmamıştır.
derhal bir kabullenme sürecine girmelidir insan. çünkü bu aşama, olmayan şeylerin getirdiği hayal kırıklığınında eklenmesiyle aklını kaçırma seviyesine gelmekten bir önce ki aşamadır.
(aslında)düşündüğü kadar güçlü olmadığını kabul etmelidir insan.

bu gece bu gerçek bir kez daha tokat gibi vurdu. olmadı, olmuyor, olmayacak...

hiçbir şeyin düzelmeyeceğinin bilincine varırken hayal kırıklıklarının durağına uğramaktır. ölmemektir, ölüme ramaktır.

baktin ki olmaayi, o zaman bakmayacasun......

teslim olup, beyaz bayrağı çekmenin zamanı geldiğini gösterir.